2008

Sinds Las Palmas zijn we in het jaar 2007 wel echte vertrekkers geworden.

We hebben in het afgelopen jaar ruim 5000 nm afgelegd, de oceaan overgestoken, tijdens 47 landfalls alleen maar voor anker gelegen en geen marina meer gezien,de Caribic verkend, veel gezien en gedaan, een hurricane net gemist gelukkig, veel wind gehad, een rusttijd van ruim vier maanden op Curacao gehad, in Nederland geweest en de beslissing genomen om door te gaan.

Door naar Nieuw Zeeland, waar we in december 2008 moeten zijn. Moeten? Ja ook weer vanwege de hurricane’s die dan in de Pacific rondwaaien tot en met februari-maart.

De naam Pacific geeft aan wat we daar kunnen verwachten, rustiger, minder wind. Dus moeten we zien of dat ook klopt.

We hopen in februari door het Panamakanaal te gaan, dan de Galapogos eilanden en dan weer een stukje van 3000nm naar de Marquesas b.v. maar dat is nog niet helemaal duidelijk. Frans Polynesie, en b.v. Micronesie bestaan uit duizenden eilandenjes.

Vanuit Cartagena vertrekken we naar de San Blaz eilanden. Ruim 400 eilandjes voor de kust van Panama met de eigenzinnige Kuna Indianen als bewoners. Ze wonen in een hechte gemeenschap op volgebouwde eilandjes en leven van visvangst en toerisme.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

02-01 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Pacific, we zijn op een nieuwe oceaan!!! Wel weer een ander gevoel. Het water is water natuurlijk, maar hier is het b.v. kouder, 23’ i.p.v. 30’ en dat scheelt!!! Het komt door de Humbolt stroom die langs de westkant van

Zuid-Amerika loopt en van de Zuidpool komt. We komen wel weer dichter bij de evenaar, de zon wordt allengs wel warmer.

We hebben Noord en Zuid-Amerika doorsneden. Met de Mama-cocha. Een aparte ervaring was het wel. Niet de locks, die kennen we wel natuurlijk, het zijn er dan drie grote achter elkaar, maar het blijven sluizen. Anders was het groeperen dat ze hier willen en het midden in de sluis liggen. Hierdoor ben je meer afhankelijk van derden. Nu we het gedaan hebben zeggen we toch dat we liever zelf aan de muur liggen en eigen lijnen houden.

Onze passage begon om 19.00u toen de pilot aan boord kwam. Eerst dachten we de hele dag dat we alleen met een Franse cat erdoor gingen, maar om 17.00u dook er plotseling een hele groep ARC Wordcruise schepen op. Ook weer zo’n groep mensen die veel haast hebben. Ze waren een dag eerder pas in Colon gearriveerd vanuit

St. Lucia. Met nog acht jachten gingen we richting sluiscomplex. Het nadeel van zoveel jachten is dat het allemaal veel langer duurt. Je wacht vooral op elkaar. In een groep van drie boten, twee Bennetau First 47 en wij buiten op. Het ging net, wij hadden eigenkijk in het midden gemoeten vanwege ons gewicht. Het schutten verliep goed, alhoewel er in een andere groep een lijn losschoot waardoor het plukje van drie tegen de muur aan knalde. Na veel motor geweld en een half uur later lagen ze weer vast. Het schutten werd tijdelijk gestopt. Enfin alles ging dus veel langzamer, en we kwamen pas om 24.00u op onze ankerpllek op het Gatunmeer en toen moest er nog gegeten worden! We waren aan boord met zes mensen, Dick en Anita van de Kind of Blue, Roland van de Summertime, Oosterijker, Marianne, backpacker uit Zwiserland die graag een passage mee wilde maken en wij natuurlijk.Om 01.00u eten op en te kooi.

Om 06.45u melde de eerste pilots zich alweer en gingen we verder over het Gatunmeer. nog 28nm te gaan. De mensen van de ARC zetten er de sokken in en gingen full speed door, wij met onze normale bootsnelheid op motor van 6.5/7knp. Het leuke was dat ze toch op ons moesten wachten bij de sluis.

Het Gatunllake is een kunstmatig meer, op hoogte gehouden door een stuwdam em het loopt vol door de aanvoer van regenwater. De eilandjes die erin liggen zijn dus de toppen van de heuvels en bergen. Er is verder geen bewoning aan de oevers en pleziervaart is vrijwel verboden, alleen onder begeleiding van een pilot. En dat is duur.

Je komt dus alleen maar grote schepen tegen. De tocht is als het ware door het oerwoud. Je hoort de apen en papagaaien schreeuwen, de krokodillen liggen te zonnen op de oevers. Schitterend!! De schepen die we ontmoeten waren alleen op tegenkoers en de grootste natuurlijk op het smalste stuk, de Caillard cut. Een panamax en een cruiseschip, de Island Princes. Het hele schip stond te zwaaien.( de mensen dus) Het naar beneden sluizen ging makkelijk, enkel de lijnen laten slippen. We hebben flink gezwaaid richting webcam en we hopen dat jullie ons allemaal gezien hebben! Na het verlaten van de laatste sluis was het loskoppelen van de Franse cat en op de Pacific een flesje laten open knallen. Met z’n allen getoast op een behouden vaart!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

03-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Vastenaovend same, voor alle Venlonaren en Limburgers. Ter jullie informatie, dat hebben we hier ook. Carnavale!!!! In een tropische uitvoering, dus uitbundig met veel praalwagens en verklede groepen, per buurt, en massa’s muziek met live optredens van lokale, maar ook internationale artiesten, elke avond vuurwerk. En dat met een dag temperatuur tussen de 30 en 40 graden, wel met een verkoelende bries. weer eens anders dan sneeuw en regen.

Panama City, 1 miljoen inwoners ongeveer, bestaat uit meerdere wijken. De oude stad, San Filipe, Casco Viejo, is deels sterk vervallen, maar er wordt net als in Cartagena nu weer aan reconstructie en herstel gedaan van de oude gebouwen. De ruiines worden verbouwd tot luxe appartementen en winkels, restauants en gallerieen. Puin tussen de luxe, maar over enkele jaren is het de place to be. Een ander gedeelte is het buisiness center met veel hoogbouw en luxe shoppingmaills.

07-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Carnevale, vastenaovend op z’n Panamee’s. Zoals wij dat beleefd hebben. Dat is een groot stuk autoweg afgezet, met er omheen de stalletjes met drank, eten, gokken, straatverkoop (Schinkemerret dus in het megagroot). Daartussen 500.000? mensen (neet verkleid) die naar de optoch kijken van de praalwagens met de koninginnen van de wijken en buurten,250? stuks. En daar weer tussen de muziekbands met salsa, merengue, beat, trommelbands. Is het te warm dan word de menigte nat gespoten door de bombero’s  ( brandweer) wat ook weer een deel van het plezier is.

En alles in een gemoedelijke leuke sfeer zonder agressie of criminaliteit. Dat ligt ook weer aan de grote aantallen blauw(hier bruin,groen en zwart) die hier in oorlogsuitrusting lopen. Werkt wel!! Iedereen die het terein op wil, wordt gefoulieerd op wapens e.d. ook wij blanco’s, alhoewel we een voorkeursbehandeling krijgen, we hoeven niet in de extreem lange rij te staan!! De lokale mensen sturen oms zelf door!! In de menigte zijn ze er trots op dat wij komen kijken naar hun carnevale. Vragen uit welk land we komen. Iedereen heeft witte confetti bij zich en als men iemand leuk vind krijgt hij of zij een handje op het hoofd gegooid!! We scoren niet slecht.

Na de optocht gaan we naar een van de mega podia voor het muziekoptreden. We zien een voor ons onbekende maar voor de menigte van 20-30.000 mensen een topper optreden met oorverdovende muziek (voor ons ook weer), met knallend vuurwerk boven iedereen. Om 21.00 u vinden we het welletjes en nemen een taxi naar de boot. Veel later moet je ook weer niet blijven want dan wordt de sfeer onder invloed van alcohol wel wat ruwer en mogen de blanco’s zelfs niet meer het terrein op i.v.m. met eventuele agressie.

Maar goed ook voor ons want morgen moet er toch weer geklust en inkopen gedaan worden.

13-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Panama City, een grote stad, 1 miljoen inwoners ongeveer. Een booming city. Naar men zegt het centrum van midden Amerika. Ze bouwen hier in ieder geval als gekken. Het ene appartement gebouw na het andere. Honderd etages en hoger, en ze hebben allemaal zicht op zee, nog wel. Pensionados zijn meer dan welkom en krijgen zonder problemen een vestigings vergunning. Dus rijke Amerikanen en Europeanen zie je hier al rondlopen in de luxe shoppingmalls, samen met toeristen en gelukkig ook veel lokale mensen.

Het verkeer is op z’n Zuid-Amerikaans, veel auto’s, bussen en naar het lijkt weinig regels. Wel snel en makkelijk voor ons. Heel veel taxi’s met lage prijzen, 1$ tot 5$ en zeer veel bussen, 0,25$ per rit. De bussen zijn particuliere rijders en zitten altijd vol en rijden op tijd overal naartoe en stoppen voor iedereen overal. Zeer makkelijk!! Het zijn oude Amerikaanse schoolbussen, soms nog in het bekende geel maar vaak prachtig beschilderd, met twee ronkende chroom uitlaten hoog achterop. In de open deur staat de klanten vanger die luidkeels iedereen op straat aanrroept met de bestemming. We zitten wel eens in de verkeerde bus, maar men helpt ons altijd vriendelijk om naar de goede bus over te stappen.

We liggen hier op Playita, de zuidwestkant van Flamingo bay. De uitvaart van het Panamakanaal, dus veel groot verkeer dat langs vaart en dat gaat weer gepaard met veel pilotboten, en die maken dus een enorme golf, die onze Mama-cocha weer flink door elkaar schud. Wel eens zeer vervelend, vooral ‘s nachts, je wordt af en toe bijna je bed uit gegooid!!! Zo hebben we ook hier onze -kleine- problemen.

18-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Aangezien we de komende maanden een echt flink stuk gaan zeilen, moet er ook flink ingekocht worden. Zoveel mogelijk etenswaren voor deze periode willen we aan boord hebben. Dit zeker ook omdat Panama voor ons goedkoop inkopen is. De BTW is hier maar 5% b.v. en natuurlijk is ook de lage dollar een voordeel. In Frans Polynesie moeten we weer met euro’s betalen. Dus gaan we veel naar de grote supermarkten om klio’s rijst en meel, liters olie en azijn, dozen vol allerlei blikjes en pakjes, tray’s vol met bier,fris, sap, en pakken wijn(van Tores Chile, zeer smaakvol, $1,99 lit.). Het versgoed inkopen bewaren we voor de laatste dagen hier.

 

 

 

 

 

24-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Eindelijk is het er ook van gekomen, we hebben zonnepanelen aangeschaft! Te weinig energie dan? Nee, de generator voorziet ons zeker wel van voldoende stroom, echter het optoppen van de accu’s duurt zeer lang en met de panelen gaat dat de hele dag door, zonder dat de generator loopt en dus ook hoorbaar is. We hebben twee panelen van 50w/12v gekocht, deze leveren 3amp/u aan de accu’s. Verder is onze ToDo lijst ook redelijk kort en vinden we dat er weer een stuk aan onze reis geplakt kan worden.

We gaan vanuit Panama City nu naar de Les Perlas eilanden, zo’n 40nm van hier. Daar proberen we de onderkant van de Mama-cocha weer een beetje schoon te maken. Hier in Flamingo bay komt er nogal wat aangroei en vuil op. En het langsvaren van al de grote scheepvaart geeft ook nogal wat vetzooi van roet op en aan de boot.

Na Les Perlas varen we weer terug naar de Panamese kust naar het Darian gebied, Ook weer een indianen reservaat in het oerwoud.

En van daar naar de Galapogos, een 970nm afstand, door de ITCZ, oftewel de dolldrumms, de windstille zone’s tussen de twee tropengordels om de wereld. En we passeren dan natuurlijk ook de evenaar. Voor ons de eerste keer dat we Neptunus tegen gaan komen!.

28-02 Flamingo Bay, Panama City Panama 08.54.448N 79.31.613W 8267nm

Tja, je mag natuurlijk niet denken, laat staan opschrijven en publiceren op het WWW dat je ToDolijst redelijk kort is. Je mag dan wel zeggen dat we niet bijgelovig zijn, maar toch….Murphy he, vele van jullie kennen hem wel….

Het verhaal is als volg; We hebben aan boord twee toiletten. Dat mag ook wel zullen jullie zeggen op zo’n boot. Beide zijn electrisch en geen pomptoiletten(voor de insiders). Nu was bij ons het hoofdtoilet(????) het electrische waterslot langzaam maar zeker gaan lekken. Zout, kalk aanslag, wie zal het zeggen. Dus een paar keer gecontroleerd(karwei van twee uurtjes), en uiteindelijk toch maar een nieuw besteld in Nederland. Via DHL is het dan in twee/drie dagen hier in Panama. Na een dag of vier heen en weer bellen, vragen, en taxi rijden heb je het dan in je bezit. Gemonteerd. Er zitten op zo’n toilet twee aansluitingen, zoetwater en zoutwater. Geen probleem, sluiten we aan. We varen daarna een stukje naar de dieseltanksteiger(4mijl) en dan wordt het zoetwater in de boiler weer eens warm(85’). Met als gevolg dat de zoetwater aansluitingen ook weer eens op temperatuur komen. En ja hoor, de klemsluiting van het toilet wordt ook warmer en knalt eruit(had ik natuurlijk strakker aan moeten draaien!!!!). Gevolg….. de helft van onze zoetwater

voorraad= 300ltr, wordt netjes in onze boot gepompt. We hebben op dat moment bezoek van Arjan, een reporter die ons wil interviewen voor een watersport magazine. Dus horen we dat net niet. Daarna zien we het wel en zetten snel de lenspomp aan. Die werkt, maar is al eens verstopt geweest en brandt nu dus spontaan door!!! De volgende dag dus met doorgebrande electromotor naar de stad met een aantal optie’s.

