Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer
Sed diem nonummy nibh euismod tincidunt
St lacreet dolore magna aliguam
Ut wisis enim ad minim veniam
quis nostrud exerci tution ullam corper suscipit lobortis
nisi ut aliquip ex ea commodo consequat
Español
English
Français
Nederlands
Italiano
Deutsch
Sailing Mama-cocha 2007
Lorem
Ipsum
Dolor
Sit
Amet
januari 2007 06-01,Pasito Blanco, Gran Canaria Canaries;Na een uitbundige oud op nieuw viering met mede vertrekkers van een aantal steigers in de marina van Las Palmas doen we het even rustig aan met een dagje strand, dagje zeilen en een dagje klussen. Daarna zijn we hier naar Pasito Blanco gezeild. Onderweg heeft Maarten nog een bonito gevangen van wel 3kg. Wat een smakelijke avondmaaltijd opleverde. 07-01, Pasito Blanco, Gran Canaria Canaries; Vandaag is het druk aan boord. Niet alleen Eveline en Maarten, maar ook Ben en Dora zijn hier aangekomen. Leuk weer al dat gebabbel aan boord. We hebben het druk met sightseeing op het strand van Maspalomas met zijn grote duinen. 08-01, Puerto Rico Gran Canaria Canaries; Eveline en Maarten gisteravond op het vliegtuig gezet na een erg leuke en gezellige week met hun. Vandaag zijn we met Ben en Dora na lekkere zeiltocht naar deze vacantieplaats gevaren. 09-01, Las Palmas Gran Canaria, Canaries; Hier komt even gastschrijver Ben. Allereerst hebben we een stukje gezeild naar Puerto Rico. In het begin windkracht 5-6 en na een uurtje viel de wind snel terug naar 2-3 en moesten we zelfs het laatste stuk de motor bijzetten. Puerto Rico is een echte toeristenplaats, niet echt een oude kern, alleen maar winkeltjes en horeca. Het laatste kwam goed uit konden we nog eens in een kroegje een glas bier drinken. Volgende dag naar Las Palmas gevaren, weinig wind maar wel een mooie tocht. Vanuit zee heb je een prachtig uitzicht op de zeer hoge kust, soms wel 200 meter hoge en steile rotsen. Soms een enkele inham met een paar huisjes. Aangekomen in Las Palmas gelijk in de avonduren de oude stad bezocht en een goed restaurantje annex wijn-proeverij gevonden. De volgenge dag hebben we ons vermaakt met de haven te verkennen, de mannen met wat klusjes aan boord en de dames de winkels onveilig aan het maken,gelukkig hebben ze ook nog de nodige mondvooraad meegebracht zodat Maria een uitstekend maal kon maken. Vandaag donderdag werden we ‘s morgens gewekt door een opkomende harde wind. Nu was het zaak het schip goed vast te leggen. De combinatie van wind en deining zorgt ervoor dat het hele schip behoorljk te keer gaat. Bij diverse andere schepen braken zelfs de kikker op de steiger af. Met man en macht werd er door iedereen gewerkt om alles heel te houden, lijnen bijgezet en uitaard de nodige stootwillen om de schade zoveel als mogelijk te beperken. Nu omstreeks 18.00 uur is alles weer een beetje normaal en kunnen we on gaan voorbereiden op de normale gang van zaken aan boord. Hopelijk blijft het vannacht rustiger met de wind en deining. Groetjes, Ben. 13-01 Las Palmas Gran Canaria, Canaries; Zoals gastschrijver Ben al schreef hebben we hier ook flink wind gehad. Op 11 jan. tot ruim 50knp, ZO, wat ook betekend dat hier in de marina de swell vol naar binnen komt. Gezellig hoor. Golfjes van 1-1.5m op de voorste steigers. Waar wij met nog een boot of dertig liggen.Dus breken er allerlei mooringlijnen en gaan schepen aan de wandel richting kademuur van grote blokken lavasteen. Na enkele uren werken met alle vertrekkers is er een web van lijnen door en over de steigers gespannen om alles bij elksar te houden. Schade viel op enkele krasjes hier en daar nog mee. Ware het niet dat mijn linker duim bij het zetten van een lijn op onze eigen boot tussen kluis en lijn kwam. Pijnlijk kan ik jullie vertellen! Na een tiental hechtingen bij de eerstehulp alhier ziet het er nu weer aardig uit. Inmiddels zijn ook onze laatste gasten vertrokken na twee zeeer leuke en gezellige weken, zodat we nu aan de voorbereidingen van onze oversteek gaan beginnen. 17-01 Las Palams Gran Canaria, Canaries; Vandaag de hechtingen eruit gehaald in Clinica Santa Catalina. Dus we kunnen nu weer bijna vol aan de slag. Er heerst hier aan de steigers vertrek koorts. Hoezo? Nou de passaat waait! De vrij vaste wind uit het NO, die je mooet oppakken om naar het zuiden of het westen te varen. Dus mensen gaan na vaak wel 6-8 weken weer varen. Vanuit de Hipperdino supermarkt worden de dozen met F&B meerdere malen per dag bezorgd. De masten en verstaging worden nog eens gecontroleerd en de laatste reserve onderdelen toch nog maar aangeschaft bij de nauticwinkels. En dan gaat de een na de ander weg van de steiger, nagezwaaid door de achterblijvers. De gaten worden nog wel opgevuld met vooral vertrekkers uit Noorwegen, Zweden en Denemarken. Net nog een jong stel (22-24?) met, let wel, een 6.5m bootje. Gaan ook naar de Caribic. Vertrokken begin september uit Zweden. De oudste vertrekkers is een Engels echtpaar van 73 en 72, met hun boot ’Workshop’.Ze liggen hier echter al enkele jaren. De Fransen aan de steigers gaan vooral richting Senegal en dan Brazilie. Er liggen ook nog twee andere Nederlandse vertrekkers aan de steiger, de Margalliti uit Zierikzee en de Orca uit Groningen. Jaap en Laura van de Margalliti gaan ook dit weekeinde weg,de Orca gaat morgen. Onze planning is richting Martinique en dan eerst naar de noordelijke eilanden. 21-01 Las Plamas Gran canaria, Canaries; De laatste regel was iets te optimisties moet ik nu schrijven. Maria is net weer op de been van een griepje en mijn duim ziet er nog niet zo geweldig uit en we laten hem nog enkele dagen rusten om verder te genezen. Dus het vertrek zal iets later worden. De voorbereidingen-klussenlijst- vorderd wel voorspoedig. Zo heeft Maria de sunshades voor over de ramen van de deksalon klaar, zowel de hoofdmotor als de generator heb ik een service beurt gegeven en bij de watermaker hebben we een nieuwe aansluiting gemaakt, pompen voorzien van nieuwe kleppen etcetcetc. De boot is voor een groot deel ontdaan van hat woestijnzand van de laatste week, ze was oranje/geel i.p.v. nightblue. Nu alleen de mast en verstaging nog! 24-01 Las Palmas Gran Canaria, Canaries; Vandaag is het ook vertrekdag voor ons.Het weer ziet er redelijk uit met eerst matige wind, 10knp en later oplopend tot 25-30knp, allemaal ruim. De inkopen zijn gedaan en de boot is op orde, voor de duim zijn er diverse beschermende hulzen en we hebben er zin in. Conclusie van Las Palmas? Prima haven, veel te zien en een stad waar alles te krijgen is voor zowel boot als mens tegen zeer redelijke prijzen. Veel vertrekkers en dus ook veel sociale contacten. En natuurlijk top weer. Elke dag zon 20-28 graden. Geen spatje regen. Zeer aangenaam. We updaten de site weer als we aan de overkant zijn, dus een aantal weken even niets nieuws te lezen. Vanuit de Carieb een verslag van onze belevenissen op het oceaanlogboek. februari 2007 16-02,Cul-de-SacDu Marin,Martinique; Hier liggen we dan voor anker in deze prachtige baai. Plaatje, azuurblauw water, blauwe luchten en hier en daar een plukje wolken, 30 graden, groene heuvels, kleurrijke mensen, kortom de Caribic! We liggen natuurlijk niet alleen hier. Dit soort plekken is al lang voor ons ontdekt. Er liggen hier schat ik een 1000 boten voor anker en in de marina een 400. En dat in alle soorten en maten. Bijvoorbeeld de 60meter lange kits Mari-Cha III, houder van vele wereld snelheidsrecords,(waarde 60-70 miljoen euro?) net zo goed als een 6meter lange totaal verroeste zeilboot met een geschatte schrootwaarde van 60 euro. 17-02,Cul-de-SacDu Marin,Martinique; We hebben de afgelopen dagen de boot opgeschoond van de overtocht. Onvoorstelbaar wat de boot opdoet tijdens die drie weken. De zijkant is als het ware ge-etst met vastgekoekt zout. De waterlijn en kont hangen vol met eendenmosselen, die zich door de hoeveelheid zuurstof goed ontwikkeld hebben. Plus massa’s kokerwormpjes. De bovenkant, verstaging en rvs is flink geoxideerd, ook weer door zuurstof en zonlicht. Dit moet er allemaal af en schoongemaakt worden. Het leven van een vertrekker in de Caribic is ook zwaar dus! Bedoel maar dit te doen bij 30 graden. Het voordeel is dat je je gewoon even in het water laat vallen als het te warm wordt! In deze grote baai liggen diverse ondieptes. Niet zoals bij ons op de Westerschelde zandplaten, maar koraal en steen platen. Net onder het oppervlak. Overdag goed te zien aan de kleur van het water. Daarbij is er aan deze kant van de oceaan ook een ander systeem van boeien. IALA systeem( Amerikaans). Staat overal in de boeken en kaarten geschreven. Let op het systeem is hier andersom. Toch zijn er mensen die dat dus niet lezen of weten. Ze hebben haast, net uit het vliegtuig en een week Caribic. Dus vandaag, hier net achter onze ankerplaats, een grote catamaran, met een bekende zwart-geel-rode vlag, loopt vol op zo’n plaat. Waarnaast een grote rode ton ligt. Tjsa, die moet je dus aan de andere kant ronden! Schade, een lekke drijver en de vacantie naar de knoppen, denk ik. Verder viert men hier ook vastenaovend (carnaval voor de niet Limburgers). Op zijn Caribics. In de markthallen (heerlijke tonijn voor 10e./kg) stond vanmorgen al een grote steelband te swingen, en vanavond de optocht op het strand. Weer anders dan de Boetegewoeneboetezitting toch? 20--02 C-ds-Du Marin, Martinique ; We ontmoeten hier ook Piet en Chanel met hun twee kinderen Pjotr en Evie. Ze zijn met hun Koopmans 45 al sinds mei onderweg en gaan zuidwaards. We borrelen samen en kletsen veel over onze beider reizen. Weer zeer gezellig. (http://www.onze-sabbatical.nl). Ons plan is om naar het noorden te varen. Richting St.Maarten om daar de Heineken Regatta bij te wonen. En om daar enkele bekenden te treffen. 23-02; Deshaises op anker; We zijn onderweg naar St.Maarten om de Heineken regatta te zien. Al weer drie dagen, met matig resultaat. De voorspelde 4-5bft oost die hier moet waaien is ver te zoeken. We hebben zelfs af en toe westen wind! En die hebben we niet hier zeggen ze. Toch dus. En vooral licht, 5-10knp. en af en toe niets. Maar wel zon. We hebben de eerste avond op de rede van Saint-Pierre gelegen. De oude hoofdstad van Martinique. Exact 105 jaar geleden door een vulkaanuitbarsting vernietigd, met 30.000 doden. Nu luiden ze de carnaval uit met het verbranden van de prins. Iets voor Venlo misschien? De trommelbands beginnen hier om zes uur’smorgens (06.00uur) al met hum getrommel! Verder hebben we ons zusterschip op tegenkoers gehad! De Fly Away, zie link.(www.flyaway-zee.nl). De tweede avond zijn we ongepland in Porthmouth Dominica gekomen. Hadden we nog willen overslaan, vanwege de bootboys, inklaren en zo. Dit viel echter reuze mee. Niet in of uitgeklaard (kantoor was al dicht of nog niet open) en de bootboys hebben een training gehad en zijn best aardig. Omgeving prachtig, met veel wrakken van de laatste hurricane. En nu liggen we in een kleine baai met teveel schepen en een draaiwind. Niet ideaal om te ankeren. Morgen weer verder. 24-02; Nelson Harbour, Antigua op anker; Na een-eindelijk-, met een mooie half windse koers 4-5 bft, koers op Antigua aangekomen. 42mijl. Onderweg langs Mosarat gevaren waar in 1995 nog een grote vulkaanuitbarsting was. De cone rookt nog flink na en je mag er niet te dicht langs. Nelson Harbour gevonden tussen de rotsen. Alls je het niet weet en geen electronische kaart hebt, vaar je er zo langs. Vroeger de ideale verberghoek. Nu met al die mega jachten zeker niet meer te missen, samen met Falmouth Harbour. Groot, groter, grootst, mega groot en hij heeft toch nog een grotere. Masten van de superjachten steken welhaast boven het eiland uit. Deze geven in het donker samen met de zalinglichten en de rode antie-vliegtuiglichten een onwereldlijk schouwspel. Toch wel erg appart. De echte rijken hebben hier hun speeltjes liggen. Zijn meestal niet aan boord, alleen hun bemanningen mogen er van genieten. Na vier anker pogingen liggen we toch vast hier. Leuk Italiaans gegeten, net naast de Gustavia. Kun je ook huren. Per week met crew voor maar 135.000 U$ dollar. Maar dan heb je ook wat. 25-02; Five Island bay. Antigua op anker; Het andere uiterste. Een -op kaart- prachtige baai. Met super resort op heuvel. Alleen met een zeer slechte ankergrond en swell en musquito’s. Plus aan het einde de vuilnisbelt en de aanvliegroute van het vliegveld. En dan lig je er maar met drie boten in plaats van driehonderd. Maar als uitvals basis om 04.00 uur ‘s morgens naar St. Maarten niet onaardig. En de mensen in dat dure resort zien van dat alles toch niets. 26-02; Simpson Bay, St.Maarten op anker; Na een flinke tocht van 85mijl met een knikje naar St.Barth op het Heineken(-regatta) eiland gearriveerd. Door weer een echte ophaalbrug de baai ingevaren. Met op de hoek een echte Heineken-kroeg vol met mensen die ons als enigste Nederlandse boot in deze lichting royaal verwelkomen. Deze baai ligt vol met boten en marina’s. Wat geldt voor Antigua is hier in het kwadraad. Marina’s voor de de mega jachten. 100ft is al klein. En masten die de voor de opstijgende vliegtuigen van Juliana-airport al een gevaar vormen, zo hoog. Wat onze Zodiac met 5pk voor ons is is voor deze boten de Wally-tender met 500pk. Wat die vliegtuigen aan gaat. Hier ligt iedereen er vrijwillig onder, zonder protest. We laten ook onze zeilen reparen. Na al die mijlen van deze vijf maanden samen met de overtocht hebben ze wel een goede onderhoudsbeurt nodig. Verder staat de TODO lijst ook al weer vol metdingen die we hier waarschijnlijk wel kunnen oplossen. 