Ik ben natuurlijk niet de eerste en zeker ook niet de laatste die zoiets overkomt. En bij Industrial Centro( je wilt niet weten hoe het er daar uitziet) kan ik de spoel opnieuw laten wikkelen. duurt drie uurtjes, met het handje, maar dan is ie wel o.k. (kom daar in Nederland maar eens voor). Proefdraaien op de Mama-cocha en het werkt weer!!!. Het is dan al laat en de echte montage doe ik morgen wel. Helaas veroorzaak ik ‘s morgens tijdens de montage een kortsluiting.(plus en min tegen elkaar dus, maar je de boot beweegt nogal hier)(slap excuus, had ik de zekering maar uit moeten zetten)

Met behulp van Arnold van de Drifter hebben we alles na een dagje werk weer op de rit gekregen en nu werkt alles weer naar behoren. Daarbij wel een printplaatje opnieuw moeten solderen!!! Had ik vroeger toch nooit aan moeten denken!!!

Nou ja, dat doen we dus de hele dag(en).

04-03 San Cristobal, Galapagos, Ecuador 00.53.951S 89.36.854W 9221nm

We liggen op anker in de baai van San Cristobal. Op de Galapagos. Een belevenis!! De zeeleeuwen dartelen om de Mama-cocha heen, schildpadden steken hun hoofd boven het water, vissen zwemmen in velerlei soorten onder ons door. De zonsondergang met z’n wolkenformatie’s is fantastisch, en we hebben er toch al heel wat gezien!!

Het stadje is erg vriendelijk, velerlei schepen liggen hier op de rede en lossen hun spullen met boordkranen via kleine tenders. De olieboot legt z’n anker uit en spoelt een slang naar de wal om de olievoorraad weer op peil te brengen. Wel netjes omringd met een oliescherm voor de milieubescherming.

De zeeleeuwen blaffen en barken alom en springen wat graag in de dingy, waardoor je soms moet vechten voor een eigen plek!!

We tanken diesel, beter gezegd er wordt diesel aangeleverd in 20galon tanks en dat laten we met een slang onze tank lopen. 98gl voor 245$. In Equador mag je als buitenlander eigenlijk niet zelf tanken aan de pomp, de brandstof is gesubsidieerd voor de locals. Dus wij betalen het dubbele van de pompprijs. Maar deze valt ook nog wel mee dus.

15-03 San Cristobal, Galapagos, Ecuador 00.53.951S 89.36.854W 9221nm

Vandaag hebben we samen met Anita en Dick een eiland tour gedaan. Dat moet hier allemaal met een officiele gids,en kost dus weer iets meer. We krijgen dan ook veel te zien. Natuurlijk de grote landschildpadden, de zwarte inagua’s, de speciale soorten zangvogels, kortom allemaal dieren die uniek zijn voor de Galapagos en zijn eigen biologisch systeem. Darwin’s theorie zie je hier volop. We bezoeken het Darwin information Center, waar we een uitleg krijgen over het ontstaan van de eilanden en hun geschiedenis. Het jongste eiland is pas 750.000 jaar oud en het oudste 5 miljoen jaar, alles is hier constant in beweging. Geologisch gezien dan (n.b. de aarde is 50 miljoen jaar oud)

17-03 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Op de motor overgestoken, een goede 40nm, wel gevist en beet gehad maar weer verspeeld met binnen halen. Hier in deze baai komen we weer oude bekenden tegen, de Stamper, Rob en Mieke uit Colijnsplaat en de Sabbatical, Piet en Chanel met hun twee kinderen Evie en Pjotr, die we vorig jaar in Martinique gezien hebben. Dus het was weer gezellig gisteravond.

Vandaag gaan we proberen in te klaren, dat is nogal moeilijk hier. Ze hebben zoveel regels gemaakt dat niemand er iets van snapt, ook diegene die ze moeten uitvoeren. En ze willen er ook nog veel geld (tot 600$)voor hebben! We wachten af.

24-03 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

De site lag er even uit, in het internetcafe hebben ze blijkbaar een blokkade op de FTP server staan. Via een andere vaste lijn nu wel weer kunnen uploaden.

Maria is inmiddels even naar Nederland en komt midden april weer hierheen. Tot die tijd zal ik me hier alleen moeten vermaken, maar dat zal wel lukken. Er komen nog enkele bevriende boten hierheen en er is genoeg te zien in de natuur.

Vandaag hebben Anita en Dick en ik een tocht gemaakt naar Isla Maria-Florentina-, twee uur stuiteren met een speedboot erheen (een boot waar ik normaal nooit zou instappen, maar hier ga je er met 9 man/vrouw rustig 30nm mee op zee varen)(Ja ze hebben wel zwemvestjes aan boord). Tocht op het eiland naar de landschildpadden en de piraten grotten, lunch en daarna snorkelen in de Duivelskroon. Spectaculair!!!!!

Dit is een oude vulkaan krater die nog net boven het zeeoppervlak uitkomt. Half geërodeerd, zodat je erin kunt varen, zwemmen. Het krioeld hierin en om van vissen, vogels, zeeleeuwen.

We kunnen gaan snorkelen tussen die honderdduizenden vissen in grote scholen. Gelukkig kan ik makkelijk diep duiken met snorkel en dan is dat een mega ervaring!! De vissen zijn niet schuw en blijven dus in hun school zwemmen, dus je kunt er tussendoor. Even later met de zeeleeuwen meegedarteld. Geweldig! De jonge zeeleeuwen zijn zeer nieuwgierig en komen onderwater naar je toe. Kijken je aan op vijf(5) cm van je duikbril, en draaien weer een rondje. En als ze merken dat je mee wilt spelen is het helemaal feest. Samen ondersteboven zwemmen, koprollen en ga zo maar door. Samen door een onderwatertunnel duiken, echt geweldig. Mama zeeleeuw komt wel even kijken en is dan wel erg groot, dus wat meer afstand.

De bluefooted Boobies (soort meeuw) duiken onderwijl vanaf 30m hoogte het water in op jacht naar een visje. Er zwemt een redelijk grote haai voorbij, dan is het tijd om weer in de boot te klimmen en weer 30nm terug te stuiteren.

30-03 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Inmiddels ligt de Mama-cocha hier alweer twee weken op anker. Of beter aan twee ankers. De swell is hier in de baai behoorlijk, er staat een stroming plus de wind. Dat geeft dat de Mama-cocha nogal eens dwars op de deining kwam en daardoor nogal schommelde. Ons oude vertrouwde Fortress 9kg anker met ketting voorloop van 10m uitgezet en daardoor liggen we weer met de kop op de deining, waardoor we rustig op en neer gaan.

Alleen slijt de lijn nogal, dus weer slangen er omheen en ter reserve een tweedelijn erop gezet. Anders loop je kans dat je het anker verspeeld.

Hier liggen ook veel charter boten, waarmee de toeristen een tocht van enkele dagen kunnen maken naar de andere eilanden en daar duiken, snorkelen en landtochten doen. De meesten zijn motorboten en een enkel zeiljacht/cat. Alles bij elkaar toch wel een 40-50 boten, die hier komen bevoorraden en passagiers oppikken. Dat maakt de ankerplaats best wel levendig tot soms erg druk. Verder dan de yachtie’s met ongeveer 30 stuks. Tussen de wal en de boten varen taxibootjes die iedereen af en aan brengen.

Puerto Ayora is daardoor ook geanimeerd druk. Iedere keer weer nieuwe toeristen, die je herkent aan de witte kleur en het puffen in de hitte(30-35’).

Gisteren hebben de Blue Christal, Kind of Blue en ik een taxitocht over het eiland gedaan. Natuurlijk weer de landschildpadden, maar nu min of meer in het-wild-. Wel zeer grote exemplaren, 150 jaar oud. Toen een tocht door de lava tunnel met nogal wat klim, klauter en kruipwerk. Als afsluiting de grote kraters van twee oude vulkanen. Lunch met z’n vijven, en het was weer een gezellige dag.

 

 

 

 

 

 

10-04 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Dit was dan onze -mijn- derde week hier in Puerto Ayora. Dat is al best lang zullen jullie zeggen. Ja, dat klopt, zeker de laatse twee weken sinds Maria naar Nederland is zijn natuurlijk iets minder leuk.

Niet dat ik me verveel, de Mama-cocha vergt zoals elke vertrekkersboot aandacht. Onderhoud en preventief onderhoud is altijd aan de orde van de dag.

Gelukkig is de baai zeer levendig, zoals ik al verteld heb. Het blijft een komen en gaan van jachten en de charterboten lijken een nooit te stelpen stroom toeristen te verwerken. Daarnaast de bevoorradings vrachtschepen(type kustvaarder) die altijd weer druk zijn met de eerste levensbehoeften( hier lijken dat wel Coco-Cola en bier te zijn) aan te leveren. Nu ligt er ook weer een groot schip van de GardaCostas, met de manschappen in mooie witte uniformen en bijpassende lakschoenen. Zij letten er onder andere strikt op dat iedereen in de taxibootjes een zwemvest aan heeft. Zo gauw ze niet kijken gaan die natuurlijk weer uit! Maar ze doen natuurlijk ook wel andere dingen, neem ik aan.

Verder is het een drukte van belang met alle beesten die hier rond vliegen en zwemmen. Ondanks, of juist dankzij, alle drukte zie je hier wel het een en ander langskomen. Altijd weer prachtig zijn de Bluefooted Boobies die zich vanaf een hoogte van 30m loodrecht naar beneden storten omdat ze 3m onder water een visje willen verschalken. Dat doen ze met zo’n precisie!! In de schaduw onder de boot zwemmen altijd veel vissen, en het gebeurt niet zelden dat zo’n Boobie op 50cm van de boot zich in het water stort. Met en geweldige plof verdwijnen ze onder water. en komen ze even later al smakkend weer boven, fatsoeneren hun verenkleed en vliegen weer weg. Ook de pelikanen beoefenen deze kunst maar deze zijn wel weer heel wat groter en iets minder precies, dus zij zoeken dan ook iets meer de ruimte voor hun duik, gelukkig. Heel elegant is de Galapagos meeuw, donkerbruin van kleur en een fijne spitse snavel, zij pikken de kleinste visjes al vliegend boven uit het water, net zoals de prehistorisch lijkende fregatvogel met zijn rode krop.

Dan zwemmen er natuurlijk de zeeleeuwen rond op jacht naar een visje, schilpadden doen dat ook, maar iets langzamer. En onder water zie je dan alles voorbij zwemmen. Grote scholen vissen in alle stadia van groei. Elke dag komt er b.v. een school roggen voorbij, zeer statig. Haaien, tonijnen, als je maar even kijkt zie je ze.

En de mensen eten de vissen ook. De vissers gebruiken allemaal kleine boten, en voeren de hele dag door verse vis aan bij de vismarkt. Daar liggen dan de tonijnen, dorade’s , red snappers volop te koop voor een zeer laag bedrag, b.v. 2.5 kg red snapper filet voor $5. Maar zelf koken hoeft eigenlijk ook weer niet. Er is hier een culinaire straat, waar naar het lijkt het hele eiland komt eten. Een dag menu = soep, hoofdgerecht, vaak nagerecht en een vruchtendrank voor $2.5 tot $3. Daar kun je als je alleen bent het gas nog niet voor aansteken! En het is ook nog smakelijk.

14-04 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Ja, dankzij een oplettende lezer weer een week gewonnen. Nu zijn we weer bij de tijd.

Deze week ben ik de boot weer wat gaan kuisen i.v.m. vertrek naar de Marqaisas. Dat wil zeggen de tuin onder de boot weer eens schoffelen. De aangroei hier valt gelukkig mee. Alleen algen en allerlei ander zacht spul. Makkelijk van de antifouling te vegen. En deze keer geen pokken!!

De binnenkomst van nieuwe jachten hier vertraagd aanzienlijk momenteel. Dat komt door de wachttijd bij het Panamakanaal. Toen wij erdoor gingen was dat enkele dagen, nu is dat opgelopen tot 50 dagen. Dit door een langzaam aan actie bij de pilots. Ze willen meer geld zien voor hun diensten. Dat betekend echter ook dat veel boten hun schema niet meer halen om door de Pacific te varen. Veel boten zijn o.a. te lang in de San Blaz blijven hangen en moeten nu waarschijnlijk een jaar langer in midden Amerika verblijven. Wat overigens echt geen straf is! Wij hebben in ieder geval genoten van alle plaatsen die we hier hebben aangedaan. Een zeer mooie natuur, de mensen zijn bijzonder vriendelijk, het is best veilig overal en ook nog eens zeer voordelig.

Verder heb ik na lang sappelen ook onze watermaker weer helemaal goed werkend gekregen.

Dat betekend per dag dan weer een uurtje minder werk.

19-04 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Maria is sinds eergisteren weer aan boord, zij het met een flinke griep onder de leden. Dat krijg je in zo’n koud Nederland! Maar met de warmte hier knapt ze snel weer op.

Vanaf 1 april is hier ook de regentijd begonnen. Dat betekend dat er elke dag wel een buitje of bui valt.

En zo’n bui zou in Nederland onder het begrip wolkbreuk vallen en het journaal halen. Hier valt dan vaak ook de stroom uit en lopen straten onder. Maar och, als het 30 graden is is het ook zo weer allemaal droog, niet. En gaat men gewoon door met leven.

We plannen woensdag/donderdag te vertrekken voor onze oversteek naar de Marquaisas, 3050nm.

22-04 Santa Cruz Galapagos, Ecuador 00.44.919S 90.18.452W 9263nm

Vandaag de laatste dingen regelen voor de oversteek. Dus eigenlijk weer flink inkopen doen, de laatste dingen regelen via internet nu het nog kan (zoals het updaten van deze site), want op de eerste eilanden daar is ook geen internetverbinding. We zijn dus ruim vier weken niet online!

Het verhaal vertellen via Flexwindow naar onze site lukt helaas niet, dus jullie moeten het doen met de positielink op de voorpagina en enkele berichtjes in het gastenboek.

Duurt het doorgeven van de positie wat langer of er komt niets, niet gelijk panieken, want het is maar een stukje techniek en electronica en dat kan, zoals we inmiddels maar al te goed weten, allemaal kapot.

Dus in iedergeval tot over een week of vier!!!

Dringende berichten via; pf5860@sailmail.com,

Ons verslag van deze oversteek hierheen kunnen jullie nalezen op het Pacificlogboek.

15-05 10.27.786S 138.41.173W Hanavave Bay Fatu Huva Marquesas Frans Polynesie 12285nm

Pacific logboek Mama-cocha

n.b De rapporten worden elke dag om 18.00utc opgesteld. De dagafstanden kunnen verschillen van de afstanden naar het waypoint, omdat zoals jullie weten een zeilboot nooit een rechte lijn volgt, maar altijd met de wind mee waait.

23-04 Puerto Ayora 9263nm dag 0

Toch maar vertrokken zijn we. Toch?

Ja, Maria nog lang niet helemaal hersteld van haar fikse griep, na een zeer moeizame operatie om ons hekanker-Fortress- uit de cementen bodem te krijgen, varen we om 12.00u/18.00utc(standaard greenwich tijd) de baai uit. Met ons zijn er inmiddels vijf boten richting ver weg gegaan.

Er staat een zuid-oosten wind 10-12knp en het is natuurlijk zonnig met een wolkje hier en daar.

Bootsnelheid van een knoop of 5-6 en we gaan ervoor.

24-04 02.03.656S 92.34.144W 9424nm dag 1 161nm

We hebben een zeer voordelige 24 uur achter ons. De wind is blijven staan en we hebben een totaal van 161nm afgelegd. Van de vier mede vertrekkers van gisteren zien we allang niemand meer, een halve graad koersverschil en na een paar uur verlies je elkaar uit het oog. We zijn al redelijk ingeslingerd, met Maria gaat het steeds beter.

25-04 02.51.600S 95.18.951W 9595nm dag 2 171nm

Met een mooie halve wind 10-12knp, flinke deining van 2 meter blijven we doorlopen en maken een nog grotere dagafstand.

26-04 03.45.250S 97.39.501W 9746nm dag 3 151nm

Het kon natuurlijk niet blijven de mooie wind, dus afgelopen nacht is die ingezakt. De swell blijft natuurlijk en zoals de attente lezers al weet gaan dan de zeilen klappen als gekken. En ja net als we gaan reven krijgen we een flinke scheur in het grootzeil voor aan de mast, net onder het tweede rif. Ja, dan gaat het iets langzamer dus.

Vanmorgen gelijk met het herstel begonnen (zo kunnen we ook nog altijd zeilmaker worden, later).

DTWP 2472nm

27-04 04.34.857S 99.59.980W 9903nm dag 4 155nm

De reparatie van het grootzeil is goed gelukt. Dankzij natuurlijk de kunsten met naald en draad van Maria. Vervelend was natuurlijk dat het tijdens de reparatie weer begon te waaien, 12-15knp, en dat is best wel lastig dan met zo’n loshangend zeil, flinke swell en met een bootsnelheid van 7knp. Nu staat het er weer als nieuw bij en lopen we met een rif in het grootzeil, genua en kotter weer een mooie 7-8knp. Halve wind nog steeds, en de gribfiles geven deze wind voorlopig nog zo aan.

DTWP 2317nm

28-04 05.05.022S 102.45.626W 10064nm dag 5 154nm

We hebben zoals jullie zien onze 10.000 mijn gevaren sinds ons vertrek in Breskens. Verder weinig bijzonders te melden, behalve dat we voor de wind varen en dus flink schudden, op en neer. Met een voortgang van 6-7nm.

Dat gaat nog, de twee andere bekenden onderweg zitten met nog minder wind veel zuidelijker en al met beperkte diesel capaciteit. Wij hebben tot nu toe bij anker op gaan een uur gemotord.

DTWP 2163nm

29-04 05.48.448S 104.56.760W 10202nm dag 6 145nm

Onrustige nacht gehad met weinig wind en veel swell(2m), dus veel geschud en geschommel en weinig voortgang. Bij daglicht weer meer wind-15knp- en weer vol tuig met een mooie 8-9knp SOG (snelheid over de grond). De Stille Zuidzee is tot op heden echt stil. We zien alleen maar vliegende vissen en een enkele meeuw. Geen schip te zien en ook geen spoor van alle andere zeilboten die de laatste week ook uit Galapagos vertrokken zijn.

DTWP 2020nm

30-04 06.56.424S 107.42.628W 10382nm dag 7 180nm

Ja vandaag zullen wij onze topafstand gaan verbeteren, zeggen wij tegen elkaar bij het ontbijt. Met nog vier uur te gaan tot 18.00utc=11.00 lokaal en we hebben er al 180nm op zitten. Moet lukken, toch? Dan lijkt het alsof we afgeremd worden. Visnet? Een van die kilometerslange visnetten? Nee, we kijken naar voren en zien dat onze eigen genua in het water ligt. Snelheid van 8-9 naar 4-5knp. Oorzaak? Een gebroken sluiting, boven in de mast!

Dus heb ik vandaag de kunst van het mastklimmen op open zee beoefend. 23m omhoog getakeld door Maria, en 20m op en neer zwaaien boven in de mast. Leuk hoor???!!! En dan ook nog de sluiting vervangen en alles weer los maken. Een ervaring!! Daarna met dalen nog een scheurtje gemaakt in het grootzeil en onze dag kon niet meer stuk zoals jullie zullen begrijpen. Maar ja morgen is er weer een dag.

DTWP 1846nm

01-05 06.39.515S 109.36.764W 10501nm dag 8 119nm

DTWP 1736nm

02-05 06.36.254S 111.52.910W 10638nm dag 9 134nm

Gisteren alles weer gerepareerd tijdens het voor de wind weg lopen met alleen de kotter en een stukje genua. We lopen dan toch nog 4-5nm, maar schommelen stevig. Wel goed om het naaiwerk aan de mast uit te voeren. Elk hebben we serie’s steken door het zeil gedaan, dat is zwaar werken met naald en draad op een schommelend voordek met een swell van 3m. Maar het zit weer. Het grootzeil staat weer en we lopen weer onze kruissnelheid van 7-9 knp. op een koerslijn naar Fatu Hivu, nog 8-10 dagen te gaan als alles heel blijft.

DTWP 1607nm

03-05 07.08.116S 114.41.390W 10809nm dag 10 174nm

Zeilen uit het boekje. Achterlijke wind, 14-17knp, deining van 2-3m en de Mama-cocha dendert voort. Tweede rif in grootzeil, plus de volle genua. SOG 7-8-9-en soms 10knp . Heerlijk om weer even bij te komen!

DTWP 1433nm

04-05 07.33.850S 117.44.600W 10993nm dag 11 184nm

Wie am Schnurchen! Letterlijk zeilen we strak langs onze geplande koerslijn(rumbline). Zelfde omstandigheden van gisteren, zelfde SOG.

DTWP 1249nm

05-05 08.22.234S 117.44.600W 11165nm dag 12 172nm

Weer een voorspoedige dag. De wind is iets meer oost waardoor we iets meer opsteken, hoger varen.

Afgelopen nacht toch een schip (waarschijnlijk een visverwerkingsfabriek voor tonijn) ontmoet, dat geen AIS signaal (soort van automatisch herkennings signaal) had en het nodig vond om op 0,25nm achter ons langs te varen. En dat is dan wel erggg dichtbij. Op mijn marifoon oproep werd niet gereageerd! Dus toch blijven opletten.

DTWP 1080nm

06-05 09.15.612S 123.12.429W 11334nm dag 13 169nm

Vandaag maar eens een filmpje gekeken, Amelie, Franse film, wel decadent zo midden op de Pacific! Alles loopt gelukkig nog steeds zo als we dat graag zien, mooi weer lekkere wind van achteren en SOG van 7-9knp.

DTWP 915nm

07-05 09.41.921S 125.52.380W 11495nm dag 14 161nm

De nacht met wat sqwalls gehad, niet echt heftig maar toch voldoende om flink wat zeil te minderen. In de morgen weer mooi weer met stabiele wind. Nu een rif in grootzeil, plus genua en kotter. We speren weer vooruit!

DTWP.756nm

08-05 10.17.740S 128.33.495W 11659nm dag 15 164nm

Later op de dag/nacht zakt de wind iets in. Zoals reeds voorspeld door de gribfiles. 10knp, dus van onz eerste snelle uren leveren we nu weer mijlen in! Wind ZO zoals altijd met deze passaatwinden. We krijgen deze gribfiles binnen via onze SSB zender. Een keer per dag vragen we deze op via een van de stations, waarmee ook altijd al onze mail berichten naar en van jullie mee verzonden worden. Een zeer mooi systeem. Ook babbelen we via deze SSB met andere zeilers onderweg, tot wel 5000nm ver weg! Zeer appart.

DTWP 595nm

09-05 10.11.202S 130.43.870W 11790nm dag 16 131nm

De wind is op! Nee niet de voorspelde 10knp wind maar slechts 4-5knp. En dat is te weinig. Dus het stalen zeil maar gehesen=onze Nanni 85pk turbo diesel, op laag vermogen 1800opm lopen we 5knp. geen super snelheid maar wel economisch. Ondertussen kunnen we wel wat poetsen aan de boot, want de Mama-cocha ziet er niet uit na 2500nm door de zee ploegen. Zoutaanslag over de hele windkant-BB, niet meer normaal. Maar we hebben dan ook al deze tijd nog geen drup regen gehad! Verder hebben we ook een wasje gedraaid.

DTWP 467nm

10-05 10.10.757S 132.45.515W 11915nm dag 17 125nm

Tot 13.00utc de motor bij gehad. Daarna is er wat wind. Langzaam wordt het wel wat en net na dagenraad gaat de spi erop, deze zorgt wel weer voor wat meer voortgang. 5-7knp.

DTWP 349nm

11-05 10.34.713S 135.08.210W 12057nm dag 18 142nm

Lichte wind hebben we nog steeds. De spinaker staat op, plus een rif in het grootzeil. Dus 230 meter zeil op. Voortgang 5-6knp. De laatste mijlen duren dus het langst. Om niet midden in de nacht aan te komen moeten we maar gaan vertragen, helaas ETA dinsdagmorgen vroeg, 06.00u lokaal

DTWP 210nm

12-05 10.42.460S 137.10.234W 12181nm dag 19 134nm

Ja vertragen is ook een kunst. Ja ,en de wind neemt dan in de loop van de dag natuurlijk toe!! Niet voldoende om nog op tijd te komen. Maar toch! Sjit! Met een zakdoekje als zeil schommelen we voort.

DTWP 92nm

13-05 10.27.786S 138.41.172 12285nm dag 20 105nm

We zijn exact om 18.00utc=08.30u lokaal op anker gegaan in Hanavave Bay of de Baie des Vergins, Fatu Hiva. Na een nacht van langzaam aan varen om bij daglicht het eiland te benaderen.

Adembenemend is het woord voor deze baai. Zo mooi hebben we ze nog niet eerder gezien, klein, er passen 10-20 boten in , maar je komt ogen te kort om al het natuurschoon te bewonderen. Adembenemend dus!!

De aanloop naar het eiland was zoals altijd na een langere tocht op zee een belevenis! In dit geval zien we een malsgroen eiland, bespikkeld door de wolken formatie’s en de zon. Boven ons hangt nog een fraaie regenbui die zijn water op ons laat neerkletsen.

Ademloos, schrijf ik weer op. Zo mooi hebben we het nog nooit gezien. Na 3000 mijl water komen we hier bij uit. Een kleine steenpuist in deze onmetelijke plas water. Zeven mijl lang 3 mijl breed, tot 1100 meter hoog rijst dit eiland uit deze oceaaan omhoog. We meten net ervoor nog ruim 3500m diepte. Een en al nieuw vulkaansteen met slechts twee iets vlakkere stukjes. Een ervan is deze baai. Er is plaats voor zo’n twintig boten. Er liggen enkele huisjes, kerk, school en een stukje betonweg. Driehonderd mensen wonen hier in, wat wij zeggen paradijselijke omstandigheden. Ook nu nog! Als we aan land gaan is iedereen zo vriendelijk, we ruilen een stuk marlijn moot van twee kilo voor, ja iets minder paradijs, een liter pak wijn, maar een T-shirt is anders ook goed. Fruit net zo. We gaan eten bij Jaquie en Cathie, twee schonen weggelopen van een schilderij van Gaugain. Het eten wordt ingezegend door de echtgenoot, die ook de plaatselijke predikant is. Daarna pakt hij zijn gitaar en wordt er gezongen. De rotsen achter onze rug, 900m hoog, worden beschenen door de bijna volle maan, onderbroken door slierten bewolking. Tja, daar doe je zo’n oversteek voor. En zo bijzonder is ook, er komen hier vrijwel alleen yachtie’s, een andere mogelijkheid is er bijna niet!