28-02;Simpson Bay, St.Maarten op anker; Hier op St. Maarten ook vele Nederlanders onmoet. Zowel in boten als bewoners en natuurlijk vacantiegangers. Het is hier ook fantastisch. Heerlijke temperatuur met een stevige passaat wind. We hebben hier Bert en Nely, Wim en Barbel getroffen om samen de Heineken -Regatta te doen. De heren zijn uitgenodigd om op de Goeie Mie als bemanning te fungeren. De dames maken de wal onveilig. Verslag hiervan volgt in aand maart. maart 2007 06-03 Simpson Bay St.Maarten; We zitten hier bij te komen van onze Heineken Regatta. Jazeker het was vermoeiend. Zeer zwaar. Humm. Ja, het leven van een vertrekker is zwaar. Biertje hier, etentje daar, weer een biertje en ook nog moeten zeilen. En dat zeilen in een windje 4-5bft in de stralende zon op een azuurblauwe zee. Zeer zwaar. Je zou haast liever weer gaan werken dus. Nou alle gekheid op een stokje, het was super deze dagen. Het zeilen was op de Goeie Mie, een Benneteau 52. We zijn ingedeeld in de open klasse van de vertrekkersboten/bewoners met 16 deelnemers. Ton, de schipper woont al 8 jaar in de Carieb. De rest van de bemanning bestaat uit een aantal heren van mijn leeftijd en drie jongens van het eiland voor het zware werk, lieren aandraaien en zo. De baan is niet te lang zodat we elke dag weer op tijd voor anker kunnen voor het strand. De andere 250 boten zijn ingedeeld in nog tien klassen, van de superjachten tot bareboot(huur). De grote boten zeilen om het eiland en zien er spectaculair uit. De ABN-Amro VolvoOcean70, de Titan2 en de 115ft Sojana als superracers met snelheden van 20knp per uur. Uiteindelijk zijn we in onze klasse vierde geworden, maar dat mocht de pret niet drukken, alhoewel we natuurlijk voor de eerste plaats gingen. Bij de laaste brugdoorvaart zijn we op het idee van Wim achteruit door de brug gevaren, wat ons behalve een aantal scheldkanonnades van Amerikanen (if any damage, we will sew you), op een daverend applaus van het publiek van het Heinekenhuis opleverde. Maandag met Bert, Nely, Wim en Berbel een tochtje met onze boot naar een zwemstrandje gemaakt, waar we heerlijk gezwommen hebben in de grote surfgolven. De terugtocht via Marigot leverde enkele vastlopers op in de baai. Met wat geluk toch weer op de ankerplaats gekomen. 08-03 Simpson Bay St.Maarten; Nu is iedereen weer weg, en keert de rust terug. En beginnen we weer aan onze klussenlijst. Het grootzeil ligt voor een grote beurt bij St.MaartenSails. De boot krijgt weer een grote poetsbeurt, en we ontmoeten weer enkele medevertrekkers van 2006 en verder ook bewoners van het eiland. Dus weer tijd tekort. De baai ligt vol met enkele honderden vertrekkers van allerlei nationaliteiten. Sommigen wonen hier al lang en werken ergens. De kinderen gaan hier ook naar school. Er zijn hier enkele grote watersportwinkels, die tegen zeer concurrerende prijzen verkopen. Plus dat het ook echt taxfree is. De BTW is maar 3%. Kom daar in Nederland maar eens om! Vandaag met Alex, van de stamtafel, een autotoer gemaakt over het eiland. Hij heeft hier ook gewoond en heeft nog familie hier. Hij weet dus de weg. Lunch op Orient Beach. Heerlijk! Alle wijken gezien inclusief de nog bestaande ruines van de hurricane van 1995. Indrukwekkend! Het hele eiland is verdeeld in een Nederland en Frans gedeelte. De kleinste plek op de wereld met twee eigen landen en ook wel twee culturen. Het Nederlandse deel is erg Amerikaans, druk, vol, veel verkeer en inderdaad veel Amerikaanse toeristen. Deze komen vooral met cruise-schepen binnen, tot wel tienduizend per dag. Ze blijven dan ook maar hoogtens weer 24 uur, shoppen veel en gaan weer. Bv in Phillipsburg, Frontstreet zitten wel 170 juweliers! Plus zijn er zeer veel casino’s. Het Franse gedeelte is daar en tegen weer echt Frans, rustiger en minder vol. Wel met een flink Creoolse inslag maar toch. 11-03 Marigot Bay St. Martin; We liggen hier heerlijk rustig voor anker bij het stadje Marigot. In tegenstelling tot Simpson Bay waait het hier stukken minder(valwind vanuit de heuvels), alleen staat er iets meer swell. Hebben hier gisteren een lobster gekocht en gekookt, verrukkelijk! De zeilen zitten weer op de boot. Medevertrekkers van de Stamper liggen naast ons. De boot komt uit Colijnsplaat, onze oude thuishaven. Ook maken we kennis met Mike en Jaquii. Een Canadees echtpaar met hun Catalina 47. Ze komen op zondagmiddag bij ons vragen waar ze kunnen inklaren bij de Franse duane. Nou dat doet dus niemand hierop zondag, al valt op dat alle Amerikaanse en Canadese boten de gele quarantainevlag voeren. Dus feitelijk vragen om een gezondheidsverklaring en inklaring. En dus de hele zondag aan boord blijven om op de ambtenaren te wachten. Die dus niet komen. Je kunt op maandag wel weer naar de douane aan de wal, zeggen wij. Maar daar worden ze erg onrustig van. Want stel je voor ze hebben niet de goede papieren! We worden de hele middag tijdens een gezellige borrel bijgepraat wat we nou wel en niet moeten doen in de ogen van de zeer plichtsgetrouwe Noord-Amerikanen. De terroristen en drugsbeleid vliegen al snel over tafel. Het lijkt wel of wij Europeanen de schuld zijn van alle terroristen dankzij om liberaal gedrag. Aan de Nederlandse kant moet je wel stevig inklaren. Een aantal formulieren invullen, waarop ze nog net niet je pincode vragen. En dan gaat het uiteindelijk toch om de centjes die ze kunnen vangen. 10$ per week. Dus dat valt nog mee. Maar aan al die papierenkraam zullen we maar gaan wennen. Niet dat ze er iets mee doen maar het staat wel goed met al die stempels. 18-03 Simpson Bay St.Maarten; Deze week weer een aantal klussen weggewerkt. Die lijst lijkt maar niet korten te worden!! Zoals het onderwaterschip weer ontdoen van de aangroei. Onvoorstelbaar wat er na deze weken alweer opzit. Allgen, kokerwormen, eendemossellen, kalkwormen. Met de duikuitrusting een uurtje onderwater geweest om het eraf te krabben. De juffertejs(vissen) zitten om je heen om de buit direct weer op te eten. Ook hebben we deze week onze hydrofoor vervangen door een drukgeregelde pomp. Die het na een dag alweer begaf, dus de hele oefening van uit en inbouwen weer herhaald.( was garantie van Island Water World). We hopen dat dit exemplaar langer meegaat. Tevens de inrichting van de machinekamer veranderd, en dat bij een temperatuur van 30 graden! Dus ook wel enkele liters vocht verloren. Medevertrekkers Lahaina ontmoet, en de vertrekkeres van vorig jaar Kind of Blue. 25-03 Spanish Harbour Virgin Gorda BVI; 18.27.270N 64.26.468W We hebben ons wederom weten los te rukken van een eiland. Met moeite. Zoals uit het bovenstaande blijkt was het een en al leuk en gezellig. Nuttig en leerzaam. Ook zijn we aardig op slag gekomen met de klussenlijst. De afgelopen week werden we voor de tweede keer verwend met bezoek uit Venlo. Cees en Juul. Was ook weer zeer leuk, ook om nieuwtjes te horen uit Venlo. Dat missen we toch wel. We waren al van plan om de Virgin eilanden te doen, maar de tijdsdruk neemt ook wel toe. Jullie zullen zeggen -tijd zat- maar dat is toch niet zo. Vanaf juni moeten we uit de hurricane gevaarlijke gebieden zijn, dit o.a. vanwege de verzekering. Dus we moeten nog de route zuidwaarts gaan plannen. En daar zijn ook nog zeer veel eilanden die we willen zien. Waarom dan toch de Virgins? Ja, het is een prachtig mooi gebied, met zeer veel baaien en stranden. En dat op een oppervlakte van het Ijsselmeer? En ook wel druk, maar nog geen vijf procent van de drukte van het Ijsselmeer in de zomer. De oversteek van 85 mijl hebben we met een overnachtje gedaan. ‘s Avonds om 7 uur weg uit Marigot en met een rustige gangetje hier naartoe, met aankomst om 10 uur ‘s morgens. Aanloop in het donker is ook hier weer niet aan te raden, er zijn wel boeien, maar de lampjes erop zijn veelal stuk. We liggen hier voor anker op een kleine strook zand, gedeeld met moorings, die vooral gebruikt worden door de charterboten. Gelijk met het voor anker gaan kregen we al bezoek, Sjaakie, naar later bleek, onze huisschildpad. Woont hiet blijkbaar. Zwemt eigewijs rond op zoek naar eetbaars. De BVI zijn ook de thuishaven van de meeste megajachten, dit wegens het voordelige taxtarief. Ja, je moet toch wat als megajachteigenaar, niet? Gisteravond kwam hier ook de Maltese Falcon onder zeil langs (zie fotoboek), het blijft een appart schip met zijn dwarstuigage in hi-techuitvoering. 27-03 Marina Cay Tortola BVI; 18.27.577N 64.31.794W We liggen nu voor de tweede dag achter het miniscule eilandje Marina Cay. Nu een onderdeel van een hotelketen. ooit een vrijhaven voor een echtpaar die hier begin de dertiger jaren van de vorige eeuw een zeilerskroeg starten. Hij was een begenadigd jazzmusicus. En dat trok jaren lang hier andere zeilers naartoe. Nu is de kroeg er nog en ook een artiest, maar die is er alleen voor het vermaak van de vele, vooral Amerikaanse, charteraars. Hij geeft elke avond een soort piratenshow, alla de Pirates of the Caribian. De moorings liggen dan ook al snel vol en in de rest van het ankergebied is ‘s avonds geen plekje meer te krijgen. Zeker wel zo gezellig. Vannacht lag naast ons een grote catamaran die ook op z’n Amerikaans de hele nacht de genarator liet lopen. Minder gezellig. Gisterenmorgen zeer vroeg naar de Baths geweest. Een zeer fraai steen en strand gebied met een mooi onderwaterleven. We waren de eerste boot. Binnen enklel uren gevolgd door tientallen anderen en vele toeristen ferry’s. Dus volle bak! 29-03 Road Harbour Tortola BVI; 18.25.656N 64.40.429W De afgelopen week zijn we via de Skype geintervieuwd door het dagblad De Limburger. Voor een pagina in de serie Het Roer Om. Ze vonden dat wij daar wel aan voldeden. Wij ook wel. We zijn benieuwd hoe het eruit zal zien en welke reactie’s we krijgen. Road harbour is de hoofdstad van de BVI’s . Veel banken en verzekeringen en een mooie trotse bevolking. elke dag leggen hier een a twee cruisebakken aan met enkele duizenden mensen die dan overdag het miniscule centrum onveilig maken. ‘s Avonds is het dan weer voor de eigen bevolking en de bemanningen van de huurboten(o.a. charterbedrijf “’Moorings” heeft hier zijn hoofdkwartier) en het andere zeilersvolk. Wat de zeilboten hier aanggaat even een opmerking over de maat. We vinden dat we voor Nederlandse begrippen geen kleine boot hebben. Maar hier zitten we toch wel bij de kleintjes. Amerikanen hebben en charteren alles veel groter. 20 meter is al vrij normaal 50ft(15 meter) is de standaard Het aandeel catamarans is ,schat ik, wel 40%. Ook allemaal stevig overpowerd, met de motor dan, bedoel ik, want het moet wel snel gaan. . 30-03 Sopers Hole Tortola BVI; 18.23.135N 64.42.168W Sopers Hole, een echte Piraten ankerplaats, goed verstopt achter een heuvel met uitgangen naar diverse zee route’s. Met een hoge heuvel om optijd anderen aan te zien komen. Het is een echt holltje met verschrikkelijke valwinden die de boot flink doorelkaar schudden. Hier liggen enkele kleine marina’s en een hotel, ook weer van Pussers, het rummerk. Voor anker liggen is hier moeilijk, de hele baai is vol gelegd met mooring boeien waar men aan kan vast maken, dit voor 25 dollar per nacht. Dit zie je in de hele Virgin Isllands overigens. Dit is bedoeld om het koraal te beschermen voor al te wild ankeren. En om de charteraars te beschermen, want velen weten niet echt hoe ze moeten ankeren. Ze liggen vaak te dicht bij of aan een te korte ketting. En de marina’s zijn vaak te klein om al die boten op te vangen. april 2007 2-04 Jost van Dyke BVI; 18.26.481N 64.45.023W Genoemd naar de Nederlandse piraat Joost van Dijk, die hier waarschijnlijk ook een leuke tijd heeft gehad. Net als wij. Een eiland zoals je ze graag wilt zien. Wit strand, palmbomen erop, enkele hutjes erop en je eigen boot hier voor anker. Je bent nu echter niet meer zo alleen, alhoewel het gezien de locatie wel meevalt. Na 17.00 uur zijn de toeristen met de ferry's weer naar hun hotel/cruiseschip en liggen er een 10-20 boten voor anker. De commercie is zeer beperkt, een duikshop, groceriestore met toch wel een vijftigtal producten en natuurlijk een aantal barretjes/restaurants, waaronder het wereldvermaarde Foxies. Menige jachtclub in Nederland zou het aantal clubvlaggen(duizenden) wel willen bezitten. Plus de massa's visitekaartjes die tussen het rieten dak zijn geduwd. Alleen zou in Nederland de brandweer ze direct laten weghalen wegens brandgevaar. Het voor anker liggen is ook niet zonder gevaar, zoals we al enkele malen hebben ervaren. Wij liggen wel goed vast met ons 40kg Delta anker en 30m ketting, maar de charterboten hebben wel weer moeite met de valwinden van 30knp en meer. Gisteravond twee cats van onze boeg geplukt, nou ja bijna. En vanmorgen om half zeven maar even de crew wakker gemaakt van een voorbijdrijvende 50ft cat. "Oh? are we of anchor? Thanks!" is het commentaar. Het enige nadeel is verder dat we geen of zeer slechte internet verbindingen hebben (tja, waar praten we eigenlijk over). We kunnen onze site niet bijwerken of reageren op ons gastenboek en mail. 06-04, The Bight Norman island BVI 18.19.119N 64.37.065W Via een stop in Road Harbour voor onze Paas inkopen, zijn we hier in the Bight beland. Een grote baai vol met moorings en enkele ankerplaatsen. De hele baai is bezet met weekenders en vakantiegangers. De weekenders zijn vooral Puerto Ricanen met forse powerboten volgehangen met vishengels en familie. De vacantiegangers zijn vooral weer Amerikanen, enkele Engelsen en Duitsers. De Puerto Ricanen liggen zij aan zij geankerd, muziek vol aan en de kids raggen rond in de dingy's. Wij liggen als enigste zeilboot voor anker. Oh nee, er ligt ook nog een van 160ft voor anker, twee masten, veel crew en een grote familie aan boord die later in de beachbar zit te eten! De chef zal wel een vrij weekend hebben. Van hieruit kun je goede duik/snorkeltrips maken bij The Indians, enkele rotsen in zee met een prachtig mooi onderwaterleven. Je zwemt tussen scholen van honderdduizenden vissen. En om de hoek liggen The Caves, de naam zegt het al grote grotten waar je ook in kunt snorkelen. Wel wat enger! 