 

 

 

 

16-05 10.27.786S 138.41.173W Hanavave Bay Fatu Huva Marquesas Frans Polynesie 12285nm

Vandaag hebben we de cascade, waterval, beklommen. Anderhalf uur door het oerwoud lopen, klimmen en klauteren. Na drie en een halve week alleen maar op de boot is dat een hele onderneming voor je spieren!

Ook vandaag ruilen we weer fruit voor een T-shirt. Eigenlijk was het ons bootpoets shirt, maar na een goede wasbeurt zag het er weer uit als nieuw. De maat was xl en dat paste een van de dames zeer goed. Dus een tros bananen, twintig grapefruits en een berg limoenen voor een t-shirt. Iedereen weer blij. De kinderen vragen de hele dag voor BonBons, dus die heb ik maar een zak vol uitgedeeld. Ik voelde me net Sinterklaas. Ze hebben wel TV inmiddels, dus de vraag is hoe lang dit alles nog blijft.

Ze maken als souvenirs houtsnijwerk en Tapa’s, een boombast beschilderd met traditionele tatoo tekens.

Het tatoeëren komt oorspronkelijk van deze eilanden en als je er een wilt moet je hem hier laten zetten. Ik twijfel nog!!

18-05 09.54.509S 139.06.333W Hanamoenoa Bay Tahuata Marquesas Frans Polynesie 12332nm

Net als Adam en Eva hebben wij het paradijs weer moeten verlaten. Niet dat we gezondigd hebben, maar omdat je er maar drie dagen mag verblijven. Dit om een bewoning door vreemden te voorkomen. Dus toen de douaneboot vanmorgen verscheen hebben we na vier dagen maar snel ons anker gelicht.

Nu liggen we op het volgende eilandje en treffen we in deze baai eindelijk de Margarita, een Nederlandse catamaran met o.a, Nick erop. Hij had een dure camera besteld in de USA en die naar Galapagos laten sturen. Nu duurt het daar altijd heel wat langer dan de drie dagen die FEDEX belooft en kreeg ik het verzoek het pakket op te pikken en mee te nemen naar een volgende stop. Dus na 5 weken en ruim drieduizend mijl verder kon ik mijn plicht als postbode vervullen.

20-05 Hiva Oa 12361nm

Het voorgaande bericht moet ik corrigeren. Hier aan gekomen bleken alle boten die nog in Fatu Hiva lagen al hier te zijn. Ze hadden van de Franse duaneboot een boete van 150euro gekregen omdat ze niet ingeklaard waren. We hebben dus geluk gehad! Je moet sinds kort eerst inklaren!!

Hier op Hiva Oa zitten we weer op de bewoonde wereld.(nou ja met 2000 inwoners valt dat ook wel weer mee) Dit is het eiland van Paul Gaugain en Jaques Brel. Met museum, dat we natuurlijk direct bezocht hebben. Nee, niet eerst ingeklaard, want de gendarmerie was dicht! Daarna inkopen gedaan. Dat valt weer zwaar tegen. Het kost hier weer allemaal echt veel geld. De 20.000cpf=170euro waren in twee winkelmandjes al op.

22-05 09.21.501S 140.02.842W Hakuhau Baie Oa-Pou Marquesas Frans Polynesie 12413nm

Het eiland met de skyline van een -cathedral- een vulkaan krater die deels geerodeerd is en er uit ziet als een kathedraal, maar dan een van 1200m hoog. Vandaag zit hij deels in de wolken. De tocht hierheen hebben we grotendeels op motorvermogen gedaan. De wind laat nog steeds verstek gaan.

23-05 08.54.913S 140.05.973W Taiohae Baie Nuku-Hiva Marquesas FP 12440nm

We liggen voor anker in deze grote baai, die eigenlijk een kratermond is, waar aan een kant de wand weggevallen is. Hier is ook de hoofdstad van de Marquesas gevestigd. Er wonen 2300 mensen en we liggen er met een veertig boten .

Hier treffen we ook weer de Kind of Blue met Anita en Dick. En dat is altijd erg gezellig!

25-05 08.54.913S 140.05.973W Taiohae Baie Nuku-Hiva Marquesas FP 12440nm

Gisteravond zijn we naar de verkiezing van de moeder van het jaar geweest. Een feestavond georganiseerd door de lokale rotary of zo, met zang en dans en muziek op originele wijze. Heel erg leuk! De rituele dansen en getrommel is zeer indrukwekkend en mooi om te zien. Je kunt je voorstellen waarom de zeevaarders vroeger hier niet weg te slaan waren als je de dames ziet bewegen! Zij lijken wel extra genen te hebben om hun heupen te bewegen!

28-05 08.54.913S 140.05.973W Taiohae Baie Nuku-Hiva Marquesas FP 12440nm

Met Peter en Jaqueline van de AHU, hij Oosterijker, zij Nederlandse, hebben we een autotocht over het eilland gemaakt. Alle mooie baaien in het noorden, bergwegen van zand en stenen strak langs de afgrond van 300m diep, historisch offerplaatsen (ja, ook van mensen) van de vroegere bewoners gezien, over een pas in de berg gereden die wel op de Alpen leek te liggen, een prachtige tocht dus.

 

 

 

 

 

 

 

Gisteren was de opening van de jaarlijkse County Fair. De mooiste koe,varken, geit, banaan pompoen, het maken van de beste boomstam kanou enz. Iedereen in mooie gewaden en bloemen hoofdtooien, veel mannen vol met originele tatoo’s, prachtig allemaal om te zien.

29-05 08.56.719S 140.09.825W Taioa Baie Nuku-Hiva Marquesas FP 12446nm

Ook wel Daniel’s baie genoemd, helemaal ingesloten door hoge bergruggen liggen we hier. Met mooie wandeling naar waterval en Tiki beelden.

We vertrekken nu naar de Tuamotu atolls, een gebied zo groot als heel West-Europa. Internet is daar weer zeer schaars, dus updates duren dan even. Zie voor onze positie de link op de voorpagina. Mail kan naar pf5860@sailmail.com. Alleen tekst. Tot we weer ergens internet verbinding hebben.

31-05 10.09.246S 141.19.449W 12546nm

Met een lekkere halve wind 17-22knp onderwg naar de Tuamotu’s atolls. Het is “druk” onderweg, we zijn al vijf zeilboten voorbij gelopen. Even kletsen op de VHF en weer verder de nacht in. (met nieuwe maan, dus piikkedonker en alweer zo een fantastisch mooie sterren hemel)

03-06 15.49.662S 145.07.162W Kauehi, Tuamotu’s, Frans Polynesie 12983nm

We liggen binnen een atoll. Atoll? Even een korte uitleg. In de hele Pacific zijn z.g. hotspots. Plekken waar de vloeibare aardmassa naar buiten komt. Dit op een 3-4000m diepte. Deze hotspots vormen langzaam maar zeker vulkaan eilanden. Zoals b.v. de Galapagos, Hawaii en de Marquesas. Deze eilanden verplaatsen zich met een snelheid tot 2.5cm per jaar over het oppervlak door de beweging van de aardplaten. Dus iedere keer na een aantal miljoenen jaren een nieuw eiland. Om deze eilanden ontstaan in de tropen harde kalk koraalriffen. De zachtere lavasteen eilanden eroderen en zakken in elkaar binnen in deze koraal ring. Dus de Marquesas= jong en nog in takt 1200m hoog, de Society eilanden (Tahiti) zijn aan het in zakken= koraalring plus bergtoppen (2200m) en de Tuamotu’s zijn al weg gezonken en hiervan resteert alleen nog de koraal ring. Hier binnen is het een 20-30m diep en dus een binnenzee. Lekker rustig liggen zoals op b.v het IJsselmeer. En hier zijn we al blij mee, want dat is geen swell voor het eerst sinds maanden.

De Galapagos? Niet dus want die liggen in de koude Humboltstroom en vormen te weinig koraal.

De Tuamotu’s zijn natuurlijk ook nog bekend door de atoll Muruoa, het Franse atoombom project van de laatse vijftig jaar. Miljarden verslindend, nu ook nog steeds om alle schade aan het milieu te beperken. Ze hebben Muruoa en buuratoll Fangataufu uiteindelijk vrijwel helemaal verpulverd. Ze zitten diep in het koraal vol met zwaar radioactief materiaal. Het ligt hier 500nm vanaf.

05-06 15.49.662S 145.07.162W Kauehi atoll , Tuamotu’s, Frans Polynesie 12983nm

Zwarte parels zijn het zwarte goud hier op deze archipel. De atolls zijn uitermate geschikt voor het laten groeien van oesters. Het water is hier zeer schoon en vol zuurstof. De oesters zijn groot en plat, die zelf al donker tot zwart parelmoer vormen.

Een slimme Japanse meneer, Dhr. Mikimoto, heeft een systeem ontdekt om ervoor te zorgen dat door het insemineren van de oesters met een voedingsstof en een kogeltje de oesters dit kogeltje gaan omgeven door diezelfde donkere/zwarte parelmoer.Door een goede marketing willen allle dames van de wereld zo een zwarte parelketting/oorknopjes hebben. Dus bingo, grote productie en grote prijzen!

Wij hebben samen met alle cruisers die hier nu voor anker liggen een parelkwekerij bezocht. Ongeveer 22 personen in de bak van een truck en met een 20km/u eerst de trots van de atoll, het nieuwe vliegveld bezichtigd. Daarna naar de kwekerij. Eigenlijk heel basic. Wat hutjes aan en boven het water. In het water veel palen en drijvers met daaraan kunstof netten met de oesters. Twee Chinese dames doen het specialisten werk van het insemineren. Dit gebeurt in oesters van 18 maanden oud. Daarna gaan ze in vakjes van speciaal net en worden teruggeplaatst in het water. De oesters moeten regelmatig gedraaid worden in hun nylon vakjes. Dat geeft de mooiste ronde parels. Na 18 maanden kan er geoogst worden.

We krijgen als snack de oesters te eten die niet goed bevonden zijn en de dames mogen het eind resultaat bewonderen en eventueel kopen.

09-06 16.03.680S 145.37.177W Fakarava atoll, Tuamoto’s, Frans Polynesie 13032nm

Een van de grootste atolls in dit gebied. We zijn met de Mama-cocha hierheen gevaren samen met de Kind of Blue, 30knp wind ruim. Een lekkere tocht, met twee riffen en de genua uit. Om in een atoll te komen moet er door een pass gevaren worden. Een grotere of kleinere opening door het rif. In deze pass staat altijd een flinke uit of ingaande stroom, tot vaak wel 8-9knp, afhankelijk van de getijden (50-60cm verschil). In de kleine en ondiepe pass ontstaan er flinke rafelingen ( woeste ongecontroleerde golven) net zoals b.v. bij de Alderney race in het Engelse kanaal. De invaart eergisteren was dan ook een natte!! Veel groen water aan dek, wel spectaculair.

In de pass is het ook zeer mooi duiken, met zeer veel grote vissen. Alleen werkt het weer niet helemaal mee de laatste dagen, teveel wind en weinig zon. Maar ja wat wil je, het is hier tenslotte hartje winter. Het licht gaat hier om 17.30u uit en pas weer om 06.00u aan. Temperatuur maar 27’. Brrrr.

11-06 16.30.294S 145.27.216W Fakarava atoll zuid-pass Tuamoto’s Frans Polynesie 13064nm

We zijn met de Kind of Blue naar de zuid pass gezeild, aan de wind! De vele Amerikaanse boten hier kijken hun ogen uit. Hun boten lijken alleen maar gemaakt om met ruime winden te varen, of anders de motor flink aan.

Het ligt hier weer als in het paradijs, van de oceaan gescheiden door een kleine Motu + rifeilandje. We liggen op tien meter diep water dat kristalhelder is, zelfs met maanlicht kunnen we de bodem goed zien.

De pass hier is weer veel smaller en zit vol met koraal en massa’s vissen. We zij gaan drift-snorkelen door de pass, een geweldige ervaring! Naast de grote hoeveelheden koraalvissen zwemmen hier ook vele soorten haaien. De eerste is wel een beetje angstig om langs je te zien zwemmen maar na een aantal went dat ook weer. Er is hier zoveel te eten voor de haaien dat ze de hele grote vissen -ons dus- met rust laten.

15-06 17.30.222S 149.29.980W Pointe Venus Tahiti Frans Polynesie 13310nm

Het weer is echt een beetje van slag, weinig zon veel bewolking en regen, op de Tuamotus geen wind.Dit is een winterse storing genaamd mara’mu.

Dus zijn we gisteren om negen uur ‘s morgens anker op gegaan om met doodtij door de pass te varen, met de voorspelling van wind iets verder op richting Tahiti. Wind hebben we gehad dus, na eerst zes uur motoren in een zeer onrustige zee met een swell van ruim vier meter, kregen we de beloofde dertig plus knopen, ZO wind, half inkomend voor ons, richting Papeete. Nog geen 30 uur later liggen we weer voor anker in deze baai van Venus, 265 mijl verder. Dat was spectaculair zeilen, weer met twee rif in het grootzeil en onze kotterfok die in deze omstandigheden goud waard is.

21-06 17.35.423S 149.36.975W Taina, Papeete, Tahiti Frans Polynesie 13322nm

Na enkele dagen in de stadshaven aan een steiger( met enkele zeer grote buren, Maltese Falcon, Seven Stars, beide charterboten en de prive ijsbreker Arctic van Abrahamovich, alle drie ruim 80m) liggen we nu weer op anker bij de algemene ankerplek hier. samen met zo’n 300-400 boten, waaronder natuurlijk vele bekenden. Iedereen vaart min of meer de zelfde route en men komt hier ook allemaal bijtanken, letterlijk en figuurlijk.

In de stad hebben we genoten van het Franse leven. Het lijkt hier af en toe wel Franser dan Frans. Natuurlijk stokbroodje, terrasjes, veel luxe winkels. En druk is het hier, er wonen op het eiland 120.000 mensen, met veel auto’s en file’s. In heel Frans Polynesie wonen 210.000 mensen.

Papeete is ook zo’n beetje halfweg op de Pacific en de plaats om weer wat aan de To-Do lijst te doen. Er zijn veel nautische en technische bedrijven die je met alle klussen kunnen bijstaan. Wij hadden tijdens de overtocht vanuit Fakarava zware swell en dus was de diesel sterk vervuild door de sludge(=bacteriegroei in de diesel) en water dat met het tanken “gratis” meegeleverd wordt. Dus zowel de generator als onze Nanni motor stopten ermee en dat betekende een aantal malen filters verwisselen op volle zee. Leuke klus! Hier kan ik de filters gelukkig weer bijkopen.

23-06 17.35.423S 149.36.975W Taina, Papeete, Tahiti Frans Polynesie 13322nm

Juni en juli zijn opTahiti feestmaanden met veel live muziek op podia en in de vele horecabedrijven. Traditionele dansen, Franse coryfeeën, lokale zangers. Ook wordt de nationale sport, het peddelen in outrigger kanou’s door iedereen beoefend. In de laatse uren met daglicht gaat men het water op om een flink stuk te peddelen. Jong en oud, in een persoons kajac tot wel 12 man in een grote kajac. Hiermee stak men vroeger ook de zee over naar de andere eilanden, een echte prestatie! Nu traint men voor het nationale kampioenschap, a.s. weekend.

28-06 17.30.482S 149.45.882W Moorea Frans Polynesie 1339nm

Vandaag hebben we deelgenomen aan de Tahiti-Moorea sailing rally. Tien mijl lang, dus van Papeete, Tahiti naar Vaiari, Moorea. Leuk gesponsord door o.a. het toeristenbureau, hotels en parelfarms. Er zeilden een 25 boten mee, in helaas zeer lichte windconditie’s.

 

 

 

 

 

Vrijdagmiddag en avond was er een Skippersmeeting met veel muziek, zang en dans, plus drankjes en hapjes, gratis natuurlijk!

We zeilden de Mama-cocha met Anita en Dick aan boord als crew en twee opstappers van het eiland, Oliver en Sandrinne. Zoals gezegd de windconditie’s waren zeer licht, er stond een flinke swell en wat stroming. De start was perfect, als tweede vrij bij de stuurboordboei. De eerste boot, een lokale brak de genuaval en we lagen eerste. Helaas viel daarna de wind helemaal weg en was het dobberen geblazen tot het rally comité de rally afblies i.v.m. de andere activiteiten in de middag.

Op het strand hier in Moorea waren de activiteiten steentillen(wilde niemand meedoen), speergooien in een cocosnoot op vijf meter hoogte, outriggercanou race tegen de andere jachten en de fruitrun=rennen met een lading bananen en cocosnoten. Zeer veel gelachen natuurlijk! Het canou varen ging goed, we zijn tenminste niet omgeslagen en kwamen als tweede binnen. Fruitrun ook tweede en speerwerpen net als iedereen nul punten. Dus ons resultaat was de tweede plek met als prijs een overnachting in het zeer luxe Pearl Palm resort op Huahini! De eerste prijs was een dike parel aan hanger!!

Dit alles werd natuurlijk begeleid door lokale muziek en dans, rumpunch, cocosdrankjes en hapjes.

Zeer de moeite waard. Dus diegene volgend jaar hier in de buurt zijn, zeker meedoen!!!

30-06 17.35.423S 149.36.975W Taina, Papeete, Tahiti Frans Polynesie 13351nm

We zijn hebben eindelijk de electromotor gevonden om onze bilgepomp te repareren. Een ruitenwismotor van een vrachtwagen, merk Bosch. Deze laten we via DHL opsturen vanuit Duitsland en met een beetje geluk kan ik deze dan vrijdag monteren en kunnen we weer veilig de grote zee op. Verder is het hier erg gezellig op de ankerplaats. Vele bekenden, happy hour bij de yachtclub(is het biertje tenminste betaalbaar, e2.50 i.p.v. e5.00), en natuurlijk de Carrefour dichtbij om weer veel inkopen te doen voor de komende maanden als we weer iets meer onbewoonde eilanden afgaan.

08-07 17.35.423S 149.36.975W Tiana mouliage, Papeete, Tahiti Frans Polynesie 13351nm

het openbaarvervoer in Papeete( en tevens ook op alle andere eilanden) gaat vrijwel helemaal met “Le Truck”, een houten cabine getimmerd op het onderstel van een vrachtautootje. Wel efficiënt, ze rijden continue, redelijk goedkoop, 130cpf per rit en niet helemaal comfortabel! Zeker niet als er 40 man/vrouw inzitten.

Een van de grootse sociale activiteiten in heel Frans Polynesie is het dansen en muziek maken. Dat wordt op alle eilanden gedaan en door alle sociale lagen heen. En de gebeurtenis van het jaar is dus ook het Heiva festival om weer de beste dansers en muziekgezelschappen te kiezen. We hebben de openingsavond bijgewoond. Alle celebraties van het eiland zijn aanwezig. De eerste avond wordt de beste danseres en de beste danser gekozen uit een selectie van alle eilanden.

De meisje draaien met hun heupen alsof ze van elastiek zijn. De kunst is het bovenlichaam doodstil te houden terwijl de heupen de meest verleidelijke bewegingen maken. De jongens daaren tegen klappen met hun knieën in een gebogen stand en maken allerlei krijgshaftige bewegingen met hun armen. Dit weer mooi uitgedost met palmbladeren en bloemen, omslagdoeken en ook het rieten rokje. Een soort verleidingsdans dus. Zeer fraai! Men kan begrijpen dat de vroegere zeevaarders hier niet meer vandaan wilden nadat ze dit soort dansen voorgeschoteld kregen! Het is trouwens ook maar goed dat wij vertrekkers hier ook maar drie maanden vergunning krijgen! Er zouden velen niet meer verder willen!

De muziek bestaat vooral uit slaginstrumenten en drums in allerlei maten en de ukelele, alles lokaal geproduceerd. Elke groep heeft dan ook weer zijn eigen muziekgezelschap bij zich.

11-07 17.29.489S 149.51.154W Opunohu Baie, Moorea, Frans Polynesie 13377nm

Ja, ook wij moeten weer door. Van onze drie maanden hier zijn er al weer bijna 7 weken om en alhoewel we enkele weken gesmokkeld hebben bij de douane, moeten we verder. Nog enkele zeer fraaie eilanden van de Society Archipel wachten op ons. Zoals hier deze grote baai op Moorea. een diepe inham in het eiland met prachtig mooie hoge bergen en valleien er omheen. We heben er een heerlijke boswandeling van enkele uren doorheen gemaakt naar een uitzichtspunt, Belvèdere, waarvandaan je de beide grote baaien hier ziet. Moorea is een echt vakantie eiland, met veel grote resorts, en hier tegenover ons is een zeilschool voor de Franse jeugd, waar ook zoals overal in Frankrijk zeilles wordt gegeven aan de leerplichtige jeugd. Hier voor alle eilanden uit dit gebied.

13-07 17.29.489S 149.51.154W Opunohu Baie, Moorea, Frans Polynesie 13377nm

Een van de attractie’s hier zijn de Manta roggen. Deze zijn zo tam dat ze naar je toe komen en zich laten aanraken en zelfs tegen je aan komen -vrijen-. Dit komt doordat ze regelmatig gevoerd worden door de

resorts, zodat ze als trekker voor de gasten dienen. En wij maken daar natuurlijk graag gebruik van. Het voelt eerst wel vreemd aan, zo’n vis die eigenlijk gevaarlijk is. Maar na enkele minuten spelen wij ook met hun. Hou je een stukje vis in je hand, dan zijn ze helemaal niet te houden. Zie fotoboek.

16-07 16.45.802S 151.02.785W Est Lagoon, Hotel Te Tiare, Huahine, Frans Polynesie 13463nm

Met een nacht zeilen zijn we een 90mijl opgeschoven. De afstand is net te lang voor een dagtocht, de koraalriffen laten vertrek en aankomst en ankeren in donker niet toe. Navigatie binnen de riffen moet feitelijk altijd met goed zonlicht gebeuren. Het beste s’morgens tussen 9 en 11 uur. De diepte lijkt op de kaart genoeg, bv 5meter, maar dan kan een koraalkop van 3meter toch behoorlijk roet in het eten gooien!! Buiten het feit dat de ankerketting zich nog om zo’n koraalkop kan draaien. Daardoor word de ketting dan aardig ingekort en kan zelfs breken!

Met de ralley Tahiti-Moorea hadden wij een prijs gewonnen, een overnachting in het luxe Te Tiare Beachpearl Resort.(www.pearlresorts.com) En hier liggen we nu voor anker boven op een lastig stukje rif. Het is nu windstil en dan kan het wel, maar er komt flink wat wind aan de komende dag en dan??

18-07 16.47.514S 151.00.381W Baie Haapu, Huahini, Frans Polynesie 13468nm

Zoals we al vermoeden trok in de loop van de dag de wind te sterk aan en erger nog ging deze naar de zuidhoek. Vol op de neus op ons mooi ankerstekje pal voor het hotel. Na nog drie keer ankeren en geen echte goede ankerplek besloten we maar niet te slapen in de luxe gardenbungalow. De boot alleen laten doe je niet in deze omstandigheden. Dus hebben we alleen de dag doorgebracht in het resort, met een heerlijke lunch, genoten we van onbeperkt douchen in de bungalow. Douchen? ja zeker, onbeperkt zoetwater en een grote knoeiruimte zijn we op onze Mama-cocha niet gewend. Dus dat doe je dan als vertrekker.

Oh ja, TV kijken natuurlijk, CNN, soaps maar na een paar uur vinden dat we niet zoveel missen op onze Mama-cocha. Wij hebben altijd al de mooiste zonsondergang aan boord! De hotelgasten moeten daar een vermogen voor betalen om dit enkele malen mee te mogen maken.

Om vijf uur zaten we aan boord en zijn snel naar deze beschutte baai gevaren waar we in zachte zandbodem lekker voor anker liggen achter vijftig meter ketting zodat we de fikse vlagen tot 40knp wind makkelijk kunnen opvangen. Dick en Anita liggen hier ook en gezamenlijk drinken we nog maar een flesje en moeten hartelijk lachen om ons hotelavontuur!

22-07 16.48.686S 150.59.587W Baie de Avea Huahini, Frans Polynesie 13470nm

Alweer een paradijselijke baai. We liggen hier weer enkele dagen. Elke baai op Huahini is prachtig. Je kijkt ver uit over de ondiepe lagune, in alle tinten azuurblauw. De baai is omzoomd met een mooi zandstrand met palmen, enkele restaurantjes en hotels. Maar vandaag gaat het alweer door naar Fare, het centrum van het eiland om wat inkopen te doen. Binnen het rif van Huahini kun je makkelijk van de ene naar de andere baai varen. Buiten staat een deining van 2m en binnen lijkt het het wel op de Roermondse plassen, vrijwel geen golfjes. Alleen moet je hier en daar wel op de koraalkoppen letten, maar deze zijn netjes op zijn Frans betond met cardinale tonnen(palen) of vaarwegmarkeringen. Deze route gaat langs weelderig groene heuvels en baaien tot Fare in kraakhelder water met een zicht van wel 20m diep.

25-07 16.48.822S 151.24.759W Faaroa Baie, Raiatea, Frans Polynesie 13503nm

In Fare doen we onze inkopen in een zeer goed voorziene supermarkt, waar ook een uitnodiging hangt voor een dansfeest. Zullen we dat nog een keer doen vragen Anita en Dick ons? Het is wel een beetje haasten, het festival terrein ligt een half uur lopen van de kade hier. Maar met ouderwets liften en vervoer in een open laadbak zijn we nog op tijd. Weer genoten van deze dans groepen. Tussen alleen maar lokale mensen (volgens ons was het hele eiland aanwezig!). Dik,dun, jong en oud doet mee met dit spectakel.

Vanmorgen zijn we met een lekker lopend windje naar de volgende bestemming gevaren, de zuster eilanden Raiatea en Tahaa(n.b. je spreekt altijd elke letter appart uit, dus t-a-h-a-a) en liggen nu in deze diepe baai aan een mooring boei. We gaan met de bijboot de rivier op, wat een echt ontdekkers gevoel geeft totdat we de sirene van een ambulance horen, dus zover zijn we nog niet in onontdekt gebied!!

30-07 16.43.738S 151.26.606W Uturaerae, Raiatea, Frans Polynesie 13510nm

Aan de kade in de tweede stad(5000inw.) van dit gebied, net zoals b.v. in Middelburg of Goes, gezellig met enkele andere bekenden. We stappen zo van de boot de kade op. Supermarche op 100m, les halles op 200m, kroegje, goede chinees. Wat willen we nog meer? Maria moet even naar de dentiste, valt erg mee gelukkig. We verblijven hier enkele dagen maar schuiven toch weer op, om bij de jachtwerf om de hoek internet op te pikken, zodat we onze site weer eens kunnen bijwerken. Hiervoor moeten we op en neer varen en passeren we telkens de start en landingsbaan van het vliegveld. Officieel moet je hier toestemming voor vragen op VHF kanaal 16. Dit wordt echter niet consequent uitgeluisterd, dus na de vier keer dacht ik, barst maar! Laten we nu juist vanmorgen recht onder een dalend tweemotorig passagiersvliegtuig terecht komen! Dat was wel even schrikken, het leek wel of ons windvaantje eraf gevlogen werd! Ik hoorde de piloot luid vloeken, bij wijze van spreken.