07-04 Salt Island BVI 18.22.445N 64.31.911W We liggen voor anker bij dit onbewoonde eiland. Zoals de naam al zegt werd hier vroeger zout gewonnen. Er resteren nog enkele huisjes van. Als we later aan land gaan komen we echter Sam tegen, die hier toch wel woont en leeft van een babbel en zoutwinning. Hij heeft vroeger in de Navy gezeten en is dus ook in Nederland geweest, en in België, Denemarken enz. Zijn gebrabbel is echter vrijwel onverstaanbaar, wat het gesprek wel wat moeilijker maakt. Later komen er nog twee dames van hoge leeftijd in een wrak bootje aan en gaan binnen in een van de andere huisjes. Dus niet onbewoond hier! 08-04 Salt Island BVI 18.22.445N 64.31.911W 's Morgens zien we ze de oogst aan zout van de afgelopen dag?week? in hun wrak bootje laden en weg brengen naar Road Harbour. Direct naast Salt Island ligt ook het wrak van M/S Rhone, hier in 1867 op de klippen gelopen tijdens een hurricane. Je kunt er naar duiken of net als wij boven gaan snorkelen. Best wel imposant zo'n wrak onder water. Je ziet alle delen van het schip nog liggen. motor , as , schroef, mast. Dat gelardeerd met allerlei vissen. Mooi! 10-04 Trellis Bay 18.26.294N 64.31.863W Voor anker in Trellis Bay. Direct aan de landingsbaan van Tortola Airport. Hier stijgen en landen gelukkig niet zoveel en zo grote vliegtuigen dan in St.Maarten, dus wel wat rustiger hier! Het strand is hier ook bezet met een aantal leuke kroegjes en gallerietjes en belangrijk, weer een gratis wifi kroeg. En op het vliegveld is een postkantoor, zodat we weer enkele brieven kunnen posten. Hier liggen ook diverse mega jachten te wachten om hun chartercrew op te pikken van het vliegveld. Tijdens het wachten leven de bemanningen zich flink uit in de diverse kroegjes, waarvan het bekendste The Last Resort is, gelegen op een eilandje in de baai. 11-04 Virgin Gorda Sound 18.30.171N 64.21.779W We liggen in wat wel de mooiste baai van de Virgins wordt genoemd. Klopt wel, vinden wij. Prachtig mooie baai, met vele opties. Vroeger voor alle piraten, met tal van sluipwegen en ondieptes en voor ons met mooie locaties, duik en snorkelplekken, mooie marina's (waar we natuurlijk niet liggen, te duur!!) zoals Bitter End Yacht Club. Hier treffen we ook bij toeval Eric en Marieke met hun kinderen Mirre en Sanne. We ankeren naast hun om een oude belofte na te komen. Babysitten. De ouders gaan lekker uit eten en wij passen op hun kroost. Alles goed gegaan, dus we kunnen altijd nog oppas ouders worden. We hebben al uitgeklaard in Spanish Town, wat eigenlijk betekend dat we binnen twaalf uur het gebied moeten verlaten, maar ik heb gevraagd voor 24 uur extra om Anageda te bezoeken, waar geen costums zijn. Dus we smokkelen er nog een dagje bij in deze mooie baai en houden Anageda maar te goed. 14-04 Anse de Marigot St.Martin 18.04.017N 63.05.693W We zijn weer terug op St.Maarten. Voor weer wat onderhoud en om enkele reserve onderdelen op te pakken die hier aangekomen zijn. Zoals uit de mijlen stand blijkt (6048nm) hebben we op de BVI geen wereld afstand afgelegd. De reis heen en weer was 150nm, dus netto daar gevaren 31nm. Ja, we zijn daar lui geweest. Vacantiegevoel. Het grootzeil is zelfs niet omhoog geweest. Allles op de fok of motor. De afstanden tussen de eilanden/baaien in dit Caraibisch paradijs waren dan ook niet meer dan 3 of 7 nm. Makkelijk zat, maar wel een prachtig gebied. Nog even een rectificatie. In ons kranten interview vertelde ik dat hier niets te krijgen viel. Nou dat valt ook wel mee. Zeker in Road Town zijn enkele goed gesorteerde supermarkten. Daar buiten is het inderdaad behelpen en soms wel extreem duur. Maar om te shoppen hoef je zeker niet naar de BVI te gaan. Je komt er voor de (zee)natuur. Schitterend snorkelen en duiken, lekker zeilen en mooie ankerplaatsen. Een aanrader om een weekje te gaan zeilen! 22-04 Sympson Bay St.Maarten 18.02.624N 63.05.625W Alweer een week liggen we al op deze grote lagune. Na onze aankomst vorige week in Marigot hebben we eerst goed schoonschip gemaakt. Was ook wel nodig. Zowel binnen als buiten en onderwater. Daarna boodschappen gedaan in de Franse supermarche, goed vertrouwd, dus dat is ook weer makkelijker. Zondag heb ik met de BB een rondje door de laguna gedaan, kijken wie er allemaal lag. Dus niemand, althans geen bekenden en ook geen andere Nederlandse boten. Gaf wel een dipje bij ons. Maandag hier aangekomen en verder gewerkt aan de klussenlijst/onderhoud. En met de brugopening van 17.30 uur loopt de baai weer vol met veel bekende boten. Er liggen hier nu de Fly Away, Tarpan, Nenya, Buster, Aseon, Drifter, Diederik, Moja, Gekko, Boya, Klef, Too sail. Aquabelle, Water AapII. Allemaal Nederlanders, oude en nieuwe vertrekkers. Dus hebben wij woensdag een borrel georganiseerd bij ons aan boord. Niet iedereen kon komen, maar wel zeeer gezellig. Donderdag in de Yachtclub bij de brug ook weer gezamenlijk Happy Hour gedaan. En de dagen daarna weer overal borrels. Dus we hebben het er maar weer druk mee! Dat iedereen hier is komt natuurlijk door het feit dat zowel de mensen van een rondje Atlantic en de doorvaarders, zoals wij, hier liggen om weer voldoende levensmiddelen te kopen,reparaties te doen en reserveonderdelen aan te schaffen. De hele baai is trouwens bevolkt met vertrekkers en bewoners. De charteraars/vakantiegangers zijn wel weg van de boten. Om ons heen liggen op anker in wisselende richtingen vanwege de wind, o.a. een Canadees, twee Franse boten, een Urugaaiaans? bootje van 7m met stel en 2, TWEE, grote honden aan boord (zeker nog nooit van vlooien/wormen e.d. gehoord) die bijna nooit van boord komen, twee Nederlanders, Duitser, Oostenrijker, Noor, Zweed, Brit, Amerikaan, twee Finnen, en een paar boten van de eilanden hier. Dus afwisseling genoeg. vandaag met alle? mensen de zondag doorgebracht met vlooienmarkt bij Scrimpy's, toertje met de BB over Sympson Bay, wandeling over het strand naar de Sunset Beach Bar(.com -voor Hans) waar alle vliegtuigen overkomen, en weer happy hour bij Scrimpy's. Dus echt een zondag! Die bewoners is weer een verhaal apart. Na de hurricane in '95 zijn hier genoeg wrakken blijven liggen. Eigenaar wil er niets meer mee, en elke inventieve M/V pakt die boot op, pomt het wrak leeg en zorgt voor alle andere voorzieningen en klaar is de boot. Soms nog wel zonder mast/of zeilen, want die zijn duur, maar de woning is vrijwel voor niets. Je duikt nog wat andere spullen op uit de baai en je inkomen is ook verzekerd. En elke dag is dan weer "Welcome to an onther day in Paradise". Zoals ze hier dus zeggen. 28-04 Well's Bay Saba 17.38.130N 63.15.459W 6188nm Op mooring voor The Ladder, Saba. Mooring om beschadiging van de koralen tegen te gaan, wel gratis hier. De bodem op 16m diep is alleen maar zand, zolas ik zie na een rondje snorkelen. Maar ja, de bijdrage voor het behoud van het natuurpark betalen we evengoed wel. Stukje verder zeker wel zeer mooie vissen, schildpadden en koralen e.d. gezien. Saba , een klomp steen, wel een van Neerlands overzeese gebieden. Het waren en zijn hier goede visgronden, vandaar. The Ladder zegt het al , is een lange stenen trap van 850 treden de klif omhoog naar het oude custums gebouw. Tot 1940 de enige manier om Saba binnen te komen. Nu verlaten, om de hoek bij Fort Bay hebben ze een moderner gebouw geplaatst, laag aan het water, dan komt er nog eens iemand langs voor dat er een hartinfarct optreed. De overtocht van St.Maarten, 25nm, met wind van 16knp,30knp en 6knp, dus alles gehad, van vol tuig tot tweede rif met kotter en weer motor. Was weer een goede oefening. 29-04 Well's Bay Saba 17.38.130N 63.15.459W 6188nm Vandaag Saba bezocht. Aan land in Fort Bay en daarna getracht naar the Bottum omhoog te lopen. Gelukkig kregen we na 200m omhoog klauteren (stijgings percentage 30% en daar na meer) een lift van een Nederlander die ons in the Bottum neerzette, met het advies naar Windward te gaan. Het is hier heel gewoon dat men aan de toeristen vraagt of ze mee willen liften, de hoogte verschillen zijn zo pittig dat niemand graag loopt. Daarna doorgelift naar Windward, dat is zeker leuker met wel vier kerkjes i.p.v. twee en ook enkele horeca etablissementen voor de inwendige mens. Uitzichten zijn enorm, dat wel. 30-04 Oranjebaai Statia 17.28.813N 62.59.308W 6208 nm Deze koninginnedag wilden we gepast vieren, zodat we ons naar St.Eustatius gehaast hebben om in deze Oranje waardige baai voor Oranjestad te gaan liggen. Met ons nog twee Nederlandse boten, die net als wij zwaar rollen op de deining. Fort Oranje is leuk versiert, maar de lokale fanfare heeft al gespeeld voor wij arriveren. Jammer! Statia was vroeger de belangrijkste spil in de handel voor het Caraibisch gebied. Er werd hier in de achttiende eeuw schandalig veel geld verdiend, maar oorlogen en hurricane 's hebben alles wel vernietigd. Er wonen nu ongeveer 2000 mensen die voornamelijk leven van de olieopslag en toerisme. mei 2007 01-05 St.Christopher/ Basse Terre, St.Kits 17.17.364N 62.42.427W 6230nm Op deze dag van de arbeid, ook hier overal een feestdag, zijn we door gevaren naar St.Kits. Uit de windschaduw van het eiland waaide het natuurlijk weer zeer heftig en uit de verkeerde richting, dus met een tweede rif en kotter tegen de wind opgebokst. De zee was zeer onrustig door de stroming tussen de eilanden, afstand is plus minus 10 mijl. Het eene moment met 7-8knp lekker varen en het andere vrijwel stilliggen. Met ons mee kruist een groot klassiek yacht mee, drie master, 40 meter. Doet het wel beter, maar ze hebben dan ook 10 aan dek voor het werk. Mooi om te zien. St. Kits wordt gedomineerd door een grote vulkaan dome, omgeven door fraaie wolken. Deze ontstaan door de warme vochtige lucht die vanuit de Atlantic tegen deze hoge heuvels aan botst en omhoog moet. Gevolg, wolken en af en toe een sappige regenbui. Die dan weer goed is om onze boot val al het zout te ontdoen dat er overheen is gekomen door het kruisen. 02-05 1St.Christopher/ Basse Terre, St.Kits 17.17.364N 62.42.427W 6230nm Onze ankerplaats voor Basse Terre is zeer rolly. Betekend dat we met de oosten wind dwars op de deining liggen. Dus elke minuut 5 keer omrollen met een slagzij van 30-40%. Went wel, maar af en toe vliegt de koffie toch door de boot. Dus brengen we voor het eerst een tweede anker uit. Nu ons oude Fortress16, nog van de Quint met loodlijn van 40 meter. We worden geassisteerd door de havendienst die het anker dwars uitbrengt. Daarna strak trekken en we liggen met de neus in de deining en dus veeeeel rustiger. Naast ons ligt “Kate”, een mooie klasieker, wel nog te dansen. We willen een tochtje over het eiland maken met een taxi en het toeval? wil dat ook de QE2 hier haar anker uitgooit. Dus nog 1700 mensen willen wel een tochtje maken. Even later zitten we met zes Ieren en twee Duitsers in een taxi busje en in de file. De tocht over het groene eiland is wel leuk. St.Kits is een van de eerst gekoloniseerde eilanden in deze regio. Dus heeft al iets meer geschiedenis. Vooral oude suikerriet plantages. Dit suikerriet wordt overigens niet meer geproduceerd. Er moest teveel geld bij. Met dank aan de Europese suikerberg. Alle suikerriet staat te verpieteren en men zoekt naar andere landbouwproducten. 03-05 Charlestown Nevis 17.60.908N 62.37.892W 6240nm Voor het strand en resort The Four Seasons, op het eiland Nevis, onderdeel van de federatie met St.Kits. Veel banken en verder veel luxe woningen van rijke Amerikanen en Europeanen. Niet uitgeklaard of zo, maar weer gewoon vertrokken. 04-05 Little Bay, Monsarat 16.48.076N 62.12.476W 6280nm Voor anker voor een gezonken barge (gesleept-vrachtschip) op het in 1995 half verwoeste vulkaaneiland. Van veraf hadden we het al eerder bekeken in februarie, maar er nu op bezoek gaan had een hoge prioriteit bij ons. Vanuit Nevis weer opgekruist naar deze baai in het noorden van Monsarat. Tot onze verrassing lag hier ook de Klef (www.klef.nl), onze medevertrekkers waar we al afscheid van hadden genomen. Dus weer een leuk weerzien. 05-05 Little Bay, Monsarat 16.48.076N 62.12.476W 6280nm Na een zeer uitvoerige inklarings procedure (hoe kleiner het eiland, hoe belangrijker de ambtenaren zich voordoen) en het achterlaten van 50 dollar mochten we voet aan land zetten. We hebben met een Frans echtpaar afgesproken om gezamelijk een tocht naar de vulkaan te maken, en op het laatste moment sluiten zich hier nog drie Amerikanen bij aan. Dus met zeven man/vrouw in een klein taxibusje de steile heuvels op en af. De zuidelijke helft van het eiland is door de uitbarstingen sinds 1995 en daarna, vernietigd of dan toch wel onbereikbaar geworden. Van de oorspronkelijk 14.000 bewoners wonen er nu toch weer 5500, na een dip van nog geen 2000. Het uitzicht op het verwoeste deel is zeer imponerend. Al die lava en modderstromen die over allles heen geraasd zijn. Zelfs nu in 2007 zijn er nog steeds as en rook uitbarstingen en wordt er gewaarschuwd om niet te dicht aan de westkant te passeren vanwege de uitstoot hiervan.‘s Avonds hebben we met Edo en Marieke (Klef) gedineerd in het restaurant van het eiland, Tina’s. Was wel zeer leuk! 06-05 Falmouth Harbour Antigua 17.00.785N 61.46.554W 6315nm Met de bedoeling om naar Guadeloupe te zeilen zijn we uiteindelijk hier beland. De wind draaide steeds verder naar het ZO, zodat we maar voor de makkelijke weg kiezen en afvallen naar Antigua, waar we om 18.00u het anker laten vallen. Dan morgen maar door naar het zuiden. 07-05 Deshaise Guadaloupe 6349nm Geankerd na weer een kruisrak met zeer wisselende winden. Dorpje is toch weer leuker achter de facade van restaurants. 08-05 Point a Pitre, Guadeloupe 16.13.875N 61.32.149W 6415nm Na weer een lang en zeer vermoeiend kruisrak langs de oostkant van dit zeer weelderig, groene eiland, en met een meekrimpende wind onderlangs weer kruisen zijn we hier bij het punt van Pieter in het hart van de vlinder, voor anker voor de Place de la Victoire. Ja, we zijn weer in Frankrijk! De hoogste berg is hier 1469m en dat geeft natuurlijk meer bewolking en ook dus regen buien. PaP is een middelgrote stad met een zeer levendig centrum. Iedereen komt hier zijn of haar inkopen doen. Elke dag is er markt met veel verse vis, groenten en specerijen. Zeer gezellig, open van 06.30 tot 14.00 uur. Hier wordt weer gewoon flink gewerkt. Misschien de Franse invloed? We zijn hier ook om een onderdeel te scoren, de stopmagneet van onze Nannimotor. Maar helaas ook hier is de lokale dealer niet thuis en neemt zijn GSM of telefoon niet op. Dus dan ook geen onderdeel. Gelukkig kunnen we ook handmatig de diesel stoppen. 12-05 Bourg des Saintes, Les saintes Guadeloupe 15.51.990N 61.35.140E 6438nm Op de zuidelijke eilandengroep van Guadeloupe heerst een leuk vacantieklimaat. Leuk dorpje met inderdaad veel dagtoeristen en ook wel veel jachten voor anker op de rade. Lekker gewandeld naar een andere baai, koffie gedronken, verse baguette gehaald en weer terug naar de boot. 16-05 Porthmouth, Rupert Bay Dominica 15.34.867N 61.27.821W 6460nm Twintg mijl, net bezeild met 16 tot 20 knp wind. weer eens lekker zeilen in een race met de Raft ,38ft C&C, uit Canada. Een boot die we al enkele malen op onze ankerplekken hebben gezien. Ze zijn om zes uur weggevaren uit Haute Bourg, wij om zeven uur. We ankeren in deze immens grote baai en worden aangesproken door ‘’onze’’ bootboy. Toeval wil dat het weer Eric- Spaghetti2- is. Hij had ons de vorige keer, eind februari, ook al geclaimd, maar toen bleven we enkel overnachten. Nu maken we een afspraak om met hem enkele site’s te bezoeken. Je bent min of meer verplicht een bootboy te nemen. Er varen hier een tiental verschillende rond. Allemaal in een houten boot met een flinke outboord er op. Je bootboy brengt je o.a. naar de customs en let verder ook op je boot. Verder peddelen hier een aantal boy’s op surfplanken rond. Ze bieden diverse diensten aan, varierend van fruit verkoop, afval ophalen of boot cleaning. Velen zijn niet zo ‘’clean’’ . Dus wat meer oppassen geblazen. Maar jouw bootboy zorgt ervoor dat ze niets verkeerds bij je boot doen. Alhoewel de meesten net zo begonnen zijn. De belangrijkste tocht is naar de “Indian River” die je al roeiend met hun boot doet. Deze rivier is een van de beschermde natuurgebieden hier. In Dominica is de natuur nog echt wild. Weinig tot niet aangeharkt. In Guadeloupe zijn b.v. veel meer landbouwgebieden, wel net zo weelderig groen maar meer gecultiveerd. Er zijn hier 12 watervallen en 365 rivieren op een bevolking van 73.000. Alles is zeer hoog en steil met een matig wegennet. We hebben twee dagen rondgetoerd met een busje, samen met een aantal andere vertrekkers. Twee Oosterijkers, twee Amerikanen en vier Canadezen. Watervallen, koude en warme, hoog en laag, sulfietpoelen, regenwoud met eeuwen oude bomen, rotskusten en snorkelplekken met ‘’champagne’’ bubbels. Zeer prachtig. Een overweldigend natuurschoon op dit vulkaan eiland, waar de meeste nog werkende vulkanen zijn. De bevolking is arm maar wel zeer gelukkig naar het schijnt. Iedereen begroet je met een prachtige glimlach. Het fruit groeit hier echt aan de bomen langs de weg, het water van de rivieren is gewoon drinkbaar. De regering van premier Franklin D. Roosveld- ja echt- is links georiënteerd en alle buitenlandse steun is dan ook van China, Rusland, Cuba en Venezuela. Verder wil men het Eco toerisme sterk bevorderen. 18-05 St.Pierre, Martinique 14.44.460N 61.10.711W 6515nm Na een tocht aan de lijkant van Dominica en een heerlijk stuk zeilen van 26nm ( wind 20-25knp,aan de wind tot halve wind, deining 2-3m) tussen de twee eilanden hebben we hier weer ons anker uitgegooid. Ons tweede bezoek aan deze plaats, die in 1902 volledig door een vulkan uitbarsting verwoest werd met een dodental van 30.000. De eerste keer alleen overnachten, nu met een bezoek aan de twee musea, versmarkt en stadswandeling. Een van de musea is een hyper modern gebouw, juist ja, gefinancierd met Europees geld, hurricane en aardbeving proof. Het staat wel midden in de loop van de vulkaan uitbarsting van 1902. We verlaten het museum zeer onder de indruk na het zien van een film over deze uitbarsting en die van Monsarat. Wat een natuurgeweld! We kijken een beetje schuw naar de top van de berg boven ons (1460m) die naar het lijkt nu ook nog rookt. Maar het zijn gelukkig slechts wolken. De laatste activiteit was in 1932. 21-05 Fort au France 14.35.981N 61.04.170W 6528nm Op anker voor de hoofdstad van Martinique. Met ongeveer 100.000 inwoners een grote plaats. Hier moeten we dan ook onze inkopen doen voor de komende 4-6 weken. Dat betekend dus even flink aanpakken. Met de bus naar de Carrefour, enkele karren vullen met het broodnodige (dus ook veel wijn,kaas en ander lekkers) met de taxi terug naar de bijboot, deze weer vullen op een flinke deining (van de ferry’s) en dit alles weer naar de boot, weer uitladen en verstouwen. een dagtaak voor twee personen. 22 mei is hier een feestdag, afschaffing van de slavernij. Alles is dicht, ook de musea en de mooie gebouwen die ze hier hebben(veel stalen constructie’s uit het begin van de vorige eeuw, type Eiffel). Helaas voor ons. Wel leuk is dat we naast de driemast bark, Georg Foch liggen. een Duits zeilend opleidings schip. Wel even bezocht dus. Indrukwekkend groot allemaal. 82m lang, 12m breed, zeiloppervlak van 2080m, 87 man crew. Alles gaat zeer stipt, met de gebruikelijke bootsman fluitjes. Ze vertrekken onder zeil van de kade, een knappe prestatie en ook weer mooi om te zien, al die mannetjes op de ra’s. 28-05 St.Anne 14.26.192N 60.53.192N 6552nm St.Anne ligt in de baai van Du Marin. Ons beginpunt in het Caribische gebied, nu ruim drie maanden geleden. We hebben in deze tijd een 1000 mijl afgelegd, en zeer veel indrukken opgedaan. We zijn goed gewend aan het klimaat met zijn toch wel hoge temperaturen.De dag temperatuur is nu 30 graden plus, de nacht is een 25 graden, het water is nu 28 graden. Allemaal zeer aangenaam. In tegenstelling met drie maanden geleden kunnen we bijvoorbeeld wel stevig wandelen. Zeker met de meestal doorstaande wind, variërend van 12 tot 20knp. In het komende zomerseizoen zal de wind wel vaker afnemen of wegvallen en de temperatuur zal nog wel hoger worden, dus wordt het ook benauwder. En de kans op hurricanes neemt toe. Sinds ons vertrek uit Las Palmas hebben we ook niet meer in een jachthaven gelegen, alleen nog maar op ons eigen anker. Een vrijheid die werkelijk uniek is. Het heeft ook wel zijn nadelen, maar de keuze om daar te gaan liggen waar je zelf wilt, weegt echt wel tegen de nadelen op. Ons BBtje heeft dan ook al vele mijlen moeten maken om ons naar de wal en weer teug te brengen. Hij is tegenwoordig uitgerust met zijn eigen spoiler op de motor (maar dan onder water), een foil. Dat geeft een veel beter rendement en nog belangrijker is dat we droger en sneller varen. Hij wordt ook elke avond netjes geparkeerd, opgehangen, naast de boot. Dit tegen diefstal en alg aangroei. 31-05 Le marin 6555nm We liggen nu alweer bijna een week hier in Le Marin. Te wachten op ons onderdeel, de stopmagneet. Deze ligt echter op vliegveld De Gaulle in Parijs. Zit de verkeerde factuur bij. Wordt erg moeilijk dus. Tot de eigenaar van de lokale Nannidealer hoort van het probleem en zegt dat hij de eenpolige magneet die hij wel op vorraad heeft om kan bouwen tot een tweepolige (Nadeel van een alluminum schip dat alle electra afgezekerd moet zijn voor electroilize te voorkomen). Nu nog twee dagjes wachten en we kunnen verder. juni 2007 01-06 Du Marin Martinique We treffen hier ook weer een Nederlandse vertrekker, nu van de lichting 2005. Het is Carl met zijn catamaran ”We two are one” die hij solo vaart. (www.w2r1.nl) Hij heeft erg veel meegemaakt het afgopen jaar. Mastbreuk, aanvaring. We hebben dan ook veel te kletsen. 04-06 Rodney Bay, St.Lucia 14.04.610N 6057.420W 6580nm We hebben weer een stevige overtocht tussen de twee eilanden gehad. Wind 20-28knp, halve wind, en een deining oplopend naar St.Lucia van 2 tot 4 meter met brekende golven erop. Heftig dus. Met een rif en de kotterfok liepen we alsnog 8knp. Af en toe een breker over gehad, maar met 30graden is dat niet zo erg. Wel nat. Rodney Bay op St.Lucia is vooral bekend om de bij zeezeilers bekende ARC-Atlantic Race for Cruisers-,of te wel een georganiseerde overtocht vanuit Las Palmas naar hier met een wedstrijd tintje. Er doen jaarlijks 250 boten mee. Alles wordt keurig gereglementeerd en met veel veiligheidsvoorschriften voorzien. Maar je moet toch alleen zeilen. Alleen in geval van nood is er altijd wel een boot in de buurt om je uit zee op te pikken. Is afgelopen tocht twee maal nodig geweest. Een schipper werd een beetje gek en stapte overboord, en van een ander jacht brak het roer af en is verlaten door de crew. Het schip is door gedreven naar Anguilla waar het vier maanden later, verder zonder schade, is opgepikt. 06-06 Soufriere Bay St.Lucia 13.50.509N 61.03.839W 6599nm Op een mooringboei in deze baai onder aan de twee Pitons. Indrukwekkend, zo onder deze twee cones van oude vulkanen te liggen. Het is een natuurpark, beschermd, zodat je een mooring moet pakken. Kost wel 54ec dollar=15e. Verder weer een enorme toeloop(vaar en zwem) van bootboys die buiten een rondrit langs de hylights van alles willen verkopen. Fruit, sieraden, fruit, sieraden enz. Je boot is er bijna niet zeker door. De zwemmer klimt n.b. in de bijboot en begint een hele zak mango’s uit te leggen vertellend over Holland en voetbal (doen ze allemaal) en over zijn arme gezin met drie kindjes. Dus dan maar voor 20Ec mango’s gekocht (ze liggen hier gewoon langs de weg) voor het goede doel. Maria heeft er maar gelijk een verrukkelijke mangochutney van gemaakt. De taxi rondrit langs de Diamont Falls, Botanic Garden, en sulfiet pools en watervallen is wel weer leuk. Het stadje Soufriere is bitter arm. Men leeft van visserij (doen ze in longboats met sleepnetten en twee duikers onderwater om de vis op te sporen) en toerisme. De mensen hebben inderdaad weinig of niets. dat is wel moeilijk om dat te zien. iedereen wil wel wat geld van je hebben, maar we kunnen ook weer niet de hele stad gaan onderhouden. We voelen ons op de ankerplaats dan ook niet helemaal safe en sluiten alles af, en dat hebben we nog niet eerder gedaan. 07-06 Port Elizabeth, Bequia, Grenadines 13.00.271N 61.14.569 6653nm We zijn vertrokken uit Soufriere nadat we eerst de mooringboei hebben moeten ontvlechten van onze eigen lijn. Was er helemaal omheen gedraaid. De tocht naar Bequia verloopt wat onrustig. De hemel is zwart van de buien, het zicht is beperkt (dus weer eens op radar gevaren), er valt af en toe een zeer stevige regenbui uit. De wind valt uiteindelijk wel mee, maximaal 24knp, maar uitvoorzorg hebben wel stevig gereefd. We passeren St.Vincent aan lijzijde en gaan er niet voor anker. Het is weer een zeer groen eiland met een mooie natuur, maar het liggen in de baaien is ook weer niet helemaal safe. Dus na 11 uur varen gaat het anker hier de grond in. 09-06 Port Elizabeth, Bequia, Grenadines 13.00.271N 61.14.569 6653nm Het is wel een leuk eiland hier. Is duidelijk meer op tourisme en watersport ingericht. Volgens de Doylegids zitten hier enkele zeer gesorteerde watersportwinkels. Ja, de winkels zijn er wel, alleen het sortiment moet nog komen. Het zelfde zie je in de supermarktjes. De bevolking is wel zeer actief in het bouwen van vissersschepen en zeil-longboats, alles gemaakt op het oog , zonder tekening. De zeil boten varen zo te zien goed, zijn ook nog eens zeer snel en zeewaardig. Ook hier worden door de bootboys allerlei diensten en artikelen aangeboden. Diesel, water, brood, cool drinks en laundry (wasgoed doen), kunstvoorwerpen gesneden uit koraal, en een wil onze boot cleaneren. Voor slechts 375US dollar zijn we koopman. Dan poetsen we maar weer zelf! 10-06 Canouan, Grenadines 12.42.505N 61.19.762W 6674nm Even overnacht in deze winderige baai. Het eiland is in handen van Italiaanse beleggers die er allerlei hotels en appartementen bouwen. Het vleigveld wordt uitgebreid om grote vliegtuigen te ontvangen. Dus hier ontwikkeld zich wel iets. N. b. onderweg komen we op tegenkoers de Kind of Blue tegen. Ze gaan even op Martinique een generator ophalen. 