31-07 16.40.029S 151.29.107W Baie Apu, Tahaa, Frans Polynesie 13546nm

Ja, het moest er een keer van komen! Vandaag heeft de Mama-cocha voor het eerst een koraal kop gekust! Na een tocht helemaal om het eiland Tahaa, prachtig zo binnen het rif, met hier en daar een schitterend uitzicht op Bora-Bora. Het vinden van een goede ankerplaats was al direct lastig. Teveel wind, te diepe ankergrond, aan lagerwal, enz. In een van de laatste diepe baaien is echter aan het einde nog een smal ondiep stukje van twaalf tot vijftien meter diep. Dat gaan we proberen! Het is dan echter al 16.30u en de zon is achter in de baai al weg, dus geen zicht in het donkere water! Tegen onze principes in, maar we moeten toch wat. Op diepte van twaalf meter het anker los en ik zie direct daarna al koraal in het water, dus te ondiep en ja hoor nog voor we achteruit kunnen slaan zittten we al boven op deze koraalrand. Een flinke windvlaag duwt nog eens extra mee. Gelukkig voor de Mama-cocha zit de Kind of Blue nog achter ons. Samen met de dingy van de Blizz uit Seatle en een sleeplijn van de Kind of Blue worden we eraf getrokken! Pufffffff, dat was geluk hebben. Op de kaart van Max Sea nog even nagekeken, maar daar zaten we nog ruim in diep water! Dus bij een grote kaartschaal ook altijd eyeballen!

augustus 200803-08 16.40.029S 151.29.107W Baie Apu, Tahaa, Frans Polynesie 13546nm

Gisteren hebben we een rondje Tahaa gedaan met een 4x4jeep en gids. Samen met Anita en Dick en een pas getrouwd stel uit Pisa, Italie die hier in een luxe resort zitten. Mooie natuur gezien tijdens de tocht dwars over het eiland en bergen. Een Vanilla farm bezocht, waar vanille plantjes gedroogd worden, maar daar is niet zoveel aan te zien en natuurlijk weer een Pearl farm, nu gerund door een ex-vertrekkers stel uit Frankrijk. De uitleg was super goed en zeer duidelijk. De parels die ze hadden van een top-kwaliteit en knetter duur. De sierraden idem. Het stel was al drie keer de wereld rond geweest en hadden hier hun nieuwe woonplaats gevonden. Zeer begrijpelijk! Het is hier nog steeds prachtig en mooi. Als we ons moesten vestigen dan zou Frans Polynesie zeer hoge ogen gooien! We zullen treuren wanneer we hier over 15 dagen weg moeten.

04-08 16.30.686S 151.46.168W Motu Toopua Bora-Bora, Frans Polynesie 13573nm

Een snelle voor de wind tocht vanuit Tahaa hierheen. Met 25knp wind en alleen de twee voorzeilen uit,

8-9knp snelheid.

Bora-Bora is het meest luxe eiland van de Society groep. Hier is het eerste vliegveld van heel Frans Polynesie, gebouwd door de Amerikanen tijdens de tweede wereld oorlog. Dat bracht daarna al veel rijke Amerikanen hier en heeft er voor gezorgd dat de eerste luxe hotels resorts ontstonden.

Het is dan ook een pracht eiland. In de lagoon ligt als het ware nog een groot binnen meer, Baie de Poval, dat wordt gedomineerd door de hoge bergtoppen en waar ook de grootse cruiseboten kunnen liggen. Het rif zelf is zeer uitgebreid.

De Mama-cocha ligt hier nu voor anker in 25m diep water met 70m ketting. Kan net. Het waait nog steeds flink, maar we liggen als een huis zo vast. Op stand, met als directe buren o.a. de Maltese Falcon en

de Mari-cha III. En voor een leuke kroeg/restaurant, de Bloody Mary.

11-08 16.31.947S 151.42.451W Bora-Bora YC, Bora-Bora, Frans Polynesie 13588nm

We varen nu een week rond en liggen vooral voor anker/mooring rond Bora Bora. Het is een prachtig eiland! Wel zeer commercieel in gebruik door de diverse hotelketens. De z.g. huisjes op palen domineren de buitenste motu’s(eilandjes buiten op het koraalrif). Het is dan ook prachtig voor de invliegende toeristen om in een deep water bungalow te overnachten. Ze krijgen het zelfde gevoel dat wij hebben op onze Mama-cocha. Vrijheid!! met dien verschil dat wij ons weer direct verplaatsen als het niet bevalt.

Het is soms voor ons wel scharrelen tussen de ondiepe koraalriffen, af en toe maar 30cm water onder de kiel, dan weer 30meter. MaxSea klopt niet helemaal, waardoor je af en toe op de kaart over een motu vaart! Tijdens een tocht betrok het plotseling tijdens een flinke bui en was het zicht vrijwel nul, net toen we in een ondiepe passage zaten. Dat was even een half uurtje zweten kan ik jullie vertellen. Maar de beloning van weer een schitterende baai is het wel waard.

We hebben een -nieuwe- Nederlandse vertrekker uit 2007 ontmoet, de Delicate Dawn, van Mathijs en Roos, een jong stel dat in twee jaar de wereld rond wil razen. Ze hebben wel al wat vertraging, ze verloren op Tahaa hun klapschroef(klinkt bekent Ben?) en hebben nu een vaste schroef even geleend van een Amerikaanse cat. In Tonga (1500nm) gaan ze de wal op en komt er een nieuwe schroef invliegen. Zo is er altijd wel wat.

Bij Anita en Dick is de brandstofretour leiding afgebroken en is ook weer niet zo eenvoudig te reparen, dus ook hier weer improvisatie. Gelukkig ligt de Espera met Pim en Joke hier ook. Pim is BWTK op de grote vaart en weet hoe het e.a. gerepareerd moet worden.

14-08 16.31.947S 151.42.451W Bora-Bora YC, Bora-Bora, Frans Polynesie 13588nm

Spanning en sensatie deze morgen op de ankerplaats! Een charterboot, Sunsail 345, lag aan een mooringbal, de mensen aan boord hadden een duikafspraak en worden afgehaald. Wij liggen er naast en zien de boot van de mooringbal afgaan en even later de crew op de duikboot stappen. Tot onze verbazing laten ze de boot gewoon los drijven- ze hebben waarschijnlijk niet in de gaten dat deze los is- en vertrekken. Even later drijft deze tegen het rif aan en voel ik me genoodzaakt er naar toe te gaan. Niemand aan boord maar gelukkig zit de start sleutel in het contactslot.(advies; laat altijd de sleutel in het startslot zitten, de ankerlier aan, het kan de redding van je boot zijn) De motor start direct en ik kan de boot achterwaarts van het rif trekken. En ben dus dan feitelijk in bezit van twee boten! Maar ja? Dus maak ik deze maar weer vast aan de mooringboei en hoop dat de crew me zal belonen met een flesje ofzo.

15-08 16.31.947S 151.42.451W Bora-Bora YC, Bora-Bora, Frans Polynesie 13588nm

Helaas geen flesje ofzo, volgens mij hebben ze nog niet eens gemerkt dat hun boot ergens anders lag!

Maar goed wij gaan ons opmaken om te vertrekken van Bora-Bora voor het volgende stevige stukje zelen. De -vacantie- hier is bijna afgelopen net zoals in Nederland.

Frans Polynesie was een geweldige ervaring, onuitwisbaar in onze hoofden genesteld. Volgens ons het mooiste dat we tot nog toe gezien hebben en nog zullen zien. Natuurlijk zijn alle landen mooi, maar het speciale hier van zee, zon, licht, rif, atoll, eiland, bergen, mensen, het onderwater leven, de relaxte sfeer, en een beetje van la douce France is werkelijk enorm. Plus dan ook wel het in deze onmetelijke vlakte van water liggen van deze eilanden groep en de prestatie van de zeilers om er te komen.

Dus Frans Ploynesie; mauruuru, bedankt!!!!!

Ons volgende doel is Nieuw Zeeland in midden november, dit via enkele tussenstops op de South Cooks eilanden, eventueel Palmerston en Beveridge reef als het weer het toelaat, Nuiie, en voor een langere periode de eilanden groep Tonga. Alles bij elkaar een 2500nm te gaan.

n.b. we weten niet waar en wanneer we weer een internet verbinding krijgen, dus met een beetje pech duurt de volgende upload weer enkele weken. Alle mail kan weer via ons sailmailadres komen.

pf5860@sailmail.com

19-08 16.58.154S 154.05.633W Bora-Bora-Aititaki tweede dag 13745nm

Lichte wind NO, 6-8knp, swell 1-1.5m strak blauwe lucht. spi op, voortgang 3-4knp, DTWP 340nm

We hebben de Society eilanden, de Tuamotus en de Marqaisas verlaten en daarmee hangt er een droevig sfeertje over de Mama-Cocha. Verlaten de prachtige baaien en riffen met hun mooie boven en onderwater natuur, de geweldig azuurblauwe lagunes met de hoge bergen erin. Verlaten de snelle trommelmuziek die elke avond in elke baai overal opklinkt. De ene keer amateuristisch de andere keer een prachtig dans ritme. Verlaten de altijd vrolijke mensen. Verlaten de muziek van zang begeleid met de ukelile en de trommels en het schitterende dansen. Klinkt een beetje verliefd? Ja best wel.

21-08 18.14.640S 157.55.505W Bora-Bora-Aitutaki vierde dag 13980nm

Wnd O-ZO 10–12knp swell 1.5-2.5m strak blauwe lucht een plukje wolken, voortgang 6knp DTWP 115nm

We zijn al enkele dagen fiks verkouden! Dat is niet leuk, zo onderweg. We moeten toch gijpen, zeil minderen of erbij zetten en dat allebei met een koortsachtige kop! De Mama-cocha is op zee ook een 24 uurs bedrijf en er moet dus wacht gelopen worden. Dat geeft wel eens een verkeerd woordje dus. Verder is de zee leeg en hebben we alleen SSB contact met enkele andere schepen onderweg, zij het dat er een dichtbij zit-35nm- de anderen 1000 mijl of meer weg, het is toch leuk om even te kletsen op ons Nederlandse netje!

22-08 18.51.313S 159.48.527W Aitutaki South Cooks Eilanden NZ 14095nm

Om 09.00u voor anker buiten het rif bij Arutanga op Aitutaki. We kunnen helaas niet door de pass varen. Deze is welliswaar smal maar wel diep genoeg. Het kanaaltje naar de -haven- is echter in het midden maar 1.40m diep. Dat is 75cm te weinig voor ons. Maar goed nieuws, men zegt ons echter dat dit ondiepe stuk binnenkort uitgediept wordt. De zandzuigmachine alla Colijnsplaat staat al op de wal. Dan kunnen ook alle diep stekende jachten binnen komen en genieten van dit snoepje van een eiland.

Hier is ook weer een grote lagune om het eiland heen die ook voor een groot deel bevaarbaar is.

De Cooks zijn een zelfstandige staat, onder protectoraat van Nieuw Zeeland. Wat betekend dat NZ alle tekorten betaald! Het is hier dan ook Engels gericht, dus Engelse taal, links rijden, fish and chips.

Op het eiland wonen nu achthonderd mensen. Twintig jaar geleden nog tweeduizend! De helft van de woningen staan leeg. Maar er zijn wel 70 kerkgebouwen! Nog in functie!

We maken een rondje over het eiland met een gehuurde scooter. Een nieuwe ervaring voor ons, maar hier rijd iedereen op zo’n ding. En ze letten gelukkig goed op want wij rijden natuurlijk regelmatig gewoon rechts! Na een uurtje of drie hebben we alle straatjes wel gehad.

We maken kennis met Bill, een geëmigreerde Zwitser, Willie dus, die al 25 jaar op de Cooks woont, eerst op RaroTonga en nu al 8 jaar hier. Hij houd een visitorsboek bij met bezoekende jachten (110 sinds 2003) en vraagt ons om ook een stukje te schrijven. Wat we natuurlijk graag doen.

24-08 18.28.28 161.11.170W Aitutaki-Palmerston South Cooks Eilanden NZ 14193nm DTWP 115nm

Vanmorgen bij het eerste licht ankerop gegaan. Dat was nog even spannend, want het anker lag tussen de grote koraalkoppen in een geul, waardoor we weinig manuvreer ruimte hadden. Maar het ging gelukkig goed, zodat we onderweg gingen naar het atoll Palmerston. Niet nadat we gisteren eerst nog wat boodschappen ingeladen hadden voor de 50 bewoners van dit atoll. Het bevoorradingsschip is al twee maanden niet geweest en ze laten passerende yachten graag wat meenemen. Wij hebben dus eieren en tomaten extra aan boord!

28-08 18.02.723S 163.11.454W Palmerston South Cooks Eilanden 14319nm

Palmerston is een verhaal appart. Tot 1863 onbewoond, waarna de Engelsman William Masters zich hier vestigde met drie echtgenote’s! Zij kregen 23 kinderen en alle 40-50 bewoners zijn nog steeds nazaten van hem, huwelijken worden strikt geregeld om inteeld te voorkomen en af en toe is er een huwelijk met iemand van de andere eilanden. Kom je hier aan dan wordt de boot geadopteerd door een gast gezin      (in ons geval Edward en Sherley met hun drie kinderen), dat dan ook alles voor je doet. Ze vervoeren je van en naar de boot door de pass, koken, eten met je, baken brood, doen evt. de was. Iedereen wil een praatje met je maken. Kortom je wordt geen minuut alleen gelaten gedurende de tijd dat je aan land bent.