11-06 Tobago Cays, Grenadines 12.37.838N 61.21.462W 6682nm Voor anker achter het Horseshoe Reef. Een van de plaatsen op de wereld waar je zo’n reis voor maakt. Bijna niet te beschrijven zo mooi. Azuurblauw water in alle schakeringen, palmeilandjes, koraalriffen, en uitzicht tot Afrika als dat mogelijk zou zijn. Een vers tonijntje op de gril. We liggen in de lagune, achter het rif. Ja eigenlijk oneindig mooi. Alleen ben je hier natuurlijk ook niet. Overdag zijn er de toeristenboten met de hotelgasten, herkenbaar aan de witte /rode huid. En de chartercats die prominent op de beste plek willen liggen. En in de avond blijven de ‘’ echte vertrekkers’’ liggen. Met vloed wordt het wel wat ongemakkelijk. We liggen dan eigenlijk gewoon op open zee voor anker. De morgen brengt dan weer het fantastische beeld. Zwemmen in het kristalheldere water, tussen de vissen die wel handtam lijken. Met tientallen zwemmen ze om je heen, op twee cm van je duikbril. Anderen (blauwe doktersvissen, voor de insiders) grazen het rif af met scholen van 50 tot 100 stuks. Daarna lopen over een van de eilandjes. 12-06 Clifton, Union Island Granadines 12.35.778N 61.24.900W 6687nm Nadat we voor Maria’s verjaardag op een van die eilandjes een mooie fles bubbels gedronken hebben, zijn we naar dit, volgens Doyle, cosmopolitsch eilandje gevaren. Ankeren weer acher het rif in de kleine lagune. Naar Nederlandse begrippen gebeurt hier eigenlijk niets. Op het eiland betekend de komst van de veer/pakketboot nog steeds een van de hoogte punten van de week. Daarnaast (letterlijk) ligt het vliegveldje. De vliegtuigjes duiken weer vrijwel over de masten heen om te landen. En de lagune krioelt van de jachten. Ja, het heeft toch wel wat. We eten buiten de deur? in HotelWwest Indies. Maria neemt heerlijke lamscoteletten, de kok is Frans. Ik neem een Kongkebab. Kongs zijn die grote schelpen, helemaal beschermd in Nederland, bijna uitgestorven. Hier bouwt men er eilandjes van en bied ze aan als souvenir die dan op Schiphol in beslag worden genomen. Ook weer een verschil van inzicht, blijkbaar. We ontmoeten hier ook de Zwit )www.zwit.nl), een van de medevertrekkers uit 2006. Ze hebben pech, net hun anker plus ketting verloren, en dat is zeker niet mis hier. Je anker is letterlijk en figuurlijk je houvast. 15-06 Tyrrel bay, Cariacou Grenada 12.27.355N 61.27.348W 6696nm Gisteren voer Murphy mee op ons tochtje. Anker op in Clifton en de motor geeft geen water meer! Tussen al die boten en riffen snel de fok uitgerold om toch maar vaart te houden. Gelukkig niet al te veel wind (16knp). De stroom van de accu’s is te laag en we zetten dan ook de generator aan. Ook die geeft de temperatuur waarschuwing, ook geen water! Shit!! Zoeken, snel alles open maken. Wierpotten beide droog! (= water voorfilter voor de motor), Dan valt er een flinke squall binnen met 30+knp wind en flinke regen. Om toch maar de volgende baai binnen te komen, die natuurlijk tegen de wind in ligt, ook het grootzeil met twee riffen gezet. Zit het grootzeilval vast om de derde zaling en komen de Two Sisters (twee van die leuke rotseilandjes) akelig dichtbij. Val geklaard en we maken weer vaart. In de baai liggen echter ook weer twee koraalriffen en een groot wrak. De wind draait als een idioot en wisselt van niets tot veel. En er liggen ook al een aantal boten op anker. Uiteindelijk worden we met behulp van Jerry van de Tyrrel Haul Out Service die reageert op een oproep en zijn 8pk dingy naar een redelijke ankerplek geduwd. Dus onze portie adrenaline hadden we wel gehad! Oorzaak? een dichtgegroeide aanzuigbuis van het koelwatersysteem. Maken we toch elke week schoon onder water, maar enkele stukken pokken waren in de aanzuigbuis gaan dwarszitten. Maar je ziet hier de koralen en pokken dan ook echt groeien! Met behulp van Fred van de Buster hebben we weer alles schoon gemaakt, inclusief de kapot gedraaide impellors. 20-06 St.George’s Grenada 12.02.672N 61.45.405W 6732nm De tocht hierheen was weer eens een zeer mooie! Lekker windje max. 16knp, half tot ruim. Met de Buster ( een Centurion van Wacquiez) hadden we een wedstrijdje afgesproken. We zijn allebei 47ft en even zwaar en het zelfde zeiloppervlak. De Buster kreeg nog een mijltje voorsprong omdat hij z’n bijboot meesleepte. Bij ons lag deze zoals altijd op het dek. Het bleef een tijd wel spannend maar bij het eiland konden we er onderdoor lopen , oploeven en kat in ‘t bakkie. Die kwam er niet meer voorbij. St.George’s is de hoofdstad van Grenada. Grenada? daar was toch wat mee? Ja 25 jaar geleden, in 1983, zijn de Amerikanen hier binnen gevallen met een invasievloot, na een communistische staatsgreep waarbij het halve kabinet en vele mensen werden gedood. Nu is het weer democratisch. Alleen hebben ze in 2004 hurricane Ivan over het eiland gehad en dat heeft ook nogal wat schade achtergelaten. Pikant detail is dat ook de Buster van Fred toen op de kant is geveegd. De foto’s ervan zijn niet zo opwekkend. Daar het liggen in Grenada toen nog verzekerd was is zijn schade wel weer goed opgelost. Nu moet je onder de 12’ breedtegraad liggen om nog binnen de verzekering te vallen. De baai en lagune doet bijn aan als een Franse havenplaats in de Bretange, met een mooie kade met vissersboten en andere handelsschepen. dat weer gelardeerd met jachten voor anker en een marina met een goede yachtclub. 25-06 St.George’s Grenada 12.02.672N 61.45.405W 6732nm Het tij verschil is hier inderdaad maar een 40 cm gemiddeld. Stroming is ook vrij beperkt, vergeleken met wat we in Zeeland al gewend waren. Alhoewel er om de hoofden van de eilanden toch wel eens 2 knp staat. Langs de kust van Venezuela staat een stroming van 1-3knp. West lopend. De prijs van de diesel en alle andere brandstoffen is in Venezuela inderdaad zeer laag. Diesel tussen de 2 en4 cent per liter! Kun je nagaan wat jullie in Nederland aan belasting betalen. Op weg hierheen zijn we over twee min of meer actieve onderwater vulkanen gevaren, Kick and Jeny. In combinatie met het hoogte verschil onderwater en de stroming geeft dat een onrustig zeetje. De lagune en ankerplaats buiten is vol met Nederlandse boten. Zwit, Aseon, Zeevonk, Buster, Antedon, en wij. Gezamenlijk maken we enkele uitstapjes. Eiland tour en de vismarkt in een naburige plaats. Allemaal erg gezellig. En natuurlijk borreltje hier en borreltje daar. 28-06 St.George’s Grenada 12.02.672N 61.45.405W 6732nm We gaan nu bijna richting Venezuela, naar de eilanden groep Testigos met wel 160 inwoners. We vertrekken samen met de Antedon, een Nederlandse catamaran, Lagoon 41, om 04.30 uur. 30-06 Testigos Grande 11.21.893N 63.06.841W 6825nm Na een tocht van 93nm zijn we bij deze eilandengroep op 28 juni om 16.30 uur voor anker gegaan. We worden verwelkomt door de One way Wind ook weer met een Nederlandse vlag. Op hun idee gaan we “stern to” voor anker, dus met de kont naar het vaste land met een lijn aan een boom, terwijl het anker ons schip ver genoeg van de rotsen afhoud. Het is even wennen, maar wel net zo comfortabel. Hier wonen alleen maar vissers op de twee hoofdeilanden en er is ook een costums post, de Garda da Costa. Het inklaren gaat soepel, maar dat zal wel wat erger worden naar men verteld. Je ziet hier ook geen hotelgasten of charteraars met boten. Er is weinig tot niets te koop, alleen af en toe een visje bij een van de visboten. De onderen bovenwaterwereld is echter schitterend. We liggen vlak bij zandduinen die dwars over het eiland lopen. Dit is Sahara zand die op een onverklaarbare wijze zich hier ophoopt over een strook van het eiland. Dit is ook het gebied van de schildpadden, de “leatherbacks”. Zij komen hier hun eitjes neerleggen op het strand waar ze zelf ook geboren zijn (of beter uit het ei gekropen). Vannacht gaan we dan ook met een groep op turtlewatch. Bij volle maan en hoog water. juli 2007 01-07 Testigos Grande 11.21.893N 63.06.841W 6825nm Turtle watch. Vertrek 21.30 op het stand. Betekende eerst een 40 meter hoge duin van zeer dun Saharazand opklauteren. Vergelijkbaar met losse diepe sneeuw. Schiet geen meter op. En dat met 29c graden buitentemperatuur. Daarna over dat zelfde zand een kilometer wandelen naar het prachtige strand aan de oostkant van het eiland. Wel met volle maan, geweldig!!!! Daar hebben wij, een gemêleerde groep van Amerikanen, Canadezen en Hollanders gewacht op wat er komen zou. Kon ook niets zijn. Maar ja we hadden uit voorzorg maar een flesje wijn meegenomen. Dat brak de tijd. We zaten verdeelt over het strand en zouden elkaar seinen bij komst van een schildpad. Ik had het geliuk de eerste leatherback te zien. Imposant. Zo’n prehistorisch beest van een meter breed(met poten erbij drie ) en twee meter lang het strand te zien opwaggelen. Niet in een rechte lijn , maar naar het lijkt wel kris kras. Na een honderd meter gaat ze haar kuil graven en de eieren leggen. Duurt ongeveer een uur. Gat dicht schrapen en daarna nog enkele namaak gaten neerleggen op afstand van de eieren. Het arme beest was volkomen uitgeput. En toen weer terug het water in. En wij weer terug naar de westkant naar onze dingy’s en boten. Vandaag hebben we gegeten in het enigste “restaurant” ter plekke, het Casa Verde. Je eet dus gewoon bij de familie in de huiskamer/terras. Lekker visje, rijst en salade. Met flesje wijn en koffie, 60.000bolivar armer.(=13e) 02-07 Polamar Isla Margarita 10.57.022N 63.49.962W 6877nm De overtocht was ruim tot voor de wind, 16-20knp. De Mama-cocha,samen met de Nederlandse boten One way Wind en Antedon. Het is voor het eerst sinds maanden heiig. Dat zal wel van het vaste land af komen (40nm). Het eiland zien we dan ook pas op 7nm afstand. We worden welkom geheten door een grote yachtcommunity en moeten gelijk indrinken in de plaatselijke yachtclub/strandtent. We worden helemaal vrijgehouden omdat we nog geen bolivars hebben en als we de prijzen horen begrijpen we ook waarom. De grote ankerbaai hier ligt inderdaad voor allerlei hoge flats en hotelgebouwen. Helaas zijn er vele leeg, wat het geheel een naargeestige indruk geeft. De stad is daarnaast gelardeerd met zeer grote achterstandswijken, zoals men dat in Nederland noemt. Hier is dit blijkbaar zeer normaal. We worden dan ook al gewaarschuwd voor het veilgheidsprobleen alhier. Dingy’s hoog opgehesen ‘s nachts en ook nog op slot.Boot helemaal op slot. Geen horloge’s dragen en andere sierraden, weinig contant geld op zak, en al helemaal geen credit cards, vervoer naar hypermarkt alleen onder begeleiding met taxi of groepsbus. Na zonsondergang niet alleen op straat lopen. Berovingen zijn hier blijkbaar normaal. Dit is blijkbaar het socialistische paradijs van Chaves? De rijken worden hier zeer extreem rijk en de armen zeer extreem arm. Met 24 miljoen inwoners en al die olie moet het eigenlijk geen probleem zijn zou je zo denken. Wel zijn de prijzen laag. Voor ons als Europeanen/Amerikanen dan. Zoals ik al melde diesel 2-5 eurocent per liter. Volle tank voor BBtje 15lit, e0,20. Blikje bier e0.10, T-shirt e1.00, volle kar supermarkt e40.00. 10-07 Polamar Isla Margarita 10.57.022N 63.49.962W 6877nm Nog steeds achter ons anker, hier in Polarmar. Het is op de ankerplaats wel gezellig. Er liggen hier een honderd tot tweehonderd boten, veel Fransen, Engelsen en Duitsers. En er is een trefpunt bij Marina Juan. Marina? Nou ja een lange steiger, met bewaking, waar je je dingy veilig kunt vastmaken, een gebouwtje met een tiental stoelen, een koelkast voor de drankjes en iedereen komt er minstens een maal per dag langs. Juan verzorgt de in en uitklaring, regelt een bus naar de supermarkt, er is een bookswap, je kunt er je afval kwijt en er staan regelmatig taxi’s. De baai heeft volledige WiFi dekkeing, 9e per week, ook weer georganiseerd door een yachtie, die zo ook weer de kost verdient. Verder nog een aantal strandtenten en restaurants. Voor de liefhebber ligt er nog een Swan van 80ft met iets achterstallig onderhoud, gratis mee te nemen. We hebben deze week al twee keer een z.g. tropical wave gehad. Eigenlijk wat onstabiel weer met regen en veel wind. Deze wave’s kunnen zich echter uitbouwen tot tropical storm, en die kunnen dan weer een hurricane worden. Dit gebeurt echter allemaal nog ver op de Atlantische oceaan en al deze wave’s worden goed gevolgt in hun ontwikkeling. Naast de arme wijken zijn er natuurlijk ook weer de luxe wijken met shoppingcenters. Het eiland is de populairste vacantie bestemming van de Venezulanen, taxfree, maar ze mogen maar beperkt goederen meenemen. Dus komen ze hier zeer frequent. Het vasteland van Venezuela is op Puerto La CRuz na eigenlijk te onveilig voor cruisers om naar toe te gaan. Je kunt niet meer alleen in een ankerbaai liggen of zo. Zeer jammer, want het land is prachtig, de baaien schitterend en de bevolking is eigenlijk zeer vriendelijk. Alleen vaak zeer arm, en dan zijn die ‘rijke’ jachten een makkelijke prooi. De overheid treed daar te weinig tegen op. En dan blijven de meeste boten gewoon weg. En daarmee ook weer extra inkomsten. Dus beperken wij ons ook maar tot de eilanden, die zeer de moeite waard zijn. Een van de andere boten is ook een Koopmans, 44ft, de Nena van Horst en Eva. Een Duits stel die al sinds 2001 hier rondvaren. Het is hier hun tweede thuis en weten alle ins en outs. 12-07 Polamar Isla Margarita 10.57.022N 63.49.962W 6877nm Diesel hebben we hier natuurlijk ook ingeslagen, dit via de ‘dieselbarca”, een superdeluxe tankboot.(zie foto). De prijs maakte echter veel goed en ze gaven ook nog een goede wisselkoers voor de euries. Venezuela heeft zeer goede medische voorzieningen, veel ziekenhuizen en prive klinieken. Een van de specialiteiten is de plastische chirugie. En daar wordt nou veel gebruik van gemaakt door de dames alhier. En al verbeteringen zijn natuurlijk ook kostbaar. Dus wil men dat ook wel laten zien! Dit weer tot vreugde van de mannelijke bevolking en zeilers! Het wordt langzaam weer tijd om door te gaan, ondanks allle leuke contacten die we hier hebben met de cruisers. Ons plan is dan ook om via Cobuga en Isla Tortuga naar Les Roques te varen, zo’n 190nm. En dan natuurlijk op naar Curacau via Bonaire. 17-07 El Gran Roques, Los Roques,11.56.706N 66.40.802w 7068nm Plannen zijn er om te wijzigen. En dat hebben we dus gedaan na ons vertrek uit Polarmar. Wind oost 20-25knp, zee 1.80m-2.40m, koers west en dan denk je, het loopt wel lekker zo, 8-10knp en maar 20nm te varen naar Cobuga? Hoe ver is het naar Los Roques? Maar 190nm! Dus laat maar gaan die bak en even een dutje doen en 24 uur later zijn we er. Klopte dus wel deze keer. In een maanloze nacht met een weer schitterende sterrenhemel en maar een drietal vissers onderweg, zijn we doorgevaren. Om dan ‘s morgens op deze prachtige lagune aan te komen. De doorvaart door het rif lijkt een beetje tricky, zeker gezien het aantal wrakken dat er bovenop licht, maar dat zal wel met de slechte kaartmaat samenhangen. Er zit wel een halve mijl(= 900meter) verschil in! En dan kun je alleen nog maar op je eigen ogen vertrouwen! Dus eyeballnavigation, en nooit in het donker! De beloning is dan ook wel super!! De lagune is zo’n 20nmx15nm groot en direct na het eerste rif lig je als of je op een stille plas voor anker gaat! We liggen achter het mangrove eilandje, Buchiyaco. Alleen op deze wereld lijkt wel, met een schat aan vogels en alle soorten vissen die er bij horen. We blijven drie dagen in deze stilte liggen met als enigste geluid, verweg het bulderen van de oceaandeining aan de buitenkant van het rif en het gekwetter van de vogels. En verder ook nog een Nederlandse dame die in New York woont en hier met haar Italiaanse vriend op hun Engelse boot naast ons komen liggen, omdat zij graag even Nederlands wil spreken. Ook hier is de wereld klein. 19-07 Aves de Barlovento 11.56.644N 67.26.382W 7123nm Het eiland van de witte Boobies! ??? De witte, soort zeemeeuw, met rode poten, die verder in de Caribic alleen maar bruin is. Vandaar. Als je hier aankomt en het eiland(tje) ziet liggen vanaf een mijl of zeven, denk je; zo klein en daar moet vannacht met m’n anker achter liggen?? Ja dus. Alleen is het rif vele malen groter en liggen we hier toch weer zachtjes te wiegen achter ons anker en 50mtr. ketting. Je weet maar nooit, toch? Eergisternacht lagen we in een baaitje op Nordisqui. Samen met een Franse boot en een Venezulaans motoryacht 20mtr, zoals hier gebruikelijk drie dekken, full airco( helemaal dicht dus), twee bijboten(nou ja forse bijboten) en wat bemanning. Alles aan een Fortress anker van 12kg? 3mtr ketting en wat lijn. Moet kunnen denken ze. Wij liggen ook weer met onze 40kg delta en 50mtr. ketting. Want je wilt toch rustig slapen. Niet? Nee dus!! Om 03.00 uur liggen ze net vijf meter van ons af met brullende motoren en de beide bijboten ook full power, proberen opnieuw het anker uit te gooien. Windje de normale 20knp en het rif nog maar 100mtr achter hun boot. Stress dus. Na vier pogingen en een uur later keert de rust weer terug. Een andere bijzonderheid hier is dat mensen kunnen boeken voor een onbewoond eiland. Ja, vlieg in vanuit b.v. Caracas, ‘s morgen om 6-7 uur naar El Gran Roque, dan met een snelle motorsloep naar je onbewoond eiland en je wordt erop gedropt met een parasol en een koelbox vol met allerlei lekkers en je wordt ‘s avonds weer opgepikt, verbrandt en wel, weer terug gevlogen naar Caracas! Stom dat alleen zo’n zeilboot uit Holland nou net ook voor dat onbewoonde eiland ligt! Maar het lijkt me toch wel een leuke trip! Zorg alleen nog voor factor 50 zonnebrand. Gisternacht op het Caya de Aqua (ja, zoet water op een meter onder het zand) gelegen, een lagune in de lagune met erg veel ondieptes en riffen. Het ging af en toe maar net. Het ligt dan ook in de ’’ Flats”, de ondieptes. Trouwens ook mooi om te gaan vliegvissen! Veel vis, niets gevangen overigens. 22-07 Kralendijke, Bonaire 12.09.259N 68.16.769W 7183nm Kralendijke?? Ja Nederlandser kan het niet. En Nederlands is het ook hier. De huizen op de kade waar we vlak voor liggen lijken uit de Zaanse schans te komen. Maar dan wel met een tropisch sausje van kleur en zeker vergeleken met Nederland nu, de zon en temperatuur. Na tien maanden is dit toch wel weer leuk. Je ziet weer Nederlandse genen rondlopen en het valt ons op hoe herkenbaar wij Nederlanders zijn als volk voor andere culturen. Nu waren St. Maarten, Saba en Statia ook Nederlands, maar daar spreekt iedereen Engels, hier alleen maar Nederlands. De winkels hebben weer de oude vertrouwde producten liggen. We liggen aan een mooring, verplicht, naast oude bekenden, de Fiddlesticks (www.fiddlesticks.nl), Hans en Anja, vertrekkers van 2005 die hier een jaar pauze maken en tevens even een huis bouwen op Bonaire. Er liggen hier een dertigtal jachten op de rede, gemêleerde nationaliteiten, de lokale mensen zwemmen hier vanaf de kade waar ook de restaurants en terrasjes liggen. Erg gezellig allemaal. Een echt NL marine fregat, de Van Ness net nieuw, laat ook even zijn profiel zien. 23-07 Spaanse Water, Curaçao 12.01.783N 68.51.718W 7220nm Op zondag gezien en vandaag op “bezoek” gehad. Onze eerste controlle sinds ons vertrek vorig jaar. En dat door onze eigen marine. Wel luxe hoor, compleet met Linx helicopter en dat splinternieuwe fregat, de Van Ness. Weten we ook weer waarvoor we al die belasting betalen. Alhoewel controlle. Eerst een oproep - the vessel on position ///// N ///// W must respond to Netherlands warship F833. Verrek dat zijn wij dus. Yes sailing vessel on positoin //////N ///// W? Please go to channel 69. Vessel will go to channel 69. Vessel, here Netherlands warship F833. Do you speak Dutch? Yes we speak Dutch! Dan volgen vragen over ons MMSI nummer, haven van registratie (nee niet je thuishaven dus), hoeveel personen aan boord, laatste haven en bestemming, welke vlag we voeren!! En dan stilte. We zijn blijkbaar goed bevonden en mogen doorvaren. De Linx maakt nog twee rondjes om ons heen en dat was het. Nu liggen we op onze voorlopige eindbestemming van het eerste deel van onze reis, Spaanse Water. Valt zeker niet tegen, wel veel NL boten, sfeer Loosdrechtse Plassen en we worden weer gelijk voor een happy hour uitgenodigd. Ja, het vertrekkers leven blijft zwaar!! De berichtgeving zal nu iets minder frequent worden, tenzij er natuurlijk spannende gebeurtenissen plaatsvinden. augustus 2007 14-08 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7306nm Even een update in deze voor ons drukke tijden. We zijn nu met al onze kinderen en aanhang hier op Spaanse Water. Het is dus weer druk voor de Mama-cocha en haar vaste bemanning. Eerst Evelene en Maarten aan boord, beide natuurlijk doodmoe van hun dagelijkse beslommeringen. Na vier dagen en twee Harry Potters zijn ze weer bij de levenden. Curacao verkend, een tocht naar Bonaire en Klein Curacao gemaakt. Helaas hebben ze op Bonaire de schroef van onze BB motor gestolen (onder water gedemonteerd!!!, nee niet verloren, splitpen en breekpen lagen er onder in het zand) en dat maakte onze actieradius iets kleiner om te duiken en snorkelen. Gisteren zijn Erik en Merijn gearriveerd, en hebben we vandaag onze eerste gezamelijke les voor ons PADI(duikbrevet) gehad. Zeer spannend voor ons allemaal!! Maar het is zeer goed gegaan, dus op naar ons brevet!! 18-08 Spaanse Water, Brevet gehaald !! Samen hebben we deze toch wel zware week doorgemaakt. Helaas is Maria af moeten haken door een zware verkoudheid. Dan kun je de oren niet meer klaren en mag je helaas niet meer duiken. Het onderwater leven hier op Curaçao is een waar paradijs. Vele soorten maten en kleuren vissen, schitterende koralen en zelfs hier en daar een verdwaald gezonken bootje, anker etc. etc. Tijdens de derde duik zijn we onder een gastanker (300m) doorgedoken die afgemeerd lag aan de steiger bij het duikresort. Dit was heel surrealistisch, zo'n grote gastanker vlak bij zo'n mooie natuur. Het effect onder water was erg apart. De omgeving onder het schip was nog steeds vol van koraal en visjes maar daarboven op ook nog een geheel andere lichtinval door het schip, een uitzicht op een gigantisch groot onderwaterschip met bijpassende markeringen en dan op het laatst nog even de zwaar begroeide steigerpalen waarlangs we terug zwommen richting strand. Tijdens de laatste duik zijn we op 18m diep langs het koraal afgezwommen. Eerst met een bootje stroomopwaarts, vervolgens afzakken tot 5m, stukje zwemmen en dan ineens een drop off met een schitterend begroeide koraalwand waarlangs we afzwommen. Voor deze duik had Maarten ook nog eens een fotograaf geregeld, geniet in het fotoalbum maar lekker even mee van onze ervaringen. Zondag zat de vakantie van Eveline & Maarten er helaas voor hun alweer op, gelukkig nog een laatste lift en lunch met P&M maar daarna moesten ze toch echt afscheid nemen. Vandaag met de vier achterblijvers een tour over het eiland gemaakt en genoten van de vele uitzichten en van de Boca tables (inhammen met erg onstuimige zee). Tot zover even de update van jullie gast auteur, Erik. 21-08 Spaanse Water Curacao We hebben deze week ook de eerste orkaan langs gehad. Dean. Zeker al wel op het nieuws gehoord. Hij heeft in de Caraibische zee nu kracht 4, = 114-135knp wind en een golfhoogte van 17-18m. Wil je absolut niet meemaken! Hier vertoonde de orkaan een totaal ander weerbeeld. De wind viel weg, draaide om (wordt hier een riversal genoemd) waardoor alle boten op anker nogal slordig door elkaar kwamen te liggen. Zeer benauwd weer met zware bewolking. Daarna iets regen en onweer met stevige inslagen op zee. Nu is het weer business as usual, tot de volgende zich aandient, waarschijnlijk eind volgende week. 25-08 Spaanse Water Curacao Het weer is hier nog steeds vanslag, met veel bewolking en buien, wel weer warm 30’ en ook wel mooie wind. WE wachetn op een windgaatje om naar Bonaire te zeilen, en daar moet de wind het liefst iets in de zudoosthoek zitten. Misschien dit weekend. Ondertussen heb ik(PIeter) me vermaak met een ouderwets wedstrijd varen in een Yngling!! Hier op Spaanse Water ligeen al jaren een groep Ynglings, ooit eigendom van de Shell Yachtclub. Nu redelijk onderkomen maar er wordt drie keer per week wedstrijdjes meegevaren door verschillende groepen. Woensdag de locals. Daar heb ik mee een keer bij aangemeld of er plek was. Ja, als ik een beetje kon zeilen mocht ik wel mee bemannen. Dus gisteren mocht ik mee bij Wattie en Laura. Na vijf minuten kreeg ik al de helmstok in m’n handen en we hebben er samen een leuke wedstrijd van gemaakt. 7 boten waarmee op het scherpst van de snede mee wordt geraced. Gelukkig heeft Wattie al meer dan 40 jaar ervaring op dit water, met zijn tochwel vele ondieptes en windschiftingen en wind van 15-20knp. Maar het Yngling gevoel zat er bij mij toch nog wel goed in. Alsof het niet 15 jaar geleden was, maar pas eergisteren. Bakboord stuurboord situatie’s met maar een eitje ertussen! Weer eens zeer leuk varen!! Resultaat 1x twee 1x een. Mocht weer mee de volgende keer. 28-08 Klein Curacao 11.59.050N 68.38.728W 7379nm Met Erik en Merijn naar Bonaire geweest. Was weer zeer leuk. Het is net een dorp, wat het dan ook is.14000 inwoners plus toeristen en yachty’s. Eiland tour gedaan en we hebben zomaar twee dagen bewolking en regen gehad. 29-08 Spaanse Water Curacao Zo, terug bij af. Althans voor ons, Erik & Merijn, dan. We liggen weer op de plek waar we onze vakantie begonnen zijn, Spaanse water Curaçao. De afgelopen dagen zijn we naar Bonaire en Klein Curaçao geweest. Zoals Pieter al schreef oogt en voelt Bonaire een stuk kleiner en rustiger. Het eiland is een stuk minder bebouwd en is op wat verdwaalde BN'ers na ook een stuk minder toeristisch. Rondom het gehele eiland kun je schitterend duiken en snorkelen. Zelf ben ik bij aankomst iets te enthousiast onder de boot doorgedoken zonder op tijd te klaren. Hier een gek gevoel in m'n oor aan over gehouden waardoor het ons beter leek om maar even niet te duiken. Wel veel gesnorkeld, o.a. op klein Bonaire bij een schitterend wit strandje met azuurblauwe zee. Hier hebben we twee zee schilpadden gespot, één die lak aan ons had en lekker bleef liggen op de plek waar hij lag en één die een stukje voor ons uit zwom om vervolgens een meter voor onze neus boven water adem te happen. Echt een top ervaring. Verder veel mooie koralen, een kogelvis en diverse tasjes vissen gezien. Een van de vissen, soort maanvis was nog ff een beetje boos op Merijn en zwom een heel stuk om haar heen en achter haar aan. Waarschijnlijk zwom ze in zijn territorium ofzo, na heel wat gekrijs en geschreeuw heb ik haar kunnen redden door m'n zwemvlies voor zijn neus te blijven houden. Gisteren anker gelicht in Bonaire en koers gezet naar Klein Curaçao, een klein eilandje 12 mijl voor de kust van Spaanse water. Het eilandje zelf is onbewoond. In het midden staat een vuurtoren en aan de oostzijde van het eiland liggen 3 scheepswrakken. Het was indrukwekkend om deze wrakken te zien; een ongeluk schuilt in een klein hoekje. 's Avonds kwam er een motorbootje richting onze boot varen. Aan boord zat Rocky, een locale visser, die ons voor een schijntje een hele tonijn verkocht. 's Avonds dus lekkere Sashimi en gegrilde tonijn. Vandaag overdag werd het eiland overspoeld door enkele boten vol toeristen, weg idyllisch plaatje. Gelukkig wel nog een grote zeeschildpad gespot dit maakte weer wat goed. Zeiltocht terug naar Curaçao was helemaal voor het lappie. Toch nog een beetje misselijk geworden maar dit keer gelukkig wel m'n maaginhoud binnen kunnen houden ;o) Gastschrijver Erik. 31-08 Spaanse Water Curacao De verjaardag van Erik hebben we ingeluid met een strand concert van Trijntje Oosterhuis, op het hier befaamde Mambo Beach. Voor ons was het ook leuk, een mooi Nederlands onderonsje. Helaas komen er vandaag al berichten over een tropische storm die over ons gaat komen. We houden jullie op de hoogte. september 2007 01-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm Eriks veraardag wordt overschaduwd door de aangekondigde storm-hurricane. We gaan toch nog even voor een gezamenlijke duik, maar daarna snel naar de Mama-cocha om deze hurricane klaar te maken. Dat betekend alles eraf wat eraf kan. Klinkt simpel maar waar laat je alles? De voorzeilen gestreken en pakketjes van gemaakt, alle losse lijnen goed vastzetten of opbergen, bimini weg, barbeque weg, vlag weg enz. Tussendoor word de ernst steeds duidelijker met de binnen komende weerberichten. Tropical storm wordt hurricane klasse 1 en de kern trekt 50km ten noorden van Curacao langs, wat zeer veel wind en regen zal geven, met een draaiende wind, van oost naar noord en dan zuidwest, en juist de winddraaing geeft de ankerplaats een rommelig karakter, de ankers zijn er ingegaan met een oosten wind, en hoe houdt dit met een zuidwesten wind van een kracht 40-60knp met squalls tot???? 02-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm In het morgenlicht ziet het er al weer wat beter uit. De meeste door ons gemeten wind was 27knp. Dus geluk gehad met deze inmiddels klasse 2 hurricane(83-95knp=154-177km wind). Hij draaide iets noordoostelijk waardoor de kern niet over ons kwam. Alleen onze buurman, een Lagoon50 cat, is met zijn anker gaan krabben waardoor we elkaar bijna raakte, de stootwillen hingen al klaar, maar hij ging gelukkig ankerop en een stuk verder liggen. Heel Curacao slaakt een zucht van verlichting!! Het vliegveld is ook weer geopend en kan Merijn toch nog vertrekken. We zullen hopen dat dit slechts een oefening was en geen generale repetitie. 12-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm Vandaag is Erik naar Nederland vertrokken en zijn we weer alleen op ons bootje. Zal ook wel weer wennen zijn. We hebben met de kinderen en partners veel leuke dingen gedaan, Bonaire en Klein Curacao bezocht, duikcursus gedaan, Spalsh en Sunfish gezeild en dingen bezocht op Curacao. Eigenlijk dus nog tijd tekort gehad. Het was af en toe wel druk aan boord maar o zo gezellig. Nu doen we weer onze gewone dagelijkse dingen, huishouding, onderhoud. 17-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm Al deze weken hebben we hier gebruik kunnen maken van een auto, ter beschikking gesteld door Willem en Berbel, die hier op Curacao wonen en zomers in Nederland varen. Daar kennen wij ze van de gezellige uurtjes in de haven van St.Annaland. En een auto heb je hier toch echt wel nodig. Alle bedrijven en winkels liggen eindeloos verspreid over het eiland, dus je rijd van hot naar her als je een onderdeel wilt hebben. 23-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm De baai ligt inmiddels weer een stuk voller, er komen dagelijks wel boten bij. En er gaan natuurlijk ook alweer boten door, richting Cartagena in Colombia en verder naar Panama. Onze plannen wijzigen nog dagelijks, eerst nog naar Cuba en dan naar Panama, maar dan missen we Cartagena en de St. Blas eilanden, door naar Youcatan en Belize? Zoveel keuzes en het klinkt vreemd, tijd tekort om alles te doen. En dan denken we nog maar niet aan de mogelijkheden voorbij het Panamakanaal. Maar de afstanden zijn dan ook wel weer gelijk veel groter dan bij de Bovenwindse en Benedenwindse Caribische eilanden. Een tochtje is al gauw 500-6oomn. We zien nog wel. Inmiddels heb ik hier de CCR georganiseerd, de Curacao Cruisers Regatta. Een zeilwedstrijd in de Sunfish, om uit te maken wie er nu hier de -beste- zeiler is. De inschrijving komt aarzelend op gang, nu 6 deelnemers. Het moeten er minstens 10 worden. De communicatie tussen de boten onderling wordt gedaan via het "netje" op VHF kanaal 72. Staat de hele dag aan. En zo hoor je alle conversatie tussen de boten. En alle andere ook weer onze klets. 's Morgens om 07.45 uur is er het algemene net, met safety en security, weerbericht, aankondiging van nieuw aangekomen en vertrekkende boten, vragen over dingen die men denkt nodig te hebben en aankondiging van alle sociale activiteiten. Dit alles wordt gecoördineerd door de netcontroller. De komende twee weken ben ik het haasje. En zo lijkt het alsof we hier al bijna "wonen". 27-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm Voor de CCR toch nog 14 deelnemers weten te strikken. Waaronder twee champions (Amerikanen). We wachten af hoe het zal gaan. 29-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm De CCR was een groot succes. 14 boten met een internationaal gezelschap. Amerikanen, Canadezen, Fransen en Nederlanders. Met een variabele wind van 2knp tot 20knp en een sqawl met flink onweer. Drie wedstrijden. Alle drie met afstand gewonnen en dus ook totaal een, door Rob van de Akka, oud Amerikaans kampioen en bekend internationaal jurylid op vele grote zeilevenementen. Tweede plek was voor ik, zegt de gek, met twee keer twee en een keer drie. Derde werd Mike van de Drumbeat uit Canada die per race steeds beter ging zeilen. Chapeau ook voor de nestors hier, Hans van de Olle-P die alle wedstrijden uitgevaren heeft ondanks de vele malen die hij aan de onderkant van de boot gekeken heeft of zijn zwaard er nog wel inzat. En Roy, 68, ook oud Sunfish kampioen, die geassisteerd werd door Jenny van 6 jaar oud. Vanuit vele boten en dingy’s werden de helden toegejuigd en begeleid. Kortom een prachtig zeilfeest. Waarvoor ook dank aan Theo, van Pro Sail Curacao, die de technische organisatie in handen had. Deze week zijn we alweer een heel jaar”onderweg “. De tijd is voorbijgevlogen! We hebben een massa nieuwe indrukken opgedaan, ontelbare mensen ontmoed en een zo druk sociaal leven dat we bijna een balboekje nodig hebben. De smaak naar verder is bij ons beide alleen maar groter geworden. We blijven hier nog een paar weken klussen = vooral schilderen van bodem en natte cellen en uitbreiding van de bimmi. Dan zijn we een aantal weken in Nederland, waarna we eind november weer het anker ophalen, richting ????. oktober 2007 12-10-09 Spaanse Water, Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7396nm Alweer een tijdje niets geschreven! Oorzaak? Tijd tekort. Klinkt raar, maar waar. Zoals we al melden hebben we geschilderd,bimmi uitgebreid met extra zon- en regenschermen, netcontroller geweest, Maria heeft haar PaDi gehaald en vele social events gehad. Alles in voorbereiding van de tijd “on the hard” zoals ze hier zeggen. De boot gaat op de wal voor onderhoud van de antifauling, zinkanode’s en wat krasjes bijwerken. En natuurlijk staat de boot beter hoog en droog en vastgestrapt in de tijd dat we in Nederland zijn. Dus een week op de kant wonen, vier weken in Nederland en weer een week op de kant wonen. En dat op de kant wonen is zeker geen pretje. Vooral hier niet!! In Curacao Marina waait het vrijwel niet, dus stik heet en steft het van de NoNo’s(kleine venijnige muggen). Daarbij al het andere ongemak van op de wal. We houden jullie op de hoogte! maandag a.s. gaan we naar Willemstad en mogen we met de Mama-cocha door de bootjesbrug, richting Curacao Marina. 17-10 Parera-Willemstad Curacao 12.06.515N 68.55.342W 7409nm We liggen inmiddels op het droge. We zijn weer landmensen. Leuke tocht gehad naar Willemstad. Door de scheepjes brug en ter ere van ons lag er een driemaster vol gepavoiseert (met vlaggen) om ons te verwelkomen. (niet echt dus!) Wel leuk. We zijn op de wal gezet op de Curacause manier. Met de trailer dus. Zoals we vroeger de Ynglling in en uit het water haalden. Tractor, hydraulische trailer en hoppa!. Dank aan Gijs. Zie foto’s. Onderhoud is nooit echt leuk, maar we staan hier met velen met de zelfde klus. Dus weer veel klets en adviezen. alle nationaliteiten. We liggen bij toeval naast de Kind of Blue. Werk valt mee, wat plekjes bijwerken (Willem bied zijn hulp aan). Plamuren, cleanen en antifoulingn pas in de laatse week, anders is die alweer verdampt. Verder hetzelfde als in Nederland, motor onderhoud en de boot “winterklaar”maken. Spoelen e.d.. Met als toetje dat er toch een hurricana kan langskomen. dus ook de hele boot stormvast maken. Nou ja, werk genoeg voor drie/vier dagen. 23-10 Utrecht, Nederland, 8’ koud. Valt even tegen, van 34’ naar deze 8’. Gelukkig schijnt de zon wel ! Alleen onder een andere hoek! Na het afronden van de onderhoudsklussen en cleaneren van de boot zijn we nog een heerlijke dag bij Willem en Baerbel op Coral Estate geweest in hun prachtige huis. Zo hebben we nog wat kunnen ontspannen na het toch wel zware klussen. Op zaterdag om 18.40u de lucht in met Arke-Fly en negen uur later waren we in Schiphol. Weer terug in het hectische Nederland. Verwelkomd door velen, heel gezellig!! 29-10 Venlo, Nederland, 11’ koud. Druk en gezellig hier. We reizen door heel het land en hebben veel afspraken en praten bij met familie, vrienden en bekenden. Dus weer tijd tekort. november 2007 21-11-07 Parera-Willemstad Curacao 12.06.515N 68.55.342W 7409nm Weer terug op/in ons huis. Weer terug in de voor ons heerlijke warmte, na vertrek uit Nederland met een temperatuur van 3’c. Dertig graden warmer dus hier. De eerste schok is ook voor ons heftig, maar na een heerlijk avondje en nacht bij Willem en Baerbel, voelen we ons weer toppie! Klaar voor de klus van onze boot in de anti-fouling te zetten en de laatste andere -ToDo- dingen te doen. Maar eerst moeten wij iedereen nog bedanken voor de heerlijke weken in Nederland! Het was fantastisch iedereen weer te zien en bij te kletsen. Tijd tekort hadden we om echt bij iedereen persoonlijk langs te gaan. Met vaak wel drie afspraken op een dag hebben we toch nog mensen moeten teleurstellen. Bijna 2500km gereden, kris kras door het zeer drukke Nederland, onvoorstelbaar die hoeveelheid auto’s. En iedereen is ook zeer druk,druk,druk dus. Dan is ons levendje hier inderdaad zeer relaxt! We gaan ons voorbereiden op de komende maanden, waarin we van hieruit richting Aruba, Cartagena, San Blaz eilanden en het Panamakanaal gaan. Dit betekend dus weer de boot goed op orde brengen, inkopen doen voor de echte Nederlandse spullen. En ook de normale inkopen voor ruim een maand of twee. In Cartagena (ruim 1 miljoen inwoners) zal ook zeker alles weer te koop zijn, echter op de San Blaz eilanden echt niets, sterker, je moet van alles meenemen voor de bevolking. 23-11-07 Parera-Willemstad Curacao 12.06.515N 68.55.342W 7409nm Mama-cocha weer te water. We zijn weer zeemensen, gelukkig! 27-11 Spaanse Water Curacao 12.04.886N 68.51.410W 7418nm Weer terug op Spaanse water en druk met de voorbereidingen voor vertrek. We zijn hier naar toe gevaren met twee extra bemangingsleden, Bill en Jolanda van de Alde Merret uit Venlo. Ze waren hier op vakantie en vonden het wel spannend om eens mee te varen. Voor niet zeilers en niet zeevarenden hebben ze zich wonderwel gehouden!! Aan de wind met 20-25knp en een zeetje van 1,5 tot 2m. De boot heeft een nieuwe kleur antifouling gekregen, brandweer rood, ook wel chic met onze donkerblauwe bovenkant. Alhoewel je er natuurlijk vrijwel niets van ziet. ( zie foto’s). Er gaat inmiddels een hele groep richting Cartagena en iedereen heeft wel weer een weetje of een extra kaart of cd met info. De vertrek data zijn wel weer wisselend maar velen zullen we wel zien onderweg. 30-11 Santa Cruz Baai Curacao 12.18.372N 69.08.854W 7443nm We liggen hier in de kleine baai na een heerlijke tocht langs Curacaose westkust. Na vier maanden weer echt onderweg! Het was even moeilijk om ons los te rukken van het Spaanse water en alle bekenden die we daar gemaakt hebben, maar ons doel trekt ons toch weer weg. En eigenlijk ligt ons niets in de weg. De Mama-cocha is er klaar voor, het seizoen is weer ok, en wij willen ook zeker wel door. Maar al het vertrouwde(Nederlandse) maakt het wel zwaar. Na Aruba zal het zeker gedaan zijn met b.v. AH, in het Nederlands de weg vragen, karnemelk, voetbaluitslagen(tja het kan verkeren, niet) met VVV tegen ???? op de radio en af en toe een Telegraaf. Geen grote dingen maar na ruim een jaar onderweg wel weer zeer eigen. Hierna zal het voorlopig vooral Spaans zijn met af en toe iets Engels er bij. We zijn vertrokken met twee gasten aan boord. Willem en Baerbel gaan met ons mee naar Aruba. We zeilen langs hun stulpje op de Curacaose kust, wat voor hun een unieke ervaring is. We ankeren in de baai bij Poco Loco, de kroegbaas die het diepst kan duiken zonder flessen, drinken er een biertje en liggen om 20.30u onder zeil. Er is een vraag over het gebruik van de buletalie(zie foto november). Oorspronkelijk bedoeld om het grootzeil voor de wind in toom te houden tijdens een ongewilde gijp, gebruiken wij de bulletalie eigenlijk continue. Vooral om de giek met en zonder zeil te fixeren in een positie. Hierdoor slaat het zeil en giek minder op de deining. december 2007 04-12 Oranjestad Aruba 12.30.565N 70.01.975W 7501nm Van Curacao naar Aruba zijn 40-50 mijl, ligt aan waar je begint/eindigd. Een leuke zeiltocht dus voor Willem en Barbel. De wind was matig, zodat we ook nog even de spinaker op hebben gezet, zodat de heren ook wel echt even hebben moeten werken. De tocht aan de lijzijde van Aruba van een 10nm was wel aardig, maar omdat Aruba niet zo geaccidenteerd is, minder spectaculair dan de tocht langs Curacao. Voor anker gegaan net naast het vliegveld. Wel weer eens spectaculair om al de grote vacantie jets net boven je mast te zien dalen. We hebben gezamenlijk een eilandtour gedaan, heel luxe in een Jeep 4x4, door het natuurreservaat, lekker ruig rijden dus. Alle highlights bezocht, waaronder de “natural bridge”die dus gebroken is sinds 2 jaar, maar toch nog massa’s toeristen trekt. De grote stranden met de megahotels eraan. Leuk om te doen. Aruba, een vacantie paradijs voor Europeanen, Amerikanen en Venuzolanen. Zee, strand, zon en shopping dus!! En dat laatse wordt hier massaal uitgeoefend. Luxe malls met de duurste artikelen uit de wereld. Alle grote merken zijn hier goed vertegenwoordigd. Op zaterdag, de dag voor de verkiezingen in Venezuela waren hier naar het leek alle inwoners van dat land bezig om geld uit te geven, dollars te pinnen voor het zwarte geld circuit. Dus om 10.30 was er geen dollar meer te krijgen op het eiland, en de pinautomaten stonden allemaal op tilt. Er liggen hier dagelijks een of twee grote passagiersschepen en alle opvarenden doen ook hun best om zoveel mogelijk te shoppen in de korte tijd( tussen de 4-8 uur) dat ze aan land zijn. 05-12 Oranjestad Aruba 12.30.565N 70.01.975W 7501nm Pakjesavond. Niet alleen in Nederland maar zeker ook op de ABC eilanden. Het wordt hier goed gevierd, met Sint liedjes op de radio, pieten in de straten en natuurlijk ook de Sint zelf! Ons verblijf gaat iets langer duren door een bril-probleem van Maria. Een reeds eerder gehoord probleem in de tropen, gebeurt ook op haar bril . De ontspiegelingscoating laat los!! Door een teveel aan uv? Eigenlijk garantie, maar dan is de afstand toch weer net te groot. Maria zei; Ik zie niet goed meer, dus maar een nieuwe bril gekocht en wachten op de glazen. 08-12 Anchon Concha Columbia 11.17.973N 74.08.926W 7789nm We liggen in een van de Five Bays, aan de Columbiaanse kust, waar we ‘s morgens zijn aangekomen. Onze eerste echte voet aan de wal van een nieuw continent. Al de andere waren slechts eilanden natuurlijk. Deze baai is zoals je ze droomt. diep in een rots inham, aan de voet van de hoogste berg, ruim 5000m. met eeuwige sneeuw. Hier vliegen de ara’s los rond en is er een bescheiden strandleven. We rusten hier even een middag en een nacht uit. De tocht hierheen, bijna 40uur, was stevig. De passage naar Cartagena wordt omschreven als een van de vijf zwaarste die er zijn op de wereld. Nou ja, pittig was het wel. gemiddeld 25knp. wind O tot NO, windstoten in sqwalls tot 40knp, deining tussen de 2.5m en 3.5m. Dus we hebben voor de wind afgekruist en dat is wel eens lastig met al dat gijpen in die hoge zee en harde wind en dat ook vaak in het donker. Altijd weer zeer spannend. 09-12 Punta Hermosa Columbia 10.56.766N 75.01.976W 7854 We liggen na een enerverende tocht achter deze zandbank. Op geen kaart te vinden. Dankzij de cd van s/y Pizazz met al hun tips weer wel. Enerverend? Ja. De dag begon al spannend. Bij anker opgaan zaten we vast aan twee ankers van lokale vissers die volgens ons, ‘s avonds boven op ons anker gegooid waren. Met enig snijwerk zijn we losgekomen. In deze 5 bays zijn ook zeer zware valwinden, natuurlijk vanaf die mooie hoge bergen, tot 50knp! Leuk om dan los/vast te zitten aan dubieuze ankerlijnen. Maar goed wij los en richting de Anguja Cut, een passage van 100m. breed tussen het vaste land en een eilandje. Ook weer via de waypoints van de Pizazz goed te doen denken we. Alleen de wind waait dan toch weer 35knp, en dan er voor de wind erdoorheen?? Spannend kan ik jullie vertellen. Even uit het roer lopen en we hangen op de rotsen. Allemaal goed gegaan. Daarna door. Het waait nog steeds dat het rookt en nog een beetje meer! De zee is zeer onrustig zonder patroon in de golven, ik stuur dan ook maar met het handje. Golven bouwen zich op tot 4-5m en de boot snelheid staat meestal op 10knp of meer. Dat met twee riffen in het grootzeil en de kotterfok op! Ter hoogte van Baranquillia zien we plots in het water een aarden wand staan! Verkeerd genavigeerd? Gauw checken op de kaart. Nee alles is goed . We zijn getuige van de uitstroom van de rivier Cacau(St. Magdalena). Meer zand dan water lijkt het wel. En behalve zoutwater krijgen we nu dus ook zand over onze boot heen gesmeten. Maar daarna smaakt het biertje weer goed als we hier achter ons anker liggen. Met nog vijftig mijl naar Cartagena blijven we een dagje liggen in deze baai, met het uitzicht op een mooi heuvellandschap, bijna Zuid-Duits aandoend. 12-12 Cartagena des Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm Gisteren weer vertrokken bij Punta Hermosa voor de ;laatste 50 mijl. De wind was afgenomen tot een 20knp. Samen met de Scraatch(Dashew56), die hier met ons voor anker lag dus onderweg naar Cartagena. Verder weinig bijzonders te vermelden omdat de wind inzakte naar 10knp. Dat betekend met ruim/voor de wind te weinig druk en dan moet de motor er bij. Aankomst hier om 14.00u en we worden direct verwelkomd door de Kind of Blue, Taramaro en de Ayke, die hier al enkele dagen liggen. Het is een grote baai, omzoomd door hoogbouw en historische gebouwen, marine werf met een mooi dwarsgetuigd schoolschip en een containerterminal 15-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm We zijn inmiddels al enkele dagen in deze facinerende stad/ land. Eerst bezig met de schade’s te herstellen die we opgelopen hebben. Leek best wel lastig, maar hier loopt een schat aan mensen rond die van alles kunnen maken/reparen of nieuw uitvinden voor je. Met hun eigen beperkte hulpmiddelen, maar wel een zeer praktische geest(prakkezerekumpvanerm lu) gaan ze aan de slag. Nu drie dagen later is de overloop weer hersteld (wel met rvs kogellagers en geen deldrin) het zeil zeer netjes gerepareerd en de bimini weer compleet. En dat alles voor een onbeschaamd lage prijs. Voor 150.000ps(=50e.) hebben twee man drie dagen voor je gewerkt, materialen aangeschaft en zijn we met de taxi’s naar de straat met de feretteria’s gegaan, 50-60 ijzerwinkels naast elkaar met elk zijn eigen specialiteit. Ondertussen hebben we al met name de oude ommuurde stad verkend. Deze staat op de UNESCO lijst van wereld erfgoed en zeker niet voor niets!!! Een wirwar van straten, kerken, musea, winkeltjes en universiteit, veel vriendelijke mensen. We maken net de diploma uitrijking mee van de scholen en universiteit met zeer veel feestelijke jeugd. Er is geen spoor van criminaliteit of vandalisme. Maar er loopt dan ook zeer veel-blauw-(hier bruin/groen) op straat. Iedereen werkt of heeft een eigen nering. Van schoenpoetser tot karton verzamelaar, sigaret verkoper-per stuk dus-en belminuut verkoper. 18-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm Het sociale gebeuren speelt zich hier af bij de Club Nautico, een van de drie jachthavens hier. Iedereen legt er zijn/haar dingy neer, er is gratis water en douches. Een maal per week een happy hour en ‘s morgens gratis koffie. Hier lopen/zitten ook alle klusjesmannen en staan er taxi’s (auto, riksja en brommer uitvoering) klaar. De Club Nautico ligt in de wijk Manga, een oudere rijke wijk met nog vele oude villa’s en ook veel luxe flats. Naast deze wijk liggen enkele barrio’s (wijken) met erg veel armoede. Wel weer erg schrijnend om te zien als we erdoor rijden met een taxi. Er doorheen lopen doen we nog maar niet. 24-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm We hebben de laatste dagen Cartagena goed verkend. Met name de oude binnenstad- wat een genot is om dor te lopen- de fortificatie’s om de stad en de diverse musea. Cartagena was voor de Spanjaarden vanaf de 16e eeuw de verzamelplaats voor al het gewonnen en geroofde goud vanuit heel Zuid-Amerika en de Caribic. Van hieruit vertrokken de konvooien naar Spanje terug, vol beladen met goud. En dat met name was weer een prooi voor alle concurrenten en vijanden van Spanje. Zowel de konvooien als de stad waren altijd weer prooi voor andere landen en kapers. Dus het ene beleg na het andere had de stad te verduren. Zeeslagen hier in de baai en buiten op zee. Als verdediging zijn de vele forten hier gebouwd, waarvan St.Phillippe het grootste was en dan ook nooit veroverd is. We zijn er door al de onderaardse gangen gelopen en kunnen ons voorstellen dat het geen pretje was voor de verdedigers, De oude binnenstad is een lust voor het oog. Gebouwd volgens de oude Spaanse architectuur met zijn haakse straten, dicht op elkaar om de koele schaduw te krijgen, mooie hoge balkons met een bloemen pracht en grote koele binnenplaatsen. Je wordt elke meter aangesproken of je iets wilt kopen, maar na enkele dagen kennen ze ons wel en zeggen ze; Hollandes, Amsterdam, Rotterdam ajax, kijkeniekope, wat wel zo makkelijk is! Kerst wordt hier ook uitgebreid gevierd en wij van de Mama-cocha doen er natuurlijk dit jaar ook aan mee. Dit door op eerste kerstdag mee te doen met een z.g., Potluck. Een gezamenlijk diner van een honderdtal yachties hier in de Club Nautico, op z’n amerikaans. Alles zelf meenemen en klaarmaken op de gril en een gezamenlijk gerecht voor tenminste acht personen. Kan gezellig worden! 27-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm Het was een gezellig kerstdiner op de Club Nautico. Wij(Maria dus) van de Mama-cocha hadden sauce monegasque, uiencompote en rode bietensalade ingebracht. In redelijke portie’s. Verder voor ons zelf kipsjaslick. Flesje wijn en een paar biertjes. Start om drie uur en we dachten eerst lekker borrelen en kletsen met iedereen. Helaas dachten de meeste Amerikanen er anders over. Die stonden om 15.01u hun borden hoog vol te scheppen alsof ze al weken niets gehad hadden. Dus om 15.15u was de tafel alweer bijna leeg en stonden wij nog met ons eerste drankje in de hand. Maar we hebben toch nog van alle nationaliteiten hapjes kunnen proeven. Daarna was er een verdeling van de presents die iedereen ingebracht had. Verrassingcadeautjes. Je kon kiezen van een pakje op de tafel of een al reeds eerder uitgepakt presentje van een ander nemen als je dat wel leuk vond. En dat gaf wel heel wat hilariteit. Wij kregen mooie wijn glazen, maar die hielden geen stand en ook de fles wijn die we erna kregen werd weer bij ons weggehaald. Nu hebben we, leuk, 3 wijnfles stoppen! Nadeel van het hier liggen is dat de bodem van de Mama-cocha erg snel volgroeit met pokken, en dat ondanks onze nieuwe zeer dure anti-fouling!!!!! Ik heb vanmorgen gedoken en er kilo’s afgehaald. 30-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm Er zij ook van de dingen waar je niet direct een antwoord op hebt. Zo ging tijdens de reparatie van de overloop onze boormaschine stuk. Het was ook een goedkope. Maar nu? Geen boormaschine aan boord kan zeer lastig zijn als er een spoedklus gedaan moet worden. Natuurlijk zijn er hier genoeg nieuwe te koop bij DHZ winkels. Alleen hier gaat alles met 110v, en wij hebben 220v aan boord. En om dit probleem op te lossen heb ik een transformator kunnen kopen die de 220v weer omzet naar 110v, en zo kunnen we dus ook aparaten van 110v gaaan gebruiken! En weer is er een probleem opgelost. 31-12 Cartagena de Indias Columbia 10.24.488N 75.32.631W 7913nm Oud op nieuw gaan we vieren met nog twee collega vertrekkers. Een internationaal gezelschap. De Captain Punch uit Frankrijk met Francios en Francine, de Blue Christal uit Belgie met Marc en Marleen en natuurlijk wij van de Mama-cocha uit Nederland. We hebben een tafel gereserveerd bij een restaurant in de oude binnenstad. Deze is nu helemaal ingericht als een groot restaurant, alle straten staan vol met tafels en stoelen, er is live music van allerlei soort en strekte. Allemaal heel gezellig. De stad steekt een zeer groot vuurwerk centraal af en de sfeer is heel relaxt. Tot 2008!!!!! .
[./oceaanlogboek3pag.html]
[./2006_compleetpag.html]
De maanden van 2007 staan op een volgend op deze pagina
[Web Creator] [LMSOFT]