We liggen hier weer aan de rand van het rif buiten op zee met het anker op een strook van 30meter breed op 15-50 meter diep. Direct daarna is het alweer duizend meter diep. We hebben geluk dat er op de tweede dag hier een mooring vrijkwam, zodat we iets rustiger liggen. Dat gaat goed zolang het rustig weer is en de wind uit de oostelijke hoek komt. Bij veel westen wind moet je direct vertrekken!

Iedere volwassen heeft een officiele betaalde functie, Edward is de agent, Bob de burgemeester, Sam civiel ambtenaar, je hebt de duane man, communicatie en zo voort. Alle 25 volwassenen krijgen zo een inkomen van de staat. En iedereen is in principe gelijk. Er is een school met 16 leerlingen in alle groepen met Yvonne de lerares (import van Nederlandese ouders en wil wel even Nederlands babbelen). Er is hier geen airstrip, voor alle goederen komt er elke twee drie maanden een schip, deze verzorgt ook het transport mensen naar Rarotonga en terug. Dus moet je even naar de tandarts dan ben je misschien wel vier maanden van huis! Soms gaat men men een jacht mee richting Tonga en vliegt van daar naar de familie. De mensen lijken allemaal zeer gelukkig en willen nergens anders wonen!

De verdere inkomsten van het eiland is export van papagaaivis. Een delicatesse die hier massaal rondzwemt, zowel in als buiten de lagoon. Samen met Vincent van de Dolce Vita heb ik hier ook op gesnorkeld om ze te schieten met een speargun. Weer een ervaring apart. Je moet ze maar zien te raken in 6-10 meter diep water, het bereik van de speer is 1-2 meter. Maar je bent daar niet alleen op jacht! Zoals ik ervoer met mijn eerste vis. Ik was te laat om de vis boven water te brengen en een flinke blacktip shark had de vis in twee seconden al verorberd, dit op 3 meter van mijn arm! En dat is dan wel even schrikken! Vicent is meer ervaren en schiet er zo tien bij elkaar. Er worden wat langoestes opgevist en al dit lekkers gaat dan op de strandbarbeque. Samen met de bemanningen van de zes andere boten en de bewoners maken we er een leuke middag van.

29-08 18.02.723S 163.11.454W Palmerston South Cooks Eilanden 14319nm

Vandaag heb ik de Palmerston Yachtclub bezocht. Yachtclub is een erg groot woord, maar er zijn faciliteiten om te douchen, lunchen en er is een leuke bar waar je mee gebrachte alcoholische dranken (Palmerston is rook en alcohol vrij) kunt nuttigen.

Er hangt o.a. een clubvlag van Watersportvereniging Noord Beveland te Colijnsplaat die in 2004 door de Banister, een Concord 45, hier opgehangen is!

31-08 18.02.723S 163.11.454W Palmerston South Cooks Eilanden 14319nm

Zoals we al verwachten zijn we ingehaald door een paar slecht weer fronten die ten zuiden van ons liggen.(exceptioneel hogedrukgebied met 1047!!, lage druk gebied met 968mil.) Deze veroorzaken in ons gebied veel wind en een zeer hoge swell van 6-10 meter + brekende golven. Met alle boten hebben we besloten het hier achter het rif uit te zingen. We organiseren een ankerwacht zodat we allemaal toch een beetje gerust kunnen slapen.

Niet alles gaat zoals we hoopten. Gisterennacht draait de Dolce Vita om de mooringlijn en schavielt met zijn zwaard(=Ovni47) de lijn door en komt op het rif te zitten. Door zijn ophaalbaar zwaard komt hij daar weer redelijk goed vanaf, alleen is een van de wangen van zijn ophaalbaar roer gebroken wat natuurlijk ook weer een groot probleem is. Vannacht is de ketting van de mooring gebroken bij de Flame uit Fremantle en deze ligt nu op zijn eigen anker. Bij ons breken twee keer de lijnen op de mooring, gelukkig kan ik er iedere keer zwemmend!! eerst een reserve op vastzetten.

De mensen van Palmerston verzorgen ons echter goed. Ze kunnen met hun aluminium boten met zware buitenboord motor nog door de pass varen en brengen ons allemaal vers brood en een warme maaltijd!!

04-09 18.02.723S 163.11.454W Palmerston South Cooks Eilanden 14319nm

Het weer blijft flink van slag deze dagen. Het ongekende hoog van 1047milibaar ten zuiden van ons blijft stationair en vergroot zich zelfs. De weerkaarten die we ophalen zien er dan ook fascinerend uit, je moet er niet aan denken om tussen die samengeperste isobaren te zitten ten zuiden van ons. We liggen echter best wel lekker hier achter ons rif op Palmerston. Er is slechts een lichte swell en alle boten blijven goed vast liggen, we hebben de ankerwacht in de nacht, anderhalf uur per boot, zodat iedereen toch een goede nachtrust krijgt. Overdag worden we vanuit de wal voorzien van vers gebakken broodjes, gebakken visjes en naar believen van films op dvd! De kinderen op twee boten moeten echter de wal op, anders worden ze gek, en de ouders ook, dus gaan we toch maar met een van de allu bootjes door de pass en lagoon. Het is wel nat en hobbelig maar te doen. Ook nu weer krijgt iedereen een volledige lunch aan de wal! Ongekende gastvrijheid hier.

Op de vierde september vindt ik dat de gribfiles(windkaarten) voldoende ruimte geven om te vertrekken, want er komt nu een lage druk gebied naar ons toe en dat moeten we helemaal niet hebben, hier of op zee. Dus na een morgen vergadering van alle schippers vertrekken we plotsklaps in de middag. Na nog een laatste hartelijk afscheid van vrijwel alle bewoners van Palmerston vragen we wat we moeten afrekenen voor de moorings. Niets!!! Voor de broodjes? Niets!!!!! Voor de strandbarbeque’s? Niets!!! Het gebruik van de bootjes en benzine?? Niets!!! Ongekend, deze gastvrijheid. We doneren met alle boten dan maar een bedrag voor de kerk, het toch al best onderhouden gebouw van het eiland, maar zo wil men het!

Palmerston bedankt!! We zullen jullie nooit vergeten.

05-09 18.50.136S 165.59.920W Palmerston South Cooks Eilanden – Vava-U, Tonga 14486nm

De eerste dag op zee is erg onrustig. Er staat nog een hoge swell van 5-6 meter plus daar boven op brekende golven, lekker gecombineerd met een keten van squalls met veel regen en 30-35knp wind. Maar dat schiet wel op, we surfen van de lange swell af met 10-12knp, dit alleen met het derde rif in het grootzeil en de kotter!

Bij dageraad neemt het zoals voorspeld flink af naar 20-25knp wind en een swell van 4-5meter met een lekker zonnetje erbij. We varen met een groep van vijf boten, waarvan de Dolce Vita nog problemen heeft met het roer. DTWP 472nm

06-09 19.49.705S 169.33.620W Palmerston South Cooks Eilanden – Vava-U, Tonga 14678nm

Een dag met veel squalls, de een na de ander trekt over Mama-cocha.n De wind is 25knp en in de buien 30+knp. De swell bouwt weer op naar 5-6m, elke 9-10sec, hetgeen betekent dat elke 10sec een berg water achter de Mama-cocha omhoog komt. En gelukkig gaat deze er altijd weer onderdoor. In zo’n windbui word de boot dan wel eens dwars gegooid en als er dan een golf bovenop de berg breekt is het altijd weer spannend waar deze terecht komt. Meestal tegen de onder zijde van de romp, hetgeen een flinke dreun geeft. Af en toe spettert er wat water in de kuip, gelukkig heeft het schot in de deur nog geen dienst gedaan. Daarnaast schommelt de boot natuurlijk nog elke 5sec van bak- naar stuurboord.

Alles bij elkaar doen we zo wel heel wat beweging op natuurlijk, want we moeten in dit geweld toch de normale dagelijkse dingen doen. Je hebt hier echt wel zeebenen nodig!! Denkt maar eens in hoe het moet als je met een bakje yoghurt in een hand van het kombuis naar de kuip wilt lopen, afstand 3m.

DTWP 262nm

07-09 19.24.584S 172.00.620W Palmerston South Cooks Eilanden – Vava-U, Tonga 14856nm

Een mooie dag vandaag, de wind is een 20knp en de zon schijnt volop. De swell blijft een 3-4m. Het gaat dan wel weer iets langzamer natuurlijk. Het bijzondere van deze tocht is natuurlijk dat we zonder iets te doen een dag sneller opschieten, of een dag langzamer zijn. Het is maar hoe je het bekijkt. We passeren de datumgrens. Morgen is het niet maandag 8 september maar dinsdag 9 september!

We passeren tijdens deze niet bestaande dag ook de Tonga-trench, een van de diepste stukken zee op de wereld, bijna 10.000m diep! DTWP 120nm

10-09 18.39.363S 173.59.034W Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

We liggen voor anker/mooring in de baai bij Vava-U onderdeel van het kingdom Tonga. Het ziet er hier weer super gezellig uit met op de wal vele kroegjes en restaurantjes. Veel botem en veel kennissen , vrienden liggen hier, dus een hartelijk welkom werd ons geboden toen we gisteren avond hier naar binnen voeren. Stik donker/ halve maan en veel rotseilanden en een kaartafwijking van 0.2mn naar het NNW. Weer spannend!! Achter ons aan voeren de Flame en Timeshell die geen werkende radar hadden. Via de leadinglights op de wal komen we toch de baai binnen waar Rob van de Stamper ons verwelkomd met een mooringboei en 24 koele flesjes Steinlager bier! Na twee flesjes gaat het licht uit bij ons en na vier dagen in een centrifuge gezeten te hebben slapen we als roosjes!!

13-09 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

We liggen hier op de meest noordelijke groep eilanden van Tonga. De hele archipel beslaat een 170nm lang, dus pak weg net zo lang dan Nederland. totaal zijn er 171 eilanden en wonen er 102.000 mensen.

De noordelijke groep bestaat uit 60 eilanden op een oppervlakte van 18-16nm. Er wonen 16.000 mensen. Het is tevens ook het gebied van de Humpback walvissen die hier hun jongen werpen in de periode van juni tot en met oktober. Deze Humpback whales(Megaptera novaeagliae) behoren tot de grotere walvis soorten. We hopen ze nog van zeer dichtbij te mogen zien!!

De locale mensen lopen veelal originele klederdracht bestaande uit rokken met daar overheen gevlochten matten. Deze worden zowel door mannen als vrouwen, jong en oud gedragen. Ierdereen is zeer vriendelijk en lief, ondanks dat de mensen hier veel armer zijn dan b.v. in Frans Polynesie.

Het stadje Neiafu is heel gezellig met aan de waterkant een leuke serie restaurantjes en kroegjes, de lokale versmarkt en vismarkt. In het stadje en op de terrasjes loopt zo ongeveer de hele vertrekkers kolonie van de Pacific (200-300 boten). Om de paar meter worden komen we weer bekenden tegen en is het een hartelijk begroeten en zijn we allemaal blij dat we het tot hier gehaald hebben. Tot op heden is er gelukkig nog maar een boot vermist.

Elke vrijdagavond wordt er door de Vava-U yachtclub een zeilwedstrijdje georganiseerd, waaraan we gisteren me de KoB meegedaan hebben. Totaal 14 boten aan de start, een mengsel van 5m t/m 20m, oud en gammel tot super hytech carbon boten. De eerste over de lijn is winnaar, dus de laatse 4 weken wint de carbon boot. Wij worden zevende. daarna natuurlijk feest in de YC.

15-09 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

We treffen hier ook alle boten uit Palmerston en houden een reunie, de Palmerston Survival Group!! Erg leuk natuurlijk en een hele hechte groep. Kijk ook eens op de blog van de Dolce Vita! (http://abordedolcevita.blogspot.com) Zij hebben een wel zeer bijzondere Panamakanaal passage gemaakt!! Verslag april 08.

16-09 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

Vandaag hebben we een aanvaring gehad. ???? Ja, samen met de Candine. We lagen beide op de mooring, naast/achter elkaar. De Candine heeft o.a. motor problemen, naast de vele andere gebreken. Zij komen uit Canada, British Columbia(= west). Low budget en onverzekerd. We kennen ze al vanaf de Marqaisas. Thimoty was aan de motor en aandrijving aan het werken en had de motor in de vooruit staan. Plotseling pakt de aandrijving en gaat be boot fors vooruit, natuurlijk weer afgeremd door de mooringlijn. Maakt daardoor een bocht en komt flink op snelheid, recht op ons af. Ik zit aan de navigatietafel en kijk toevallig? naar buiten en zie de boot op ons af komen. Ik spring naar buiten en tracht de boot van ons af te duwen. Maria kan er nog een dik kussen tussen duwen. We krijgen de boot van ons af geduwd echter niet nadat we toch een verbogen scepterpot en bimini hebben, en een gescheurd oor bij mij. Ik moet er niet aan denken wat gebeurdt was als hun anker onze bakstag gehaakt had. Waarschijnlijk een gebroken mast en nog wat meer van die ellende!! Nu kunnen we met gezamelijke inspannig nog wel wat buizen recht krijgen.

Een ongeluk zit altijd in een klein hoekje. En we hebben ook niet elke dag feest! Dat blijkt wel weer.

25-09 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

Deze week op nummer #7 en #16 geweest. Ankerplekken hebben hier een nummer, totaal zijn er 42 stuks. Deze nummering is door het charterbedrijf Moorings gegeven om het hun klanten zo makkelijk mogenlijk te maken.( www.tongasailing.com) Daar maken wij natuurlijk ook weer mooi gebruik van. Helaas hebben we nog geen walvissen gespot . Het weer is een beetje somber, veel bewolking en maar 25 graden!

28-09 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15001nm

Afgelopen vrijdag weer een wedstrijdje gevaren met de KoB. Met het vaste team, we raken goed op elkaar ingespeeld. Anita stuurt, Dick het voordek, Willie Pim en Rob de genua en grootschoot, ik de tacktiek. We hadden een super start, op de seconde als bovenste schip, waardoor we alle andere grotere boten tot de eerste boei voor bleven, maar op de ruimere rakken lopen de racers ons dan toch weer voorbij. Wel weer spannend varen, totaal worden we vijfde, door een verkeerde laatste slag.

Zondag hebben we eindelijk de kerk bezocht, die hier boven op de heuvel staat en die ons elke morgen om zes uur met gezang wekt. Heel mooie dienst met een mix van lokalen en yachties.

We moeten blijven liggen omdat er van onze pin bankrekening twee maal bedragen afgeschreven zijn die we niet gepint hebben. Een heel gedoe op deze afstand en toch een flink bedrag. We zullen hopen dat het weer snel teruggestort word.

04-10 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15021nm

Er is een vraag in het gastenboek over de koerslijnen op de track van Pangolin(via recente positie).

De knikken in deze lijn worden veroorzaakt door het afkruisen voor de wind. Met veel wind en zulke grote golven is het niet echt raadzaam om pal voor de wind te varen. De boot gaat dan schotelen en kan met de giek het water raken, waardoor deze kan breken. Vandaar afkruisen, maar ook dat heeft weer een probleem. Je moet af en toe gijpen. Wil je op de rumplijn(=rechte lijn tussen twee punten) blijven zelfs vrij vaak. Nu is gijpen met 30knp wind en golven van 6-8meter ook niet leuk om te doen, zeker wanneer je maar met twee man aan boord bent. De boot moet vooral op snelheid blijven en je moet nogal wat handelingen plegen om van de ene boeg naar de andere te gaan, dus ook aan dek werken. Valt de boot stil tussen twee golven dan kan deze vol met water slaan, dat kunnen tonnen water zijn! Zeer gevaarlijk, de boot kan in het meest dramatische geval vervolgens plat slaan en door kenteren. Dat is dan vaak wel het einde. Van de boot en crew.

Nu proberen wij dat gijpen zoveel mogelijk bij daglicht te doen, waardoor je dan in het donker wel eens te ver op je koers door moet sturen of er ligt inderdaad een eiland of rif op de volgende koerslijn, dus dan vaar je weer enkele uren verder over de verkeerde boeg. Maar wat maken 20nm uit op een afstand van 1000nm? Een verkeerde boot handeling kan uren herstel werk vergen. Dan liever een uurtje meer varen, dat valt amper op. Het is tenslotte geen wedstrijd.

06-10 18.39.363S 173.59.034W Neiafu, Vava-U, Kingdom Tonga 15021nm

Gisteren hebben Dick (KoB) en ik gedoken. We hadden met de race van vrijdag j.l. de tweede prijs gewonnen en dat was een two bottle dive. De eerste duikplaats was aan de westkant en in zoverre spectaculair dat we 35m diep gedoken hebben. Vanuit het bootje(=duikbootje) zo het water in en door een schoorsteen van lava naar beneden in een grot. Dat was wel even spannend natuurlijk. De tweede duik ging wat minder diep langs een grote drop off(klif) ook weer naar twee grotten op ongeveer 10-15m. Er waren op beide plekken redelijk wat vissen te zien en een mooie collectie soft en hard koralen.

Helaas hebben we geen walvissen gezien, wel gehoord( een soort pieptoon).

Vandaag hebben we hier uitgeklaard en vertrekken we naar het zuiden, richting de hoofdplaats van Tonga, Nuku-a-lofa.

11-10 19.40.308S 174.17.420W Ha-áno, Ha-ápai groep, Kingdom of Tonga 15095nm

We zijn weer een stuk zuidwaarts aan het varen. Deze groep eilandjes ligt halverwege Nuku-a lofa. De tocht hierheen was een mooie halfwindse koers, totaal acht uurtjes varen vanuit onze laatse ankerplek nummer 40. Deze ankerplaats ligt tussen de koraal platen in. Deze bestaan weer uit zeer gevarieerde en mooie hardkoraal soorten. Prachtig snorkelen! Deze eilanden zijn ook bekent vanwege hun flying foxes, vleermuizen, die hier in grote getallen de bomen bevolken. En natuurlijk ook de walvissen. Deze zwemmen vlak langs de boot door de baai. Vanmorgen moeder met kalf. Een majestueus gezicht!

13-10 19.51.081S 174.25.214W Uoleva, Ha-ápai groep, Kingdom of Tonga 15108nm

Een stukje halve wind varen met alleen de genua op door een veld van koraal platen en eilandjes naar onze volgende ankerplek.

We vallen hier met de neus in de boter wanneer we op anker gaan. De reeds aanwezige yachties hebben op het strand een pot-luck (alles zelf meenemen plus een gerecht voor iedereen maken) barbecue geregeld. In samenwerking met Patty, de eigenaresse van een resort in aanbouw, waardoor we ook van de mooie gebouwen gebruik mogen maken. Daarbij spelen enkele mensen gitaar, tenorsax en banjo met zang(Joni Mitchell achtig), het is vrijwel volle maan over een wit palmen strand en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een onvergetelijke avond.

15-10 19.51.081S 174.25.214W Uoleva, Ha-ápai groep, Kingdom of Tonga 15108nm

Het klinkt misschien saai, maar gisterenavond alweeeer zo’n avond!!!

Vandaag varen we naar Nuku-a-lofa, afstand 100nm. We maken er een overnachtje van.

16-10 21.08.281S 175.10.993W Nuku-alofa, Tongatapu, Kingdom of Tonga 15214nm

We liggen in de haven Faua van Nuku-alofa. De hoofdstad van Tonga. Dat liggen is op de Med-style, anker uit van voren, achter twee of meer lijnen naar de kant, zodat we toch wel onze dingy moeten gebruiken.

Het overnachtje hier naartoe viel weer iets tegen. Geen volle maan en half windse koers, maar volle bewolking met continue regen en aan de wind helaas. Dus volstrekt geen zicht. Dat gecombineerd met een kaartafwijking van 0.3nm gaf wel wat zweetpareltjes tussen de eilanden en riffen. De radar ziet de eilanden dan wel maar door de regen de riffen vrijwel niet! Maar na zes uurtjes zaten we op open water en kwamen we om 8uur ‘s morgens in de pass naar Tongatapu. Gelukkig ook niet op een walvis gevaren zoals het Oostenrijkse yacht Golden Tilla overkomen is.

Nuku-alofa is ook de woonplaats van de koning. King George Tupou V. Deze is in augustus j.l. pas gekroond na het overlijden van zijn voorganger King George IV. Helaas is hij zelden in zijn koningrijk. Hij verblijft veel in het buitenland en schijnt er veel te feesten.

Hier komen nu langzamerhand alle boten die de tocht naar N-Z gaan maken. Een 1000nm. Maar nu eens niet met een constante oostenwind, maar weersystemen die per dag volledig kunnen verschillen! Van

windrichting en windstiltes tot zware stormen. Iedereen is daar wel wat zenuwachtig door. De weerkaarten worden dan ook meerdere malen per dag opgehaald en bestudeerd. Er is een Nieuw Zeelandse weergoeroe, Bob McDavitt, die wekelijks zijn gratis adviezen geeft en tevens aanbied om te routeren(=advies van vertrekdatum tot de te varen koers). Niet gratis natuurlijk. Vanaf begin november kan men ook vertrekken in een rally, georganiseerd door de haven van Opua waaraan alle boten deel kunnen nemen die vanuit Fiji, Vanauvatu en Tonga vertrekken. Er zijn zeer aantrekkelijke prijzen te winnen! Wij doen natuurlijk mee.

19-10 21.08.281S 175.10.993W Nuku-alofa, Tongatapu, Kingdom of Tonga 15214nm

Vanmorgen weer eens naar de kerk geweest. Het meest sociale gebeuren hier op de eilanden. Sinds de Cooks zijn de eilanden bezaait met kerkgebouwen. Van alle geloven en soms naar het lijkt per 25 inwoners een gebouw. Dit komt gedeeltelijk door de leegloop op de eilanden. Maar de mensen zijn ook zeer gelovig. Hier op Tonga zingen de mensen van nature graag en dat komt vooral in de kerkdiensten tot uiting. Met name tijdens de hoogmis op zondag. Vandaar dat de yachties dan ook graag naar de kerk gaan om te luisteren naar het prachtige gezang. Verder is dat dan ook het enige uitje op zondag dat men hier kan doen. De zondagsrust word hier uitermate geeerd. Ook de restaurants en cafeetjes gaan dan ook prompt zaterdagavond om 24.00u dicht! Er mag natuurlijk niet gewerkt worden, men kijkt zelfs de yachties boos aan als men aan de boot werkt!

22-10 21.08.281S 175.10.993W Nuku-alofa, Tongatapu, Kingdom of Tonga 15214nm

Het biggetje hiernaast behoort ook tot de volkscultuur van Tonga en ook van vele andere eilanden hier. De Pig roast word geserveerd bij alle grote feesten en gebeurtenissen. De varkentjes lopen gewoon los op straat en bij de woningen en eten veel cocosnoten, waardoor ze nogal vet worden. Bij ceremonie’s word ook veel eten gepresenteerd, ook volwassen varkens. Veel eten symboliseerd tevens rijkdom. Dus dik zijn ook. We hebben gisteravond een buffet met dansoptredens bij gewoond waar dit varkentje geserveert werd. Het dansen hier is nogal anders dan in Frans Polynesie. De dames bewegen niet hun heupen, de kunst zit in het bewegen van handen en hoofd. De mannen hebben vergelijkbare bewegingen zoals in FP.

26-10 21.08.281S 175.10.993W Nuku-alofa, Tongatapu, Kingdom of Tonga 15214nm

Brassbands hoort ook net zo bij Tonga als de -waistmats- de rieten matten die men omheeft. Elke school heeft meerder brassbands, al dan niet goed. Zaterdag kwamen we een optocht tegen voor een of ander goed doel. Iedereen op zijn of haar paasbest (of beter Tonga’s best) en een tweetal brassbands. Schitterend om te zien en horen(nou ja..). De waistmats symbolyseren de verbondenheid met het land/aarde, men zit er dan ook op. Iedereen loopt er mee, soms grote exemplaren, soms luchtige niemandalletjes van enkel haakwerk.

29-10 21.08.281S 175.10.993W Nuku-alofa, Tongatapu, Kingdom of Tonga 15214nm

Vandaag voelde ik me even een oliesjeikje. Mijn eerste barrel olie gekocht! Nou het was dan wel diesel, maar dei gaat hier alleen per barrel=200lit. Wel taxfree, wat een prijs opleverde van 0.40e per liter. Wel wat gedoe om die barrel in onze tank te krijgen, maar nu zitten we dan ook vol. Vol genoeg om eventuele windstilte’s te motoren of tegen zware wind de Nanni mee te laten draaien.

Nu de onderkant van de boot nog even wieden, want de Nieuwzeelanders zijn vies van allerlei beestjes die ze niet kennen.

Zoals het er nu naar uitziet proberen we einde deze week te vertrekken naar N-Z. Ik weet niet of we nog een extra update kunnen versturen. Zo niet komt deze pas vanuit N-Z. Omstreeks 10 november. Positie rapporten kunnen jullie elke dag weer zien door op de voorpagina op -recente positie- te klikken.

Na een gezellig verjaardagsfeest op Pangaimotu Isl. een het resorteiland  voor de stad willen we toch langzaam maar zeker vertrekken voor de All Ports Opua race naar i.d.d. Opua Nieuw Zeeland. Een afstand van een 1200nm. Het weerbericht vanuit Nieuw Zeeland geeft voor 3 tot 4 dagen een goede voorspelling, daarna zitten er genoeg onzekerheden in. We kunnen een tussenstop maken op het Minerva reef, 300nm van Tonga of gelijk door.

We varen met een redelijk goed weerbericht aan de westkant de lagune van Nuku-Alofa uit. Met ons varen nog een tiental jachten mee waarvan de helft gelijk doorvaart net als wij.

Na net zeven dagen zeilen komen we natuurlijk weer midden in de nacht in de Bay of Islands binnen.

Om 03.00u leggen we aan de steiger van de Custums aan in Opua. We drinken nog een flinke borrel op deze enerverende oversteek. Het zwaarste was de dikke depressie die we net op mijn verjaardag over ons heen kregen. Windsnelheden tot wel 50 knp en een zware zee. Het leverde een omweg van enkel tientallen mijlen op omdat we met de buien voor de wind meevoeren om er niet tegen in te hoeven kruisen.

In Opua word de Mama-cocha en wij de volgende morgen helemaal gescreend door 5 mensen van de Nieuw Zeelandse duane. Daarna mogen we naar een normale steiger om eindelijk weer vaste grond onder de voeten te krijgen en alle oude en nieuwe bekenden te ontmoeten.

In de haven zijn alle faciliteiten te vinden om de reparaties uit te voeren.

Het eindfeest van de All Ports Opua rally was natuurlijk super met vele parties en vele prijzen.

Vanuit Opua varen we via Great Barrier Island naar Auxland, Gulf Harbour op het schiereiland Whangaparoua waar we de komende maanden blijven wonen. We kopen een auto om N-Z te verkennen en genieten weer van alle -normale- dingen. Onze zoon komt ons bezoeken met de kerstdagen.


Comments